Online hartenpijn

‘Je status is veranderd van relatie naar vrijgezel’. Een pijnlijke bevestiging van profielensite Facebook. ,,Jaaaa, dat weet ik ook wel,’’ schreeuw ik mijn computer toe. Een paar weken geleden dweepte ik nog met mijn ‘lover’ op mijn persoonlijke pagina en liet ik iedereen (maar ik hoopte natuurlijk vooral ex-vriendjes en oud-scharrels) weten hoe gelukkig ik wel niet was met mijn ware.

Oranje pumps

Dat voelt vast goed. Je hebt je vlaggetjes op je gezicht getekend, zit politiek correct aan de Amstel Malt en hebt je zoontje als excuus meegesleept naar het stadion terwijl het arme jongetje nog amper lijkt te kunnen praten. Later schep je tegen je vrienden op dat je met collega’s was en vice versa. Wat ben je toch een toffe peer. Je vrouw heeft deze avond vast een ‘meidenavond’ terwijl ze ergens achterin de dertig, begin veertig is of misschien zit ze wel bij haar kapper om haar pittige, korte kapsel bij te laten werken.

Doe niet zo dom, Minoes

Flats, zo klonk het.
In een zeldzaam sportieve bui ging ik te fiets naar mijn werk. Ik was nog een beetje aan het uitpuffen van de hoge brug, toen ik haar zag.
Minoes dartelde vrolijk over de Dordtse straten. Een beetje genietend van de ochtendzon, kopje omhoog, kopje opzij. In mijn gedachten klonk een onbezonnen ‘sha-la-lie sha-la-la’.

Those who skip dinner, end up thinner

‘Morgen ga ik godverdomme volhouden. Ik weet hoe eten smaakt, ik hoef het niet nog een keer te proeven.’ Lisa is net 19, maatje 34 en volgens zichzelf veel te dik. ‘Eigenlijk is het heel simpel,’ schrijft ze op haar pro-ana weblog. ‘Elke keer als ik nee zeg tegen eten, zeg ik ja tegen dun zijn. Honger is niet mijn vijand. Ik wil honger lijden, dus honger is mijn vriend.’

Breezergemiezer

Schoolfeesten zijn niet mijn soort feesten. Veel teveel controle en vaak mag je er niet eens alcohol drinken. Gelukkig smokkelen we altijd wel wat kleine flesjes sterke drank naar binnen. Ik kan me anders echt niet laten gaan. En ik wil me natuurlijk wel laten gaan. Iedereen weet dat sexy dansen dé manier bij uitstek is om een vriendje te krijgen. En dat is het doel van de avond. Zoenen is zilver, maar Jasper uit 3B zag mij wel zitten zei hij. Hij wilde dat ik dingen bij hem ging doen, die ik hier maar niet opschrijf. Misschien doe ik het wel. Het zou leuk zijn om Jasper als vriendje te hebben.

Wouter op maandag

De eerste twee minuten vond ik je accent nog charmant. Het had iets ondefinieerbaars. Na een minuut was het echter over met de pret. Het is een beetje bekakt Leids, maar dan slis je erbij en praat je niet, maar mompel je zachtjes. Tip van de dag: praat nooit meer in het openbaar. Het is verwarrend, frustrerend en slecht voor mijn humeur.

Bitch vol inspiratie

Ik zit bomvol inspiratie. Mijn notitieboekje puilt uit van potentiële columns en ik voel een niet in te houden drang om voor eens en altijd mijn hart te luchten. Toch houdt iets me tegen. Columns schrijven is namelijk slecht voor mijn liefdesleven. Allereerst omdat mijn vriendjes tot nu toe allemaal de ‘dit kan ik ook wel’ drang hadden om zichzelf te bewijzen. Keer op keer moest ik het horen.

Doe mij een klootzak

Ik begrijp mezelf niet meer. Mijn ideale man is lief, vriendelijk, behandelt mij als een godin en doet alles om mij te plezieren. Ik zoek me een ongeluk om hem te vinden. Heb ik hem gevonden, vind ik er geen zak aan.
“Ik doe alles wat je wil, schatje.” Gedver, waar is je eigen mening gebleven?
“Ik hou voor altijd van je.” Ieks, wat is er gebeurd met je eigenwaarde?
Wat nou ontbijt op bed. Waarom geef je me cadeautjes? Laat me barsten, neem me weer terug en houd het onzeker. Dat is wat ik wil.

Morgenochtend

Het is donker. Ik voel jouw warme lichaam tegen mijn koude lichaam aan. We zijn samen, maar ik voel me alleen. Ik kan niet slapen. Je fluisterde “ik hou van je”, maar waarom ga je dan morgenochtend weer weg? Waarom blijf je niet een keer? Telkens als je hier bent voel ik me mooi, gewild en aantrekkelijk. Telkens als je weg gaat voel ik me afgewezen en in de steek gelaten.

Haaaaiiiiiiijjjia

Onder de mom van: we hebben weer veel te veel gevreten deze zomer, gaan huisgenootje Fleur en ik sporten. We gaan op Kempo, om precies te zijn. “Een Chinese vechtsport,” delen we medehuisgenoot Guido met gepaste trots mee. Guido knikt en doet moeite om niet in lachen uit te barsten.

De nagel aan mijn doodskist

“He, alles goed?”
“Ja best, met jou?”
“Goed hoor. Maar best, dat klinkt niet heel enthousiast?”
“Nou, eigenlijk heb ik me wel eens beter gevoeld.”
“Lucht je hart, meid.”
“Ik heb gisteren afscheid genomen van mijn mooie nagels. Viel me zwaar. Ik denk dat ik, hoe krap ik ook kom te zitten volgend jaar, toch weer neppers erop laat zetten. Dan eet ik maar wat minder.”

Mijn naam is Blondt, Chantal Blondt

“Gelden deze kaartjes al?” Ik sta samen met een vriendin voor de ingang van het casino in Rotterdam. Op de kaartjes staat met koeienletters ‘Geldig vanaf september’. Maar wij zijn blond en doen net alsof we van niets weten.
Achter de balie staat een lekker ding met donkere krullen. Hij kijkt ons met gefronste wenkbrauwen aan, waarop wij lieflijk glimlachen.
“Helaas dames,” zegt hij tenslotte, “geldig vanaf september.”