Collecteren is verhaal halen

‎Zondag startte de eerste dag van de collecte voor de Dierenbescherming. Collecteren doe ik graag, maar niet op zondag. Ik heb namelijk geen dikke schoenen met stalen neuzen om tussen de deur te zetten, noch een lederen koffertje met folders dat ik met mij meetors en ik beschik ook niet over een saai hoofddeksel en een paar blèrende kinderen aan de hand. Ik ben duidelijk geen Jehovagetuige en wil daar ook niet mee geassocieerd worden.

Zand erover

De frêle hand van mijn moeder ligt in de mijne. Alsof een mol gangen in haar gestel graaft, verdwijnen de blauw geaderde lijnen onder haar nachthemd om in haar hals en gezicht weer op te duikelen. Hier en daar ontspruit een dikke hoop, gevormd door een moedervlek of gesprongen ader.
Ze kreunt wat, en fluistert: ‘Vergeef me. Zand erover, dan kan ik verder.’

Stekels met pindakaas

Als fervent natuurliefhebber volgde ik dit voorjaar met veel plezier afleveringen van ‘Vroege Vogels’. In een ervan kwam de egel aan bod. Nu ken ik de platgereden versie beter dan de vlooienbaal zoals die zich in levenden lijve voortbeweegt. Maar wat een geinig en intrigerend beestje is die egel eigenlijk! Razendsnel scharrelt het een kostje bij elkaar dat onder meer bestaat uit slakken. En laten we er daar nu zat van in onze tuin hebben.

Bas Piet en Sintepintje on holiday

Yo man, dat was een goed plan van dokter Carl. Seffekens ertussen uit. Wauw, relaxation man. Ik smeer toch veel liever zonnecrème dan uierzalf tussen mijn benen. Wat jij, Sintepinteke? Er gaat niets boven vette Maroc smoken op het goudgele strand van Kempervennen. Wel een beetje koud maar so what. Laat die kindekes nog maar eventjes wachten. Wat een stress geven die koters. Nog een uurtje Sintepinteke en dan mogen we weer gaan bowlen. Ben jij er klaar voor? Heb je wax, mijter en staf bij je?

Piep!

Eergisteren hoorde ik hem voor het eerst. Hij meldt zich in de keuken en klinkt als een brandmelder met een lege batterij. Schel en saai, geen deuntje. Een brandmelder hebben we niet, dus piepen kan die ook niet. Het moet wel liggen aan de inbouwapparatuur van de nieuwe keuken. Ik neem contact op met de firma Bosch.

Gelukkig maar

Vanmorgen fietste ik zoals gewoonlijk langs de Vliet. De reden waarom ik die route kies, is twee paardjes die ik onderweg steevast opzoek. Zij vervelen zich stierlijk, en ik geef ze wat afleiding door een heel brood aan ze op te voeren en ons allemaal wat afleiding te geven. Een stukje grond dat groter is dan een stal, maar zelfs het kleinste galopje niet toelaat is hun heim.

Zaadterdag

Sinds een paar maanden word ik zaadterdag ’s morgens gewekt door de kegel die afkomstig is uit mijn luid snurkende wederhelft. Gruwelijk is de stank van drank die niet meer vloeibaar is. Verder tref ik op diezelfde morgen steevast een spermaonderbroek aan in de wasmand. Nee, deze is niet het gevolg van een vrijpartij waar ik deel van heb uitgemaakt en nee, ook niet afkomstig van onze zesjarige dochter.

All Inclusive

Deze formule past reisgezelschappen, alleengaanden en gezinnen als een jas. Gladjakkerende klaplopers die voor een weekje zijn overgelopen naar de categorie Joviale Rondjesgevers gaan er ook helemaal van uit hun te strak zittende legging. Bij All Inclusive maakt het niet uit: je pakt wie of wat je wilt.

Framed

Maandenlang hadden wij een affaire waarin wij bevredigend onze lusten op elkaar botvierden. Nog nagenietend ruimde ik de volgende dag de rotzooi op: asbak en lege flessen uit de slaapkamer, verkreukelde bierblikjes uit de douche en ach; sommige zottigheid kwam ik pas veel later tegen.

Grijs

Kijk haar lopen, met haar pet op en [i]Op Art[/i]-jas aan. Hoogmoed ten top. Antipathie wakkert mijn adrenaline aan. Verrassend zoet lijkt haar parfum wraak te nemen op mijn door woede wijd opengesperde neusgaten die er een zweem van opvangen nu zij nadert. Ik voel mij betrapt.

Internetdate

Vele mannen klikten op mijn profiel, en allerlei berichten waaronder geile, dramatische, romantische en saaie belandden in mijn inbox. Ik nam mij voor om met de auteur van het eerste foutloos geschreven bericht een afspraak te maken.
Ene Mosje vormde de uitzondering op mijn ‘date-spam’ en buiten zijn goede schrijverskunsten bleek hij er – voor een oude man – redelijk uit te zien. Niet onknap, met een gezellig kaboutergehalte. Hoe het ook zou lopen: voor hem zou er altijd een plekje rond mijn huis zijn. Bij de vijver. Met een hengeltje in zijn handen.

Uit- en inzicht

De zaterdagcrypto uit het AD. Een Ristretto op een terras in ‘mijn’ dorp. Gesprekken afluisteren en peinzend staren in het niets, gedachtenkronkelen.
Ineens een flashback naar de tijd van [i]‘Dances with Wolves’[/i]. Toen was het de kruiswoordpuzzel uit de Telegraaf, de enige Hollandse krant verkrijgbaar in ‘mijn’ dorp.