About NicoleS

Door veel te lezen word je een betere schrijver. Joost Zwagerman was ervan overtuigd. Ik houd van lezen maar ook van schrijven. Ik ben bij column x terecht gekomen dankzij mijn lieve vader die hier jaren columns geschreven heeft. Kees Schilder is zijn naam. Ik hoop evenveel plezier te beleven aan het schrijven als hij. Favoriete schrijvers: Gerard Reve, J.J Voskuil, Maarten 't Hart, Adriaan v Dis, Arnon Grunberg, WF Hermans, Simon Vestdijk, Louis Bordewijk en Jean Plaidy. Favoriete boek: Het bittere kruid, Marga Minco.

Het kleine geluk van klikoman Piet Metselaar

De man was rond de veertig. Dat vond hij bezwaarlijk, niet zozeer vanwege de voortschrijdende jaren, dan wel vanwege het feit dat hij niets noemenswaardigs bereikt had. Hij wierp een blik in de spiegel. Zijn evenbeeld beviel hem evenmin. Hij zag een slap pafferig gezicht, met loensende bruine ogen. De dunne haren waren grijzend. Als die van een grijze iele muis. Hij wilde verschil maken. Om het even hoe. Kon … [Lees verder…]

Pashok monologen, geïnspireerd op alle voorgangers

Tasje graaien Het is vijf uur in de middag. Nog een uurtje, dan kan ik afsluiten. De nieuwe collectie heb ik zojuist weggewerkt. Alles hangt waar het hangen moet, de lente kan beginnen. De meeste jurken en truitjes vind ik niet om aan te zien dit voorjaar, al hangen er wel een paar mooie broekpakken bij in een zacht roze kleur. Deze pakken heb ik een mooi plekje gegeven. Het … [Lees verder…]

Dagboekdelen 39

Een oude kennis, Lies Koekblik, staat voor de deur. We hebben een afspraak. ‘He Nicole, leuk om je weer eens te zien,’ zegt ze hartelijk. Ze kust me drie keer op de wang en gaat naar binnen. Manlief zit aan tafel. Hij lost een puzzel op in de krant. Lies schudt hem de hand en kust ook hem. Dan gaat ze zitten. ‘Hoe gaat het met jullie?’ vraagt ze, ‘en … [Lees verder…]

De waterstand

‘Jan, er is vanmorgen een brief bezorgd. We moeten de waterstand doorgeven. Waarom staat die televisie zo hard? Volgens mij ben je doof aan het worden, Jan. Nou, zeg eens wat.’ ‘Ik ben helemaal niet doof Marie. Moet ik een bestand opgeven? Jij zit toch altijd op die laptop? Ik heb geen verstand van dat ding.’ ‘Nee. De WATERSTAND, Jan. Die moeten we doorgeven. Kom, ik heb het luik al … [Lees verder…]

Dagboekdelen 38

25 februari- 3 maart ‘Goed, hij gaat niet fietsen vandaag,’ deelt manlief mee, nadat ik het antwoord op zijn vraag schuldig moet blijven. Timo mag niet fietsen dus. ‘Waarom niet?’ wil Timo weten, ‘en waarom gaat Quincy niet slapen? Hij was er niet vannacht.’ Ik zucht. ‘Moet Quincy weg?’ vraagt Femke, nog onder de indruk van de schermutseling van zojuist. Achter het glas van de huiskamerdeur zie ik Quincy opdoemen. … [Lees verder…]

Pashok monologen, geïnspireerd door nummer 22 en Esther Suzanna

Het is druk in het warenhuis. Met enige moeite heb ik een pashokje weten te bemachtigen. Ik word omstuwd door een batterij aan spiegels, die me ongenadig wijzen op elke vetrol. De jurk die ik heb uitgezocht hangt nog aan de haak. Naast me hoor ik iemand die hard ademend iets aan het passen is. Geschuif, een rits wordt omhoog getrokken. Een gordijn wordt opzij geschoven. ‘Vind jij dat ik … [Lees verder…]

Dagboekdelen 37

25 februari-3 maart ‘Hé nee, heeft dit te maken met die monnik van gisterenavond?’ vraagt manlief ontstemd. We wonen inmiddels lang genoeg samen. Hij kent mijn dromen. ‘Hij moet oppassen in het verkeer,’ antwoord ik kortaf. Ik vertel niet hoe ik mijn zoontje van zijn fiets zag vallen. Hoe hij op zijn voorhoofd viel en daarna niet meer opstond. ‘Bah, waarom moet dit nou ook weer. En nu?’ Manlief krabt … [Lees verder…]

Dagboekdelen 36

25 februari 2017 Ik lig beneden op de bank. Zoals afgesproken. De buren zijn nog wakker en luisteren naar muziek. Imca Marina en daarna André Hazes. Bah. Ik probeer me op mijn zij te draaien, maar mijn huid blijft vastkleven aan het leer. Het is middernacht, de wekker is gezet. Quincy heeft beloofd dat hij om twee uur thuis zal zijn. Het wordt drukker bij de buren. Geschreeuw en schuiven van … [Lees verder…]

Dagboekdelen 35

24 februari 2017 ‘Mam?’ roept Timo vanuit zijn slaapkamer. Ik loop naar de kamer die in mijn kindertijd van mij is geweest en kijk naar binnen. Timo zit half ontkleed op zijn bed. Ik staar naar de laminaatvloer, vroeger lag er groene vloerbedekking, die dienstdeed als grasveld voor mijn bruine Barbiepaard. Voor het raam stond een oud televisiemeubel, dat gebruikt werd als poppenhuis. Met daarbovenop mijn platenspeler. Nu staat er … [Lees verder…]

Dagboekdelen 34

22 februari 2017 Okselhaar laten groeien en zonder make-up naar de winkel gaan is in. Ik lees het in een damesblad. Al die opsmuk is opeens overbodig. Vrouwen zetten zich volgens het blad neer als een lustobject, bedoeld om te voldoen aan de norm, gesteld door mannen. Eigenlijk zou elke vrouw minder aandacht aan haar uiterlijk moeten besteden. Gewoon als statement, een protest tegen het ideaalbeeld dat niet bestaat. Ik … [Lees verder…]