Trebor

About Trebor

Robert Beernink is verhalenschrijver en columnist met een luchtige, onverbloemd relativerende en tragi-hilarische fileerpen. Daarnaast heeft hij een omvangrijk oeuvre lied- en toneelteksten op zijn naam staan. De columns van 250 woorden dwingen bij het schrijven tot bondig formuleren en bij het lezen tot #BinnenDoorDenken

Uitsterfgolf

Op zondag is het aangenaam ontwaken met het VARA radioprogramma Vroege Vogels. Ik volg dat al sinds de natuur ons is gaan opvallen. Passende muziek laat de onderwerpen over natuur en milieu – is dat geen tautologie? – als laxeermiddel het ledikant inglijden. Enthousiaste luisteraars participeren door via de “fenolijn” te melden dat ze een kakkerlak hebben zien schijten, schaamluizen gefilmd bij het copuleren of een tamme rode haan in … [Lees verder…]

Afvalmonster

Sinds onze gemeente afvalscheiding stimuleert via het prijsmechanisme, ligt het buitengebied bezaaid met restafval. Er is altijd wel een buurman met een GHB laboratorium die het mee wil nemen. Dat is marktwerking: restafval storten valt in het hoogste tarief. Ons huishoudentje produceert niet zoveel inhoud voor de grijze ton. Een geïmplanteerde chip houdt bij hoe vaak de vuilniswagen hem in zichzelf leeg kiepert. De uitdaging is deze ton zo weinig … [Lees verder…]

Likkebaarden

Het is eindelijk iets koeler. De zoele wind streelt de blote huid, lauw als de vederlichte deken van oneindige motregen. Aan de overkant staat de jonge vrouw voor het open slaapkamerraam. Ze draagt een hemdje. Wat nog meer kan ik niet zien. Ik moet het me voorstellen. Ze heeft een dromerige blik in de ogen, kijkt naar buiten maar ziet niets. Ik sta achter de vitrage, wil deze droom niet … [Lees verder…]

Kafkaësk

De carrière van Frans staat in het teken van zich voortdurend doorontwikkelen. Contractueel ligt vast dat hij iedere werkdag zal verschijnen, totdat door de gestaag groeiende buikomvang het bureau onbereikbaar is geworden voor zijn handen. In zittende toestand welteverstaan. In de houding, staand met zijn gulp tegen de rand, wordt het bureaublad en alles wat zich daarop bevindt sowieso verpletterd door de buitencategorie col rond zijn navelgat. In zijn geliefde … [Lees verder…]

Jurelistiek

Praktijkdag Rechtbankjournalistiek. Ik meld me bij het Gerechtsgebouw. De bodyscan vindt alleen een pen; dat is juridisch gezien geen steekwapen. De kale wachtruimte is praktisch leeg. Een onverzorgd uitziende figuur in zakkerige kleren met springerig haar en een vlasbaard zit nukkig voor zich uit te kijken. Ik maak in gedachten een persoonsbeschrijving van deze verdachte. Hij wenkt mij. ‘Stagiair?’ Hij is mijn mentor. De bode leidt ons naar binnen: een … [Lees verder…]

Hemelvaart

De Saturnus V draagraket die in 1969 de astronauten losrukte van de aardse zwaartekracht en richting eerste maanwandeling schoot, was ruim 110 meter hoog en 3000 ton zwaar. Daarmee vergeleken zijn de vuurpijlen die Noord-Korea uitprobeert maar zielige voetzoekers. Toch is de wereldwijde opwinding even groot. Logisch, want de doelen zijn verschillend. Amerika wilde de wedloop met de Sovjet Unie winnen om de primeur te kunnen hebben van “That’s one … [Lees verder…]

Schijterd

“Je wordt ouder, papa” echoot steeds vaker door mijn hoofd. Verlies van hoofdhaar was ooit het eerste signaal. Inmiddels ben ik gevorderd tot de selecte groep die een uitnodiging ontvangt voor deelname aan het Bevolkingsonderzoek darmkanker. Natuurlijk juich ik dat onderzoek toe: we moeten de achterbakse sluipmoordenaars voor zijn! Zo’n twee weken na de persoonlijke invitatie valt een type envelop in de bus waaraan de hele straat kan zien dat … [Lees verder…]

Gedenken

Mei is een overgangsmaand tussen uitersten: winter en zomer, doden en levenden, herdenken en bedenken. Mei is de enige maand waarin je kunt gedenken; het kan nog alle kanten op. Mei is een ei. Een ideale maand om te reflecteren wat uit is gekomen en wat niet en uit te broeden wat nog uit zal komen. Aan het eerste kun je niets meer doen en de toekomst is onzeker. Het … [Lees verder…]

Realisten

Rotterdam is in meerdere opzichten de antagonist van 020: zo is het een ondergewaardeerde stad. Vooral door degenen die er nooit komen. Natuurlijk is in de meidagen van 1940 veel geschiedenis naar de onzichtbare eeuwigheid gebombardeerd. Wat daarvoor in de plaats is gekomen, mag er evenwel zijn. Je kunt er bovendien nog autochtone inwoners tegenkomen! Ik was er dit weekend om de expositie “Gek van Surrealisme” in Boijmans van Beuningen … [Lees verder…]