Er was er één jarig…

Gisteren zou mijn oma jarig zijn geweest, ze had dan 106 geworden. Eigenlijk heb ik altijd gedacht dat ze makkelijk 110 zou worden, maar ze heeft de 100 niet gehaald. Ze was er wel verdomd dichtbij, het scheelde maar zo’n uurtje of twaalf. Het telegram van de Koningin was zelfs al binnen, hoewel ik denk dat het een voorgedrukt dingetje is geweest, maar het idee op zich is leuk. Het … [Lees verder…]

Abject

Ik ben een linkse lul, een blinde klootzak, en een islamvriendje die eens goed in zijn hol genomen moet worden door mijn moslim vriendjes. En ik heb een loden plaat voor mijn lelijke harses. Abject! Een woord dat Bram M. heeft geherintroduceerd in de hedendaagse spreektaal. Een woord dat nog nooit zo toepasselijk was als nu, voor de hedendaagse tendens in de communicatie op de “sociale” media. De uitingen die … [Lees verder…]

De grote Erdoğanshow

Ik heb even, een heel kort moment slechts, getwijfeld of ik iets over de ‘coup’ in Turkije moest schrijven. Getwijfeld, omdat mijn vorige berichten over Turkije mij meerdere blokkades van Facebook opleverde, met als kers op de taart het volledig verwijderen van mijn professionele Facebookpagina, met ruim 14.000 enthousiaste volgers. Moet ik mij dan de mond laten snoeren door de aanhangers van alleenheerser Recep Tayyip Erdoğan? Nee, toen niet, nu … [Lees verder…]

Witter dan wit de zomer in

De tijd van Witte Wilfred is voorbij. Witte Wilfred, de nerd met zijn bleke huidskleur van dagenlang Dungeon Keeper spelen, gebogen schouders van de vele uren CivCity en brilletje van nachtenlang Warcraft. Hij is steeds minder in de menigte zichtbaar. De huidige spelers van Final Fantasy en Second Life bevinden zich onder ons. Meisjes van veertien met sproeten, mannen van negentien met lichte bakkebaarden, vrouwen van veertig met klotsende oksels en waarschijnlijk ook jij. En waarom zou je geen game spelen? Liever een potje Bubbles op je werk dan het eeuwige patience, en fitnessen doe je thuis met je Wii Balance Board. [Lees verder…]

Reddeloos verloren

Ben aan het surfen op het internet en klik in het voorbijgaan even een link aan met daarop een filmpje over een Amerikaan die een smeekbede houdt om zijn leven te sparen en waarbij daarna doodleuk zijn hoofd er vanaf wordt gesneden. Erg, heel erg maar het geen wat mij het meest beangstigde was mijn eigen gedachte tijdens het kijken naar dit leed. Het deed me namelijk vrijwel niets! [Lees verder…]

Cold turkey

Vroeg in de ochtend haast ik me naar spoor 3. In mijn broekzak klinkt een onheilspellend signaal. Low battery. Een onrustig gevoel overvalt me, want de oplader ligt thuis. Paniek! Ik herken dit uit mijn rooktijdperk; zin in een sigaret, een shot nicotine, maar… schijt, geen aansteker. Ideaal voor een sfeerverpestend vloekmoment. Heb ik de ene verslaving voor de andere ingeruild? Dag rokershoestje, hallo telefoonhoesje. Bliep! Het rode meldingsbolletje van … [Lees verder…]

De overheid houdt geen rekening met mijn lege batterij!

In Nederland zijn inmiddels meer mobiele telefoons in omloop, dan er mensen zijn. Dat is bij vele organisaties het signaal geweest, om sommige diensten nog uitsluitend via mobiele communicatie aan te bieden – en dan bij voorkeur via een App voor een van de twee belangrijkste mobiele platformen, Apple’s iOS en Android van Google. Van een commerciële organisatie – zelfs een met een maatschappelijke taak, zoals een bank – kan … [Lees verder…]

Over en uit

Je legde je spullen klaar en ging naar bed. Wat voelde je vlak voordat je in slaap viel? Waar dacht je aan toen je die ochtend opstond? Welke sensaties gingen er door je lichaam toen je de voordeur achter je dicht trok? Was er angst, spanning of twijfel? Zag je de gebeurtenissen die nog moesten komen, als heldere filmbeelden aan je voorbij trekken? Of waren het flarden van verschillende zintuigelijke … [Lees verder…]

Men-at-wurk

Lekker aan het sneupen naar nieuwe kleding. Op het internet ja.. Een stuk sneller en makkelijker, los van de teleurstelling dat de foto op internet, van een stoere blouse gedragen door een David Beckham achtige hunk op een goudgeel strand, er in werkelijkheid, als ik hem draag uitziet als een vormloze regen poncho. Maar dat mag de pret niet drukken. Daarmee vermijd ik wel Men-et-wurk achtige taferelen, één van lands … [Lees verder…]

Achter gesloten deuren

Tien over acht op een doordeweekse ochtend: ik heb net mijn tanden gepoetst en onderkwijl naar beneden geschreeuwd dat mijn drie kindertjes op moesten houden met ruzie maken en hun SCHOENEN EN JASSEN AAN MOESTEN DOEN!! Ik loop de trap af en constateer dat er nog steeds geen schoeisel noch een overjas aan hun lijven prijkt. De schooltassen gevuld met proviant voor de ganse dag liggen lusteloos op de grond. … [Lees verder…]