Hema: taartje

Een frisse, beetje bewolkte ochtend. Rond een uur of tien stapte ik een grote vestiging van de HEMA binnen en liep direct door naar de afdeling gebak. Als er een aantrekkelijke aanbieding is mag ik graag trakteren op het werk. Wist ik veel dat het in een casus ‘luisteren naar de klant’ zou eindigen. Er stonden nog twee heren te wachten. Een van hen riep naar de jongedame achter de balie dat de plastic zakjes bij het brood op waren. Het is een zelfbedieningsafdeling. Het is dus wel handig als je een paar puntjes pakt, dat er ook een zakje voor is. Normaal gesproken zou je zeggen dat die voor openingstijd worden nageteld (nee, niet een-voor-een…) en daarom zo vroeg op de dag nog niet op kunnen zijn. Maar goed, ze kwamen eraan. Even later meldde inderdaad iemand zich met de zakjes, en zo bleek dat beide heren hadden waarvoor zij bij de toonbank waren gaan staan.

Ik was aan de beurt. “Jullie hadden volgens mij twee soorten taart in de aanbieding vandaag?”

“Hmmm, volgens mij alleen de appel-volkorentaart…” was het antwoord. Ik meende in de folder die in de bus gevallen was inderdaad een heel klein appeltaartje gezien te hebben – maar ook een grotere vruchtentaart.

“Het was iets met vruchten; kersen ofzo. Ik zag het in jullie folder.”

“Volgens mij niet hoor, we hebben alleen die appeltaart. Ik zal het even aan mijn collega vragen.”

Het zal wel de goede geweest zijn om het aan te vragen, ze was in ieder geval een stuk ouder.

“Nee hoor, geen andere aanbieding.” zei ze, terwijl ook zij in het kassasysteem zocht.

“Oh, maar ik dacht dat ik in de folder een andere..”

“Nee, Dit is echt de enige aanbieding.”

“Nou, OK, dank u wel.” Ik ging maar weer.

Wat ging hier nu fout? De HEMA heeft de onhebbelijkheid om in hun folder op één pagina aanbiedingen te vermelden die niet tegelijkertijd geldig zijn. De ene soort gebak is het ene weekend in de aanbieding, de andere het volgende weekend. Ik was een week te vroeg. Dat was mijn fout. Had iemand het foldertje gepakt, dan waren wij daar snel achter gekomen.

Maar dat gebeurde niet. Beide dames zochten het wel op in de kassa. Wat zij daarin opzoeken kan ik niet zien. In de folder zelf hebben zij niet gekeken. En daar zit mijn frustratie. Ik vertel ze feitelijk twee of drie keer waar ze moeten zoeken. En ze doen het niet. De kassa is het orakel, die folder kan daar onmogelijk van afwijken. Hoe het wel zit met dat vruchtentaartje blijft onbekend. Het gevolg: de klant voelt zich niet begrepen, want het komt in de winkel niet vast te staan of en hoe hij het verkeerd gezien heeft.

Ik ben bij de bakker gevulde koeken gaan halen. Ze waren heerlijk.

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Maatschappij en getagd , door Rvpcc . Bookmark de permalink .
Rvpcc

Over Rvpcc

Ruben van Praagh (1978) is schrijver. Naast essays en columns schrijft hij ook voor bedrijven; van training tot business plan. Ruben komt uit Utrecht, is getrouwd en heeft vele interesses, waar hij ook over schrijft. Dit zijn, bijvoorbeeld, astronomie, economie, maatschappij & politiek, auto’s, muziek, en gedragswetenschappen.

7 gedachten over “Hema: taartje

  1. Hey Rvpcc, mooi geschreven.

    Ik zie je zo staan voor de vitrine met de suikerbommen. Ik hou meer van Jan de Groot, de bakker van de beste Bossche Bollen. Nou heeft hij in zijn vitrine ook een gigantische bol staan gelijk een Pizza Calzone vorm. Je gaat direct anders kijken naar de Hema ( Hier Eet Men ..Appelgebak )en de halve vette worsten. Alhoewel een metamorfose in deze keten aan de gang blijft, veranderen de verkopers (m/v/l/b/h/t/g) nooit.

    Ook u en wij moeten nu met weekendaanbiedingen tussen de reclameblaadjes meer leren leven. Hebt u saucijzen al geproefd.. warm in een wit zakje en dat uw zintuigen laten prikkelen

    Vraagje: eet u meer dan 1 gevulde koek? ‘ ze waren heerlijk’ schreef u.

  2. ‘Beide dames zochten het wel op in de kassa. Wat zij daarin opzoeken kan ik niet zien.’
    ‘En daar zit mijn frustratie. Ik vertel ze feitelijk twee of drie keer waar ze moeten zoeken. En ze doen het niet.’

    Vreselijk inderdaad.. niets erger dan die eigengereide types die niet doen wat je zegt. Ik heb me kostelijk vermaakt op de vroege ochtend, mooi beeldende column over control-issues 😉

  3. Dank voor de reacties tot dusverre! @Nummer 22: pfoe, misschien heb ik inderdaad meer dan een gevulde koek gegeten. In ieder geval heb ik er meerdere gekocht en vonden de anderen ze ook lekker.
    @Karen.2.0: klantenservice is in grote lijnen ruimte geven aan de control issues van de klant. Zo bekeken ben ik eigenlijk een hele lastige…
    @Van Gellekom: die gevulde koeken kwamen inderdaad van de warme bakker. Hoewel de deur er altijd wagenwijd openstaat om de boel iets af te koelen.

  4. Precies! De warme bakker! ? Waar is de koude bakker van Gellekom.
    In mijn herinnering staat gegrifd een rijm over Bakkerij Vogel .’ Koek van Vogel zo …hard als een kogel!’
    Bakkerij Slager geeft te denken net zoals Slagerij Bakker. In Volendam komen deze namen voor, naar ik vernomen hebt.

    Een zeer leuke column dat blijft. 😁

    • Hmm Mien, toch niet de.. hostie santa maria koekjes en soppen in wijwater.. alhoewel dat weer een hemels gevoel kan geven. Kopje koffie, meneer pastoor? Nou, nee doe ge maor unne tas thee en een hostie met kaos van de Hema.

Geef een reactie