Witte-kuiten-week

Deze week was het eindelijk raak. De eerste echte Rokjesdag van het jaar werd een feit en dat gilt natuurlijk om meer. Meer graden, meer rokjes en meer jurken. Zonder panty’s uiteraard, anders telt het niet. De consequentie is dat het straatbeeld de komende dagen bepaald wordt door akelig witte kuiten en dito schenen, maar daar moeten we met z’n allen maar even doorheen.

Want het is zover, we kunnen! Ongepantied en witgescheend zetten we deze week de eerste blootgebeende schreden richting werk, super en date. Knipperend met de oogjes door de weerkaatsing van al dat licht, maar toch maar mooi zonder die filter van zwart, blauw of de ergste tint der tinten als het gaat om panty’s: naturel. Dames, de komende maanden zijn we verlost van de hel die afzakkende, ladderende en knellende panty’s heet.

Natuurlijk, rokjes en jurken dragen we ook als het nog geen twintig graden plus is, maar dan met tenminste vijftien dernier eronder. Zolang we die twintig niet aantikken, stoppen we het winters wit veilig weg achter een muur van nylon, die ons draagsters moet behoeden voor een blaasontsteking van het ergste soort en 24-uurs kou tot op het bot.

Mocht je mijn schenen tegenkomen: ze zijn te herkennen aan een blauw ei op links. Opgedaan op die eerste echte Rokjesdag van het jaar, toen de tree van het winkelwagentje waarop ik een krat bier plaatste, na het nemen van een scherpe bocht richting het pad met rosé, briquetten en aanmaakblokjes, abrupt tot stilstand kwam onderaan het scheenbeen. Mijn bleke wangen kregen daarmee ook meteen een gezonde, warme gloed van het inhouden van een schreeuw en een vloek. Op rechts siert een verticale kras met de lengte van een gemiddelde liniaal, die liefdevol springend werd aangebracht door mijn hond, blij als ze was dat ik het boodschappen doen had overleefd.

Maar dat gaat de pret natuurlijk niet drukken, happy Witte-kuiten-week!

22 gedachten over “Witte-kuiten-week

  1. Witte schenen en kuiten in alle soorten en maten. Soms denk ik: stop weg, stop weg! Hoewel, deels weggestopt in een driekwart broek verdient ook niet altijd de schoonheidsprijs. Uiteindelijk kom ik dan tot de politiek correcte conclusie: men moet dragen wat prettig zit. Dat wil ik immers zelf ook. Vrijheid, blijheid.

    Leuk en grappig stukje om te lezen. En jij natuurlijk ook een happy Witte-kuiten-week ondanks de staat waarin die van jou nu nog verkeren.

  2. Ik hou wel van die panty’s met tijgerprint of neptattoes. Maar een paar melkflessen volstaat natuurlijk ook. Met de nadruk op natuur. Misschien denken ze dan wel dat je van adel bent. Wie bruine benen had in de Middeleeuwen was een boer, want die werkte immers buiten, geen prins of prinses. Gelukkig zijn de tijden veranderd en heeft zelfs Maxima, op tijd, bruine benen. Maar hoe zit het eigenlijk met bruine armen?

  3. Haha, leuk! Ik ben van nature een beetje ‘gelig’ maar desalniettemin is het altijd weer even slikken, die eerste ‘blote’ dag. Het zijn niet alleen die schenen en kuiten die opeens ‘blootliggen’…. Ik ga zo eerst maar eens mijn eerste rondje bosjoggen, met gewichtjes… een soort ‘prancing’… ook zeer nodig voor de tegenactie ‘kipfilet’. 🙂

    https://youtu.be/FDzRIg6cV3g

  4. Wel geschoren benen en laat de zon maar kleuren. Ballon kuiten moeten oppassen als een stevige wind plotseling de kop opsteekt, maar dit ter overdenking. Mooie instappers eronder en geen opwaaiende rokjes meer nodig. Leve de winterslaap uitkomende kuiten. Dirk Kuyt heeft zijn naam al mee. Jan Kuiten Brouwer doet ook mee, maar dat is geen hom of….. ! Precies!😁

Geef een reactie