Er was er één jarig…

Gisteren zou mijn oma jarig zijn geweest, ze had dan 106 geworden. Eigenlijk heb ik altijd gedacht dat ze makkelijk 110 zou worden, maar ze heeft de 100 niet gehaald. Ze was er wel verdomd dichtbij, het scheelde maar zo’n uurtje of twaalf. Het telegram van de Koningin was zelfs al binnen, hoewel ik denk dat het een voorgedrukt dingetje is geweest, maar het idee op zich is leuk. Het … [Lees verder…]

Erin getrapt

Het is ergens eind jaren 80, als ik onderweg ben in mijn functie als chauffeur van een groothandel in tabak en zoetwaren. Mijn route is steevast ergens in het zuiden des lands, om daar de bestelde goederen rond te brengen bij winkels en horeca. Er wordt in die tijd nog flink wat afgepaft, en dat is dan ook te merken aan de tot de nok toe gevulde Mercedes bestelbus, maar … [Lees verder…]

Maagdelijke hersens

Er bestaat in Nederland een politieke partij waarvan de oprichters ‘inwoners met een migratieachtergrond’ zijn, die de mening zijn toegedaan dat er van alles mis is met de manier waarop men in Nederland omgaat met de rechten van inwoners met een migratieachtergrond en eigenlijk de hele manier waarop men überhaupt omgaat met inwoners met een migratieachtergrond. Mocht je licht geïrriteerd raken om de veelvuldig gebruikte term ‘inwoners met een migratieachtergrond’ … [Lees verder…]

De grote broer

Je kijkt naar het nieuws op je Smart TV, vliegt over teletekst, zapt nog wat en dan naar je werk. Eerst tanken, waar je betaalt met je tankpas. Onderweg vallen de vele camera’s van verkeerstoezicht je eigenlijk niet eens meer op. Omdat je nog vroeg bent, besluit je binnendoor te gaan, en stel je de GPS in. Je werkt in de grote stad, dus om parkeerproblemen te voorkomen, ga je … [Lees verder…]

Red mijn vakantie

“Hallo, Nederlanders?” De vraagsteller komt me vaag bekend voor. Maar ik ben op mijn hoede. Een paar jaar geleden heeft een simpel “Ja” op die vraag mij bijna een Time-Share villa opgeleverd. Dus antwoord ik wat voorzichtig “Ja, dat klopt”. Ik laat wel meteen merken dat ik niet zit te wachten op snelle verkooppraatjes. “Mag ik mij eerst even voorstellen? Mij naam is Thijs Zeeman.” “Ah, van die goedkope textielzaak?” … [Lees verder…]

De grote Erdoğanshow

Ik heb even, een heel kort moment slechts, getwijfeld of ik iets over de ‘coup’ in Turkije moest schrijven. Getwijfeld, omdat mijn vorige berichten over Turkije mij meerdere blokkades van Facebook opleverde, met als kers op de taart het volledig verwijderen van mijn professionele Facebookpagina, met ruim 14.000 enthousiaste volgers. Moet ik mij dan de mond laten snoeren door de aanhangers van alleenheerser Recep Tayyip Erdoğan? Nee, toen niet, nu … [Lees verder…]

De witte dood

Quatorze Juillet 2016, het is feest in Frankrijk, het is feest in Nice. Op de boulevard, de Promenade des Anglais, is het druk met feestvierende mensen. De vuurwerkshow is zojuist afgelopen en de feestende menigte trekt richting de gezelligheid van barretjes en restaurants. Ze lopen waar ze lopen willen, want de weg is afgesloten voor voertuigen. Het is tegen 22.30 uur als een witte vrachtwagen de afzetting negeert. Bij het … [Lees verder…]

Zijn we er al bijna?

“Zijn we er al bijna?” “We zijn net vertrokken jongens, niet zeuren” “Oh, hoever is het dan nog?” “Nog 1.500 km.” “Hoe lang is dat rijden?” “We zijn morgenmiddag op de camping in Spanje.” “Dat duurt wel lang.” “Ja, dat duurt heel lang, dus gedraag je maar een beetje.” “Mama, Antje knijpt mij.” “Jongens, begint dat gesodemieter nu al? We zijn net de stad uit!” “Hou je nu maar rustig … [Lees verder…]

Slegs Blankes

Mijn voorouders zijn Joden, Belgen, Duitsers, Denen, Fransen, Amsterdammers, Brabanders en Zeeuwen. Er zit verder nog wat Haags, Leids en Fries bloed doorheen en een paar druppels waarvan de herkomst niet helemaal vast staat. Maar ik ben voor iedereen 100% Nederlander. En ja, dat kan je zien. Mijn zus is getrouwd met een Nederlandse man. Hij heeft Indonesische voorouders. En ja, dat kan je zien. Dat kan je ook merken … [Lees verder…]

Om op te vreten

Klik hier om deze column te horen
[i]Een co-column geschreven vanuit het oogpunt van Dorus kat (alias Kobus) en Mien hond [/i]

De mens deugt niet. Of beter gezegd, het mensenras kent veel gebreken. Te ver doorgefokt.
Ze zijn zo lui als het achterend van een hond van het plastic-zakken-ras. (vroeger ook wel vuilnisbakkies). Naast de relaxstoel liggen steevast minstens 3 kastjes, waar ze van alles mee in- en uit kunnen schakelen. Nederlanders noemen dat Zappen. [Lees verder…]