I Truffatori-4

Gaia kijkt op vanachter het aanrecht als ze de mannen hoort binnenkomen. Niemand kwam Il Truffatore binnen zonder dat de krakende deur en een schelle bel je aankondigden. Het zijn Davide en Angelo. Het opgewonden gepraat van haar man zou ze nog herkennen tussen honderd marktkooplui die luidruchtig hun waar aanprezen op de vrijdagochtendmarkt. Snel veegt ze haar vlijmscherpe mes af aan haar schort, Davide houdt niet van wachten. Ze legt het roestvrijstaal voor even weg en schenkt een glas whiskey in dat ze neerzet op zijn vaste stek aan de bar. Het bedienen van haar echtgenoot in Il Truffatore voelt als het klaarzetten van zijn favoriete sloffen. Terwijl Davide gaat zitten en de kruk zucht onder het gewicht van de doorvoede Italiaan, schikt ze haar boezem en gunt hem een blik op haar decolleté, ter vervanging van de reusachtige olijven die ze doorgaans serveert bij zijn aperitief.

Terug in de keuken vindt ze haar favoriete stuk gerei terug op het aanrecht dat vol staat met koperen pannen en verse ingrediënten. Gaia ruikt even aan de basilicum en zet haar mes in twee glanzende bollen buffelmozzarella. In een handomdraai tovert ze een salade caprese tevoorschijn en er verschijnt een kleine glimlach om haar mond: Nonna kon trots op haar zijn, al wist ze dat haar grootmoeder zich zou omdraaien in haar graf als ze wist met wie ze uiteindelijk getrouwd was.

‘Gaia!’ Nors hoort ze Davide haar naam roepen. Vragend kijkt ze om de hoek van het muurtje dat de keuken van de bar scheidt. Hij zegt niets, maar knikt kort met zijn bezwete hoofd richting de trap. Ze weet genoeg. Eén beweging van zijn pafferige kop was genoeg om haar volgzaamheid in gang te zetten en de caprese alleen te laten. Ze vertrekt naar boven, steeds een trede overslaand. Het korte commando stond in schril contrast met de innige kus van een paar uur geleden.

Eenmaal boven zet Gaia eerst de plafondhoge ramen van de slaapkamer open. De koele bries doet haar goed. Ze moet nadenken. De haartjes op haar armen gaan overeind staan als ze leunend tegen het raamkozijn naar de ruimte onder het bed kijkt, maar ze besluit niet langer te wachten. Zittend op haar knieën wrikt ze voorzichtig een losse plank uit de oude vloer onder het bed. Een mobiele telefoon wordt door haar trillende vingers uit zijn stiekeme verstopplek gehaald, en net als vorige week zorgt het idee dat ze gesnapt zou kunnen worden, voor een misselijkmakende golf adrenaline door haar lijf.

18 gedachten over “I Truffatori-4

    • Dank je wel! Ik vond het een hele worsteling. Ik weet niet hoe het voor de rest van de vervolgverhalenschrijvers is, maar ik merkte het volgende: in je hoofd gaat het verhaal ergens naartoe. Het idee dat ieder van jullie er een totaal ander wending aan kan geven bracht iets paniekerigs (controlfreak 🙂 ), tegelijkertijd is dat precies wat het zo leuk maakt!

  1. Heel goed geschreven, Karen!
    Gaia heeft een gezicht én verhaallijn gekregen.
    Voor mij kenmerkt een goed schrijver zich door het kunnen loslaten van hun stijl en ego. Dat is tot nog toe goed gelukt in ons verhaal, vind ik.
    Good luck, Lianne!

Geef een reactie