Krijg nou tieten!

De wereld staat even op zijn kop na het nieuws dat de stripfiguren uit Suske&Wiske een make-over krijgen, waar menig stylist, al dan niet van het Zuiden, zijn of haar gemanicuurde nageltjes op kapot gaat bijten. Sus&Wis en consorten zijn toe aan een update, aldus de makers. Kampten de twee jarenlang met een gestagneerde groei die bleef hangen op een jaar of 10-12, net op tijd worden ze voorzien van … [Lees verder…]

Mijn kracht komt van binnenuit. (Co-column vanGellekom/Nummer22)

Waarde Nummer 22 Hebben alleen vrouwen som last van hun stoelgang? Als ik die grappenmakers van Activia, die yoghurt van Danone, moet geloven wel. Als ik mijn eigen stoelgang van de laatste dagen analyseer, niet! Het loopt me de laatste dagen bepaald niet dun de broek uit dus wat doe je dan? Tv kijken! Dé remedie tegen een trage stoelgang.. Ik heb daarom zelfs naar een onverkorte aflevering van Holland … [Lees verder…]

Mijn nieuwe pen

Dolblij ben ik met mijn nieuwe pen. Ik leen hem nooit meer uit. Ook niet voor heel even. Niet doen zeg ik tegen mezelf. Mijn nieuwe Parker is me veel te lief. Je hebt zo van die hebbedingetjes die nauw luisteren. Als ik het doosje opendoe valt mijn oog op een klein papieren boekje dat is bijgevoegd. Het garantiebewijs. En niet zo maar een garantiebewijs. Neuuu … een internationaal. Met … [Lees verder…]

Dagboekdelen 43

Het is half elf in de avond. Buurvrouw Carina appt me. Ik sta juist op om mijn tanden te poetsen en lees het bericht. ‘Mijn sleutel is weer weg.’ Ik loop naar de keuken en neem de sleutel met de roze dolfijnhanger van het haakje. ‘Ik kan hem echt niet vinden. Heb jij de reservesleutel?’ appt Carina me korte tijd later. Carina is aan de lijn. Ze toont mij een … [Lees verder…]

Filien

Ik herinnerde me toen ik ze voor het eerst vasthield, een bolletje pluizige wol in mijn hand die me met donkerbruine haast menselijke ogen aankeek. Ze keek ernstig en een beetje droevig, leek op een rechter met haar zwarte vacht en witte borst. Ze zou Filientje gaan heten. Haar vader was Europees kampioen. Maar ik gaf daar niet om. Ik was meteen vertederd door die puppy. Door de jaren heen … [Lees verder…]

Honds songfestival..

Wachtend op mijn lievelingsprogramma, het songfestival, de halve finale in dit geval , lees ik even tussendoor in de krant. ‘Waarom lees jij de krant?, op zo’n belangrijk moment in het leven? ’ vraagt mijn collega Fröhlich, die met mij meekijkt. Ik kijk verstoord op. ‘Eh, nou , omdat ik even geen zin heb naar jodelende imbecielen met dansers in een gorilla pak gehesen, te kijken, beste Fröhlich. Er zijn … [Lees verder…]

Lepeltje lepeltje…..

Bushok geeuwde even. 06.32 Busbank snurkte licht en haar billen, naar hem gedraaid, voelde warm.  Nog net geen ‘lepeltje lepeltje’. Dat gevoel deed Bushok ontwaken naar het verlangen Busbank te omarmen. 06.34 Bushok en Busbank zijn al decennia lang gelukkig. Buszit hun enig kind. Straks, ongeveer om 07.30 wordt Buszit wakker gemaakt door Bushok en dan wordt er gezamenlijk ontbeten. Verse jus, warme croissants en een zacht gekookt eitje. Thee is wat … [Lees verder…]

Avondmensen

Ik zit met vrienden op het terras. We drinken bier, praten onze studievertraging goed en klagen over huishoudelijke taken die onze vriendinnen ons dwangmatig opleggen. Het leven is ons vaak goedgezind, maar dit gesprek wordt overheerst door bitterheid en tragiek. Totdat Stef opveert en vertelt dat hij weer licht aan het einde van de tunnel ziet. “Ik ben een avondmens geworden. En ik raad het iedereen aan!” zei hij met … [Lees verder…]

Overgangen deel 4

Texel, 2012 ‘Nou Lambert, hoe was het in het ziekenhuis?’ vraagt Dientje, opkijkend van haar schrobwerk. De keuken glimt. Dien houdt van schoon. Lambert neemt haar in zich op. Ze draagt een gebloemd schort over een helderblauwe japon, de mollige benen zijn gestoken in een vleeskleurige panty. Hij ziet de zwarte haartjes onder het glimmend nylon. Haar donkere haar is kort en ongekamd, het gezicht naakt. Hij staart naar de … [Lees verder…]

Gedenken

Mei is een overgangsmaand tussen uitersten: winter en zomer, doden en levenden, herdenken en bedenken. Mei is de enige maand waarin je kunt gedenken; het kan nog alle kanten op. Mei is een ei. Een ideale maand om te reflecteren wat uit is gekomen en wat niet en uit te broeden wat nog uit zal komen. Aan het eerste kun je niets meer doen en de toekomst is onzeker. Het … [Lees verder…]