Jaargang 1, Nummer 4 Zeer Kort Column

U komt voor bloed prikken? Ja, ik heb een verwijzing van mijn dokter Arts. Neemt u plaats, even uw linker mouw omhoog. Ik neem 4 buisjes af en vrijdag kunt u uw arts bellen voor de uitslag. U bedoelt dokter Arts. Ik ga nu uw ader aanprikken, maakt u even een vuist. Laat maar los. Uw geboortedatum, uw naam. Aha, ik zie dat u ook nog urine moet inleveren. Hier … [Lees verder…]

Dagboekdelen 31

Maandag 6 februari 2017 Ik sluit de deur van mijn praktijk. Mijn klanten staan bij hun auto op het plein en overleggen. Timo komt blij naar me toe. ‘Jippie, je bent klaar! Nu kunnen we naar Amsterdam!’ Timo is dol op de stad. We hebben afgesproken om na mijn werk naar Amsterdam te gaan met het openbaar vervoer. Femke is naar school, Timo heeft een studiedag en is daarom vrij. … [Lees verder…]

De Stem (13)

Maarten Diep van binnen voel ik een ballon van blijdschap opzwellen. Terwijl ik richting tram loop onderdruk ik een kleine huppel. Ze lachte naar me! Haar mooie ogen waren zacht, alsof ze mij voor het eerst écht zag. Wat ziet ze, vraag ik me af. ‘Ja, Maarten. Wat ziet ze?’ De stem laat me niet meer schrikken. Het begint al vertrouwd te worden. ‘Dat weet ik niet, ik kan toch … [Lees verder…]

ZEN (Zoektocht naar verlichting (1))

Heb ik een goede kant? Zeker. Heb ik een donkere kant? Zeker! Beiden geef ik de ruimte. Maar pas nadat ik twintig jaar lang op zoek ben geweest naar de zin van het leven. Of verlichting of hoe je het ook maar wil noemen. Intussen , na vele jaren onderzoek, geef ik, naast mijn andere bezigheden, meditatielessen en ademhalingsadviezen etc. Daarnaast levert mijn donkere (meer absurde) kant ook een bijdrage … [Lees verder…]

Mijn bijbaan

In Afrika sterven ze van honger, wij van verveling. Zo heeft iedereen wel iets. Ik liep richting de supermarkt. Een stelletje liep voor me. Ze namen afscheid van elkaar. Ik ving hun interessante gesprek op. Vrouw: ‘Dus morgen moet ik er vroeg uit, want moet naar het werk. En vanavond heb ik nog een vergadering. Echt superdruk, erg vervelend en vindt het nog niets aan ook. Heb nergens tijd voor.’ … [Lees verder…]

Dagboekdelen 30

Zondag, 5 februari 2017 De bel gaat om kwart voor elf. De vrienden van manlief met aanhang en kinderen arriveren allen tegelijk. Twee blonde identiek geklede jochies stormen achter elkaar aan naar binnen. Een meisje van Femkes leeftijd gaat op de bank zitten. Ze heeft een ipad mee. ‘Ze moet straks nog tennissen,’ verklaart Thomas, vriend van manlief, vergoelijkend. ‘Ik snap het,’ zeg ik. Jacco, de andere vriend, gaapt. Zijn … [Lees verder…]

De arrogante knurft (ZKC)

Ik ken iemand die hoog van de toren blaast, naast zijn schoenen loopt en uit zijn nek lult. Daarnaast praat hij graag zijn meerderen naar de mond, tjonge wat kan die vent slijmen! Soms lijkt het wel of hij een papegaai imiteert. Wow! Die arm van hem wordt bruiner en bruiner. Liefst gaat hij er tot zijn oksel in! Zo probeert hij een wit voetje te halen. En achter ieders … [Lees verder…]

Jaargang 1, Nummer 3 Zeer Korte Column

Goedenmorgen bakkertje! Dag mevrouw. Wie is de laatste? Aha, dan ben ik na u. ‘Zeg, wat ruikt het weer lekker naar brood’  Aha, krentenbol stukjes om te proeven. ‘Hmm, da’s lekker. Ik neem er nog twee’ Kijk, nu ben ik niet meer de laatste. ‘Meneer, u bent na mij aan de beurt’ Dus,.. Bakker ‘Hebt u brood?’ Ja! ‘Wat voor brood?’ Mevrouw een wit, bruin, volkoren, tarwe, Spelt, Tijger, Duits, … [Lees verder…]

Winterzon

Mijn ogen zijn gesloten en mijn gezicht is gericht op de zon. Ik voel de warmte door mijn winterjas heen, de stralen strelen mijn gerimpelde gezicht. Een glimlach verbreedt mijn mond. Achter me spelen kinderen, voor me passeren fietsers. Ik negeer hen en geniet. Ik zit, verder is er niets. Heel even voel ik me niet eenzaam, maar gestreeld. Heel even maak ik me er niet druk om dat ik … [Lees verder…]

Spinnenwebben (ZKC)

Ik leef in een huis met spinnenwebben aan de muren, aan het plafond. In de hoeken. Jarenlang. En elke dag, elke keer dat ik een kamer binnenkom, zie ik ze. En zucht ik. Heel soms wil ik ze weghalen, maar dan dringen de gedachten aan ladders en onhandige toeren zich op. Dan zie ik de met plakband gerepareerde slang weer uit de stofzuiger schieten, hoor ik mijn zoontje erom schaterlachen … [Lees verder…]