Mijn Kerstgedachten

Ik kan er heel kort over zijn: Ik heb er geen zin in!
Dat de feestdagen in de maand december veel emoties losmaken is inmiddels wel bekend. Toch kunnen mij de Kerstgerelateerde emoties gestolen worden.

Als kind waren mijn verwachtingen van de feestmaand met lichtjes, heerlijke geuren die het huis vullen, de belofte van warmte, gezelligheid en verassingen nog ongeschonden maar als volwassene tekenen herinneringen deze beladen dagen.
De veel gebruikte mantra: Leef in het Nu, wordt steeds moeilijker te volbrengen als belangrijke dagen ook pijnlijke gevoelens met zich meebrengen.
Eén zo’n belangrijke dag is Kerstmis.

Tien jaar geleden werd Kerstmis in – toen nog – grote familiekring gevierd, en wierpen ik en de vader van mijn kinderen – al menig jaar een EX – ons op de organisatie van het feestelijke gebeuren. Mijn enthousiasme, het plezier in de voorbereidingen was nog authentiek en hebben hele mooie herinneringen gecreëerd.
Na de scheiding en door de jaren heen, ontstonden er steeds meer pijnlijke hiaten in de bezetting van de Kerstdis, tot het moment dat het grote Familiediner uiteindelijk ten grave werd gedragen.
Vreemd genoeg was dat tegen die tijd bijna een opluchting.

Voorgaande jaren heb ik het ‘geluk’ gehad de Kerstdagen te ontvluchten. Als single had ik de luxe om met een persoon naar keuze onder te duiken in een willekeurig oord, om daar op onorthodoxe wijze het Kerstgebeuren een nieuwe glans te geven.
Wég van de moeizame familieverstrengelingen, pijnlijke afwezigheden en discussies over wie, waar, wat en hoe.
Soms zelfs weg van een groot niets, omdat mijn kinderen ‘alweer’ met hun vader naar de Franse grootouders wensten te vertrekken.
Oftewel, ik ben Kerst ontleerd.

Toch is de mens een flexibel wezen, en mede mogelijk gemaakt door de commercie, in staat om zich over zekere teleurstellingen en pijnlijkheden heen te zetten.
Komende Kerst blijven mijn inmiddels uit de kluiten gewassen zoons op hun verzoek bij mij, zo ook mijn nieuwe partner – nog vrij pril – waardoor er een Kerst dreigt aan te komen waar alle nieuwe aanverwante familieleden (waaronder nieuwe…) ook zijn uitgenodigd.
Waar ik tien jaar geleden mijn hand niet voor omdraaide schiet ik nu – zo vlak na Sinterklaas – van in de vlekken.
Wat moet ik straks in vredesnaam met tien man in mijn huis?
Nu december in gang is gezet, dringt de gedachte zich op om mijn snor te drukken. Nou ben ik een ‘volwassen vrouw’ en besef ik dat ik dat niet kan maken.

Toch denk ik naarstig na over alternatieve manieren om de Kerstdagen te doorstaan, rekening houdend met het ‘nieuwe gezelschap’ waar ik rekening mee moet houden.
Ik heb namelijk geen zin in sjouwen met boodschappen voor een weeshuis, zweten in de keuken om naar recept culinaire gerechten te bereiden, en al helemaal niet in de stress die ontstaat door het iedereen naar de zin te willen maken.

Zoals vroeger wordt het niet meer dus mag het van mij helemaal anders.
Buiten een (hard)lopend buffet of tien blikken erwtensoep heb ik nog geen plan.
Tips en goed adviezen hoor ik graag.
Bedankt.

9 gedachten over “Mijn Kerstgedachten

  1. Het lijkt erop dat deze Kerst een mooie gelegenheid is om nieuwe, mooie herinneringen te maken. Die boodschappen even goed geïnstrueerd aan P. en uit de kluiten gewassen zoons overlaten, dat scheelt een stuk stress 😉
    En bedankt voor de tip, een hardloopbuffet klinkt fantastisch! 😀

    • Hardloopbuffet. Zie je het ook voor je? Schraagtafels in een lange rij, van voordeur naar achterdeur, jas wordt alvast bij de achterdeur opgehangen en dan: drankje, borrelnoot, soep (snel dooreten want anders wordt ie koud), hoofdgerecht, toetje, koffie en door de achterdeur weer naar buiten. Dit alles begeleid door een fijn uptempo Kerstlied in heavy metal uitvoering… 😉

  2. Tip van prof.dr.mr. ir. R.Leijdecker van het O.I.L. (1955) en zelf 2 weken expert “kerst onvlechting maar dan wel tactisch’ (helaas uitverkocht zijn de 1 t/m 987e druk in 2 weken. Aantal bladzjjden 1 en gesigneerd.

    Exclusief voor Esther Suzanna.

    Beste familieden. Dit jaar hou ik het rustig dus reken niet op een diner en uitbuikdag met de laatste restjes! Nu jullie zelfstandig zijn dus zelf de boodschappen doen en de tafel feestelijk te dekken. Lukt vast wel!
    Dus: ni

    NIet smeken aanbieden om te helpen in de keuken bij de inkoop momenten. Ook niet smeken en proberen mij! Jullie moeder te vermurwen! Ik ben er gewoon niet.!
    Geen reclamefolders en h.a.h. bladen in de brievenbus. Wel kerstpakketten afgeven bjj de buren.

    Ik heb jullie lief!
    Jullie moeder!

  3. Een paar alternatieven.

    1)
    Zelf eerst op jacht. Maar dan ook echt. Dauwtrip met geweer over de schouder en hup je eigen eten schieten. Ook leuk voor een bijzondere kennismaking. En ik kan u verzekeren, zo vroeg in de ochtend leer je elkaar pas goed kennen. Nu maar hopen dat het sneeuwt. Zie je de beesten ook beter.

    2)
    Met z’n allen een verblijf in de sauna. Goed voor de hechting en onthechting. Puberweerstand gewoon doorbreken. Vertel over de leuke dames die mogelijk aanwezig zijn. Vergeet ook niet dan meteen te boeken voor een klankschaalsessie. De meeste sauna’s hebben die. Het is per slot van rekening kerstmis. Jingle bells, remember …

    3)
    De erwtensoep van van Gellekom is nog niet eens zo’n slecht idee. Uiteraard met voldoende Hemaworst.

    Ik zou gewoon dobbelen. Moet lukken, één van de drie. Succes!

  4. Laatste nieuws. 2 van mijn 3 kinderen en 2 van de 3 hebben aanhang begrepen onze melding dat wij b.b.h.h ( de 2e ‘b” kan zowel als binnenshuis als buitenshuis worden gelezen) de 3e zonder aanhang ( de jongste en enige dochter) vertrekt op 7 januari naar Down Under: werken en backpacken. Die 3e die vertellen we nog niets maar zij mag komen. Alhoewel ze een heel druk sociaal leven heeft en al door 5 vrienden( m/v/ h/l) is uitgenodigd om de kerstdagen bij hen door te brengen.

    Kortom, Esther Suzanna… doorzetten!

Geef een reactie