Op de brug Een zwaarmoedig verhaal – deel 2

Het wolkendek, een grijze lucht met regen in zich verplaatst zich naar het oosten. Aan de overkant van de rivier een weg de kleurloze huizen met rollluiken. Rolluiken die half de ramen met vitrages daarachte bedekken of geheel het zicht naar binnen onmogelijk maken. Waarom zou je ook naar binnen willen kijken? Voor de huizen met de achteloos geparkeerde auto’s als ordening voor het weinige andere voorbijgaand verkeer. Het einde van de weg is een flauwe bocht naar links en … [Lees verder…]

Calorieën oorlog

Lente. Vijventachtig kilo. Dat betekend oorlog De deprimerende regenachtige maanden waren voorbij. De zoon regelt je melatonine, een slaaphormoon. Hij schranzen in de late uurtjes meer. Een goeie nachtrust helpt bij het afslanken. En waterdrinken, natuurlijk geen hele trog, maar ik ben een veel drinker dus het mag. Als ik niet drink, rook ik. Niet gezond maar het is mijn orale fixatie. Volgens mijn psycholoog moet ik meer lezen dan … [Lees verder…]

Hoorbaar schrijven

Ik hoor mezelf schrijven. Een grappige gewaarwording. Het kriebelt in mijn oor. Losse woorden. De harde klinkerwoorden maken het meeste lawaai. De lieve fluisterwoorden maken dat goed. Soms schuurt er een hard schel woordje tussendoor. Ze mogen er allemaal zijn van mij. Ze hebben ieder op zich bestaansrecht. Anders komen ze toch niet aan mij voorbij? Heel soms vraag ik me af waar ze vandaan komen. De bestaande en de … [Lees verder…]

Pashok monologen, geïnspireerd op alle voorgangers

Tasje graaien Het is vijf uur in de middag. Nog een uurtje, dan kan ik afsluiten. De nieuwe collectie heb ik zojuist weggewerkt. Alles hangt waar het hangen moet, de lente kan beginnen. De meeste jurken en truitjes vind ik niet om aan te zien dit voorjaar, al hangen er wel een paar mooie broekpakken bij in een zacht roze kleur. Deze pakken heb ik een mooi plekje gegeven. Het … [Lees verder…]

Jippie de….. lente!

Fliereflippa Hopsasa Turelatroelala Flapperdie Flappa Hupsakee Hoppie de Jodahoelaheejajaa Langzaam ontwaken de bollen, vliegen insecten uit, vallen de bladeren niet, ontkiemt het onkruid en na het huppelen met de 4 poten grazen de koeien verder. Komen de opwaaiende zomerjassen, de rokjes en de wapperende lange haren, verschijnen zonnebrillen, hoeden voor de man en vrouw, de petjes en soms een geknoopte bonte zakdoek beweegt mee over het boerenland. Lachen de mensen … [Lees verder…]

Rood licht

Er zijn nu eenmaal regels in het leven. Die vervelende geboden die ons ergeren en waar tegen wij zo graag zouden rebelleren. Maar zonder die voorschriften zou er anarchie zijn en kan je buurman beslissen om in jouw huis te komen wonen met behulp van een basebalknuppel. Schrap de wetten en de uitvoerders daarvan en het dun laagje vernis gaat er vanaf en zijn we weer een bende woeste primaten. … [Lees verder…]

Gauntlet

We slaan Ten Bruggencates woordenboek Engels-Nederlands open op een willekeurige pagina. Daar staat het: “Gauntlet”, de naam van onze band. Het is midden jaren zeventig. Vier middelbare scholieren besluiten muziek te gaan maken. Twee gitaristen, een drummer en een bassist. De gitaren zijn elektrisch, de trommels en bekkens echt en de basloopjes komen van een omgebouwde gewone gitaar. De bassist is een technicus, tevens in bezit van apparatuur. Door de … [Lees verder…]

Pashokpolyloog geïnspireerd op Door

Door staat in het pashok. ‘Wat doe ik hier?’ ‘Passen mevrouw.’ ‘Maar ik heb hele slechte kaarten.’ ‘Dat valt wel mee mevrouw.’ ‘En geen troef.’ ‘Maar u heeft wel de Nel.’ ‘Ja, maar wat moet ik daar nu mee.’ ‘Bewaren voor een geschikt moment.’ ‘De laatste slag?’ ‘Bijvoorbeeld.’ ‘Door, jij bent aan de beurt.’ Door trekt haar laatste kaart en schuift die onder het gordijn. ‘Nel! Nel! Nel! Door speel … [Lees verder…]

Dagboekdelen 39

Een oude kennis, Lies Koekblik, staat voor de deur. We hebben een afspraak. ‘He Nicole, leuk om je weer eens te zien,’ zegt ze hartelijk. Ze kust me drie keer op de wang en gaat naar binnen. Manlief zit aan tafel. Hij lost een puzzel op in de krant. Lies schudt hem de hand en kust ook hem. Dan gaat ze zitten. ‘Hoe gaat het met jullie?’ vraagt ze, ‘en … [Lees verder…]

Politiek en dergelijke

Allemaal bedrijven we politiek. Het woord “politiek” wil namelijk niet veel anders zeggen dan het maken van keuzes. Maar dan op een tactvolle manier. Precies als de partijen die onlangs nog hun beste beentje hebben voorgezet, en een ideaalbeeld schiepen van hun uiteindelijke plan met ons land. Zo bedrijven wij onze eigen kleine politiek dagelijks. Ons “plan de campagne” zal in een sollicitatiegesprek altijd voortreffelijker overkomen dan wij zelf geloven. … [Lees verder…]