Hoera, Ik ben een voicemail!!

Als bij Patty Brard de telefoon overgaat en het blijkt haar manager te zijn, springt zij een gat in de lucht en ze slaakt een dameskreetje uit. Patty kan het bijna niet bevatten. Tranen rollen ongegeneerd over haar siliconen wangen. Met een lichte vibratie in haar stem vraagt ze haar manager het goede nieuws een keer te herhalen.
‘Ja echt Patty, je word een voicemail!’ Lees verder

De geluiden

Er zijn klachten over de jeugd.
Want die heeft zowaar nog een vrijliggende stoeptegel ontdekt.
Voetpaden zijn niet zo gemakkelijk te vinden, omdat ze voor de helft verscholen liggen onder de voorkant van de dikke automobielen.
En andere tegels liggen vaak bezaaid met allerhande troep waar bovendien het onkruid welig tussen groeit.
De buurt zorgt zelf wel voor de (honden) mest.
Maar goed, de jeugd bezorgt overlast. Lees verder

Mijn gestoorde familie

Mijn moeder logeert een week bij mij en we kijken altijd uit naar een weekje gezellig samen zijn.
Mijn moeder woont in schotland dus even bij ma op de koffie gaan is er niet bij voor ons.
Maar ik moet toch even eerlijk toegeven dat het gezellig weekje nu wel erg lang begint te worden.
Ik heb normaal geen gezeik aan mijn hoofd ,heb geen vriend en bijna heel mijn familie woont in het buitenland.. Nee voor mij is het een aangename leven met mijn vele vrienden en mijn kid’s. Lees verder

Hereniging (wasstraat – aanloop tot het slot)

Ik word ruw heen en weer geschud in het kielzog van een passerende auto. Heeft het leven nog zin? vraag ik mij af. Met draaiende motor op de vluchtstrook van de dijkweg Almere Lelystad staar ik naar de achterlichten tot de duisternis ze opslokt. Het is rustig om deze tijd. Een normaal mens ligt op bed. Knus tegen vrouw of vriendin, man of vriend aan. Op het moment dat de auto opnieuw huivert, ditmaal door een passerende vrachtauto, schiet een inzicht als een dartpijl door mijn maag. Ik krimp ineen terwijl de stem van rattenkop door mijn geest echoot. ‘Ze beweert dat hij het heeft.’ Natuurlijk! De trut, ik had het moeten weten. Wat heeft ze in het heetst van de strijd in mijn auto verstopt?
Lees verder

Postzegel

“Heeft u postzegels ?” vraagt de mevrouw.
”Jazeker dame”, klinkt het vanachter het toonbankje van de sigarenwinkelier.
“Mag ik er één van € 0,39 “ ?
De sigarenman scharrelt wat in een laatje. Hij legt de postzegel voor de mevrouw op de toonbank en voegt haar toe: “Alstublieft dame, dat is dan € 1,39”.
Verschrikt kijkt zij op. “Hoor ik het goed, zegt u € 1,39?”
“U hoort het heel goed dame, ik zei dat is dan € 1,39”
De mevrouw loopt rood aan en gunt de sigarenman een minachtende blik. “Hoe durft u meneer, mij een euro extra te vragen voor een postzegel !?”. Lees verder

Trouwen!

Haar ogen zeggen ja maar haar mond zegt nee wanneer ik haar vraag met mij te trouwen.
Geen speld tussen te krijgen. Trouwen met iemand met mijn verleden vraagt enig vertrouwen. In haar plaats zou ik ook hard gillend zijn weggevlucht.
Ik heb het haar al een keer of 88 gevraagd want deze keer gaat het lukken. Nou ja, misschien als ik het haar over vijf minuten voor de 89ste keer vraag, zegt ze wel ja. Lees verder