De Laatbloeier Kort verhaal

Voor hem is het de ultieme gelegenheid om uit dit troosteloze dorp in het zuiden van Spanje weg te kunnen. Hij raakte er aan gewend in het dorp waar, al sinds zijn geboorte, verblijft niet te kunnen verlaten. Ook omdat er niets anders is om, het vertrek met opgeheven hoofd van de winnaar, hem het schuldgevoel te laten passeren.

Jaarlijks, tegen het einde van de maand april kwamen mannen, tussen 18 en 35 jaar, bijeen in het enige café De Korhoender dat alleen voor mannen toegankelijk is. De jonge vrijgezelle mannen spraken met elkaar over de zeven dagen lang, de korhoender flamenco te dansen. De canto flamenco en het ritmisch al colpe geklop van de andere mannen die tegelijkertijd keken naar de 2 dansers en de langs de kant staande concurrenten.

Hun knokkels klopten op de houten tafels en tikten met een stok op de grond. Ook het geklap van de handen en de Arabisch klinkende klanken duurde net zolang totdat er 1 winnaar overbleef.

Geen enkele man in het dorp droeg een horloge. Zeven dagen werd de tijd gehaat, geen afleiding werd geaccepteerd.

Het duurde zevenhonderd jaar voordat deze Korhoender flamenco ritmisch ondersteund  zou worden door gitaarmuziek en de baile flamenco. Expressief ingetogen met krachtige gratie, de vaak ingewikkelde handbewegingen en voetenwerk.

Via overlevering wordt de muziek aan de volgende generatie doorgegeven, maar het dorp ziet elke volgende generatie slinken totdat er niemand is. Geen enkele winnaar kwam terug en slecht een enkele vrijgezelle vrouw werd zwanger.

Dit dorp schond de ongeschreven wet van de flamenco muziek en dans, maar dat schenden gebeurt als sinds het jaar 1298. Niemand zag ooit aanleiding om de Korhoender flamenco te verbieden.

Het aantal deelnemende mannen moet uit een minimaal even aantal van 26 mannen bestaan. Dit jaar werd hij gevraagd om de 26e man te zijn ondanks zijn 38 jaar. Een laatste kans om weg te komen. Hij vroeg bedenktijd, liep nog dagenlang door de straten, sprak met de bakker, slager en Supermercado eigenaren en hoorde alleen maar woorden dat zijn besluit rechtvaardigde. Ja, hij zal meedoen als de 26e Korhoender. Uitgedost in een Korhoender kostuum dat, als hij zijn armen spreidt en bewoog als een vogel, direct de witte veren een aanblik kon geven van een winnaar.

Het kostuum bestond uit: boven-, ondervleugels, onderstaartdekveren. Tijdens de balts worden deze opgezet en gespreid. De rest van het kostuum is zwart, zwarte schoenen met witte veters en verhoogde hakken. Onder elke hak en voorzool zat een metalen plaatje.

Het bolderen door de Korhoenders beleeft het hoogtepunt begin mei. De vouwen zoeken de winnaar op en baltsen allemaal met de winnaar in  café De Laatbloeier. Vanaf de eerste etage van dit, alleen door vrouwen toegankelijk, café werd klonk het gekreun, gehijg  en het klaarkomen geschreeuw. Vanaf de achtste dag totdat de laatste vrouw met een glimlach naar beneden kwam en met haar duim omhoog het teken gaf dat deze man als beste Korhoender, het dorp mocht verlaten.

Hij, de oudste deelnemer danste en bolderde zeven dagen en avonden alle energie uit zijn lijf. In de finale moest hij een 24 jarige concurrent verslaan. Hij kende deze Korhoender. De zwakbegaafde beresterke Antonio Lopez Cardoso, en al 6 jaar finalist, zal echter nooit een winnaar worden. Want Antonio  moest en zou de rest van zijn leven slijten in dit troosteloze dorp en jaarlijks meedoen met het bolderen, ook als de leeftijdsgrens van 35 jaar allang heeft overschreden.

Jorge del Bosco werd de winnaar en moest de  33  meerderjarige vrijgezelle (de oudste van 63 jaar was er al 45 jaar bij) wenkende vrouwen,  op de 1e etage (7 kamers met King Size hemelbedden  van café De Laatbloeier als de beste Korhoender van dit jaar, gaan verwennen.

Daarna zal hij samen met Maria Dolores als mooiste minnares, voorgoed dit dorp verlaten!

Dit bericht werd geplaatst in Fictie, Maatschappij door Nummer 22 . Bookmark de permalink .
Nummer 22

Over Nummer 22

Oprichter van het Absurdisch Verbond met als mede lid en co oprichter Kees Schilder “Paco Painter”en zijn andere alter ego’s. Albert Camus aanhanger!

Prof.dr.mr.ir. R. Leijdecker (1955) van het O.I.L. Onderzoeks Instituut Leijdecker is een alter ego, waarnemer, beschouwer en publicist over maatschappelijke ontwikkelingen met een knipoog.

10 gedachten over “De Laatbloeier Kort verhaal

    • Olé guapa guapo.. dance de korhoender dans..the winnar takes it al..ook de muurbloempjes. Si, como esta usted guapa? Dance? Si..guapo si. Push my wheelchair.. dat is goed en jij mijn scootmobiel dan?

Geef een reactie