About NicoleS

Door veel te lezen word je een betere schrijver. Joost Zwagerman was ervan overtuigd. Ik houd van lezen maar ook van schrijven. Ik ben bij column x terecht gekomen dankzij mijn lieve vader die hier jaren columns geschreven heeft. Kees Schilder is zijn naam. Ik hoop evenveel plezier te beleven aan het schrijven als hij. Favoriete schrijvers: Gerard Reve, J.J Voskuil, Maarten 't Hart, Adriaan v Dis, Arnon Grunberg, WF Hermans, Simon Vestdijk, Louis Bordewijk en Jean Plaidy. Favoriete boek: Het bittere kruid, Marga Minco.

Dagboekdelen 51

Het is drukkend warm. De hele nacht dreigde er al onweer en nu nog ziet het er donker uit. Ik moet aan het werk in Oterleek. Een aantal weken geleden ontving ik een uitnodiging van een schooljuf. Of ik op haar personeelsfeest wilde komen. Er zouden meerdere activiteiten worden georganiseerd en ze zochten een waarzegster. Ze zouden alles voor mij regelen. Een tent, een tafel, stoelen en een spirituele inrichting. … [Lees verder…]

Dagboekdelen 50

Buurvrouw Carina gaat naar de Vomar en wil de auto lenen van haar ex. ‘Heb je nog wat nodig?’ wil ze weten. Wij hebben alles al binnen, dus hoeft ze niets mee te nemen. Timo komt naar beneden om te eten. Hij heeft eerder op de dag met zijn vriend Sander gespeeld. Deze vertrok een aantal uren geleden naar onbekende bestemming. Zijn moeder vraagt of wij hem naar huis willen … [Lees verder…]

Dagboekdelen 49

Timo viert zijn verjaardag bij de plaatselijke bowlingbaan ‘de Zedde’. Al zijn schoolvrienden zijn uitgenodigd. Het feest start om twee uur in de middag, dus doet mijn man de wekelijkse boodschappen alvast in de ochtend. Het is warm, buurvrouw Linda staat in haar tuin, gekleed in een roze top en een oud uitziend, kort broekje. Ze bukt zich om wat onkruid te plukken, waardoor de rafelige broekpijpjes omhoog kruipen en … [Lees verder…]

Een rendez-vous

Het is schemerig binnen. Zijn voetstappen galmen als hij door de holle, lege gang loopt. Er brandt gedimd licht langs de wanden. Zijn groene regenlaarzen zuigen zich even vast aan de vloer, maar zijn ogen zijn gericht op de deur. Erachter ligt de kleine kamer. Hij opent de deur en kijkt naar binnen. Daar ligt ze. Heel stil, de ogen zijn gesloten. Er gaat een serene rust van haar uit … [Lees verder…]

Dagboekdelen 48

‘Morgen stop ik om een uur of drie. Dan rijd ik naar Purmerend voor verf en doe meteen de boodschappen voor de hele week, aangezien ik er dan toch al ben,’ zegt mijn man, klievend met zijn vork door de sla. Ik kijk vol interesse toe hoe hij met zijn lange, gebogen armen onhandig kracht zet op het bestek. ‘Hee?’ zegt hij dan. Ik reageer te laat en hij wenst … [Lees verder…]

Dagboekdelen 47

‘Ben je nog ziek?’ vraagt Femke, ze omklemt mijn middel met haar mollige armpjes. Mijn ogen staan dof, ik zag het net in de spiegel. Gisterenavond om tien uur reden we met de auto van mijn schoonvader naar de spoedeisende hulp. In de wachtkamer zaten twee snotterig uitziende kinderen en een puber met een theedoek om zijn arm. Ik had opeens vreselijke buikpijn gekregen, kort na het diner. De dokter … [Lees verder…]

Dagboekdelen 46

Hij is zomaar weer teruggekeerd. Mijn oude vijand. Als donderslag bij heldere hemel, of een onverwachte onaangename gast. Twee maanden geleden was ik er van overtuigd dat het me nooit meer zou gebeuren. Ik zat er tenslotte bovenop. Sommige dingen overkomen je alleen als je er niet op verdacht bent, als je er niet voldoende aan werkt. Maar het is er toch. De huisarts, een grote beer met vriendelijke groene … [Lees verder…]

Dagboekdelen 45

Manlief en ik gaan wat drinken. De muziek staat vrij luid. Manlief staat aan de bar te wachten op de drankjes. Naast hem staat een vrouw met opgeschoren haar en grote oorringen. Ik zie hoe manlief zijn lippen beweegt. En in de schemer van de ochtend Kijk ik naar jouw gezicht Je bent hetzelfde maar toch anders Ik heb jou zolang niet gezien Je bent opeens geen kind meer Maar zo … [Lees verder…]

Dagboekdelen 44

Het is vroeg. Ik heb Femke zojuist naar school gebracht en fiets door naar visboer Schilder. Buiten staat een jonge vrouw, gehuld in een rood jasje met een lang zwart schort. Ze schrobt de straat met een harde bezem en bleekwater. In de winkel is het nog rustig. Manlief en ik hebben het druk vandaag, dus bestel ik een bak kant en klare Paella. De verkoopster kijkt me vragend aan … [Lees verder…]

Dagboekdelen 43

Het is half elf in de avond. Buurvrouw Carina appt me. Ik sta juist op om mijn tanden te poetsen en lees het bericht. ‘Mijn sleutel is weer weg.’ Ik loop naar de keuken en neem de sleutel met de roze dolfijnhanger van het haakje. ‘Ik kan hem echt niet vinden. Heb jij de reservesleutel?’ appt Carina me korte tijd later. Carina is aan de lijn. Ze toont mij een … [Lees verder…]