I Truffatori-2

Met een synchrone slok slaan de heren de geurige whisky achterover. Macello, de slager, bekijkt het tafereel roerloos vanuit de gordijnopening. Een druppel bloed rolt langzaam van het blad van zijn mes en spat uiteen op de houten vloer, terwijl hij geduldig wacht op nadere uitleg. Met een ferme handbeweging zetten de heren hun lege glazen terug op het vuistdikke tafelblad. Macello kucht, alsof hij de aandacht op hem wil … [Lees verder…]

I Truffatori-1

Langzaam loopt Angelo omhoog door het smalle straatje naar zijn stamkroeg ‘Il Truffatore’. De leren zolen van zijn keurige schoenen glibberen over de kleine straatstenen na de zomerregenbui, die zojuist gestopt is. Waar normaal rond dit tijdstip volop bedrijvigheid is, loopt hij nu helemaal alleen. Af en toe beantwoordt hij een groet vanuit een geopende deur. De hele steeg ruikt naar natte aarde vermengd met kookgeuren, die uit elk raam … [Lees verder…]

Ben je er nog? deel 2; het vervolg & slot

Truus?, maar dat is de buurvrouw. Hoe kom ik hier? De oprit is al anders, de voordeur niet en ik met mijn gedachten bij Karel mijn minnaar voor de donderdagmiddag. Donderdagmiddag als Truus op pad gaat met de haar moeder van 88 Dat doet ze elke week, jaar in jaar uit. Als Truus bij mij op bezoek komt dan hoor ik alle verhalen over haar moeder en als ik vraag hoe het met Karel … [Lees verder…]

Het zakhorloge – 12 (slot)

‘Waarom kijkt zij zo boos?’ vraagt Piet zachtjes aan Gnomon. ‘Ik ben nu toch niet meer in overtreding nu ik in Tempus ben? En nu ik de tijd gesynchroniseerd heb?’ Gnomon haalt zijn schouders op. ‘Vraag het haar. Dat we uit hetzelfde geslacht komen, betekent niet dat ik weet wat ze denkt.’ Hij recht zijn schouders en vol zelfvertrouwen loopt Piet naar de wegversperring. ‘Zal ik mij even voorstellen, mevrouw, … [Lees verder…]

De Stem (21)

Thijs loopt voor haar uit door de hal en gaat de studeerkamer binnen. Het eikenhouten bureau neemt bijna de hele ruimte in beslag. Haar zoon oogt klein in de grote leren bureaustoel, een koning waardige zetel. ‘Lees,’ zegt Thijs kortaf. Ze buigt zich over hem heen en kijkt naar het scherm. Het is een email. ‘Hoe kan jij nou in Papa’s mail?’ vraagt ze verbaasd. ‘Hij was niet uitgelogd. Lees … [Lees verder…]

De Stem (20)

Barbara De jongens zijn net thuis. Toch is het stil. Daan heeft zijn tas in de keuken laten liggen. Die zit dus te gamen in plaats van huiswerk maken. Thijs werkt aan een project, in de studeerkamer van Hans. ‘De computer van pap is sneller. Vindt hij vast wel goed,’ had hij gezegd. ‘Als je maar niet aan zijn spullen komt, je weet hoe hij kan reageren,’ had ze hem … [Lees verder…]

De Stem (19)

Maarten Mijn hart slaat een slag over als ik in haar ogen kijk. Instinctief druk ik me tegen de deurpost om haar erlangs te laten. ‘Hey Maarten,’ zegt ze. Haar blonde haren hangen los en vallen deels over een doos die ze met beide armen omhelst. ‘Goedemorgen, ik wilde net naar boven om vanmiddag vrij te vragen,’ zeg ik schutterig. De neiging om een blonde lok die voor haar ogen … [Lees verder…]

Op de brug over de rivier Einde van een zwaarmoedig verhaal

Jaren geleden zat de man bij zijn dokter. Een sombere wachtkamer, met een luikje dat open werd geschoven en weer dicht als je vertelde wie je bent.  Dit huis in een troosteloze buitenwijk van de de stad aan een rivier. De stad, de rivier en de volle kades waar de schepen hun lading kwamen lossen of de ruimen werden gevuld. Waar de contouren van de hoogovens,  in het donker, als schaduwen aan de horizon majesteus werden … [Lees verder…]

De Stem (18)

Hans De geur van nat asfalt en diverse soorten brandstof bezwangert de lucht. Als hij richting ingang loopt snuift hij vergenoegd de geur op die hem aan de oneindige autoritten met zijn ouders onderweg naar hun vakantiebestemming doet denken. Soms verlangt hij naar die tijdloosheid van zijn jeugd, een tijd zonder restricties en verwachtingen, versterkt door de herinnering aan de letterlijke bandeloosheid. De achterbank van vaders stationwagen was neergeklapt, over … [Lees verder…]

Op de brug Een zwaarmoedig verhaal – deel 2

Het wolkendek, een grijze lucht met regen in zich verplaatst zich naar het oosten. Aan de overkant van de rivier een weg de kleurloze huizen met rollluiken. Rolluiken die half de ramen met vitrages daarachte bedekken of geheel het zicht naar binnen onmogelijk maken. Waarom zou je ook naar binnen willen kijken? Voor de huizen met de achteloos geparkeerde auto’s als ordening voor het weinige andere voorbijgaand verkeer. Het einde van de weg is een flauwe bocht naar links en … [Lees verder…]