Blinde egotripperij

De nieuwe politiek die ons beloofd werd door Pim Fortuyn heeft in ons land al vele slachtoffers gemaakt. Op het uitpuilende bal der gecorrumpeerden viel een nieuwe danspartner te bewonderen: Eduard Bomhoff. Glimmend van pret, als een schooljongen die net de pot met knikkers gewonnen heeft, zat hij bij Paul Witteman aan tafel, genietend van alle aandacht die hij twee maanden had moeten missen. [Lees verder…]

Etentje met Jansen

Op de deurmat vind ik een blauwe brief van de georganiseerde misdaad oftewel een belastingaanslag. Lekker om je dag mee te beginnen. Een voordeel heb ik wel, Jansen, fractievoorzitter van een lokale politiek partij heeft mij voor een diner uitgenodigd. Niet bij hem thuis want dan krijgt hij ruzie met zijn vrouw met wie ik diverse aanvaringen heb gehad.

[Lees verder…]

Brief aan buurtgenoten

Amsterdam, december 2002

Beste Bibi en Mark. Jullie kennen mij niet, maar ik wil jullie – een beetje laat misschien – prettige kerstdagen toewensen. Namens jullie kennissen die ons een kaartje stuurden. Eigenlijk hebben ze ons helemaal geen kaart gestuurd, maar we ontvingen hem wel. Je moet weten dat een correcte postcode op de enveloppe geenszins betekent dat hij in de juiste brievenbus belandt. [Lees verder…]

Metafysische verklaring van fenomeen Pim Fortuyn

“U kunt daar wel zo stoer als een macho staan, maar u weet niet wat ik ga zeggen” zei toenmalig
tweedekamervoorzitter Jeltje van Nieuwenhoven eens
tegen een paar kritische mannelijke parlementariers. “Okay…” moet iets of iemand toen ergens gedacht hebben, “als de Nederlandse volksvertegenwoordigers-dus in feite
het Nederlandse volk zelf-worden aangevallen op hun mannelijkheid op het moment dat ze hun redelijke kritiek op de paarse regering willen uiten, dan stuur ik nu homo Pim op mevrouw de voorzitter af.” [Lees verder…]