CX-Café

Je dient in te loggen om berichten en onderwerpen te maken.

ouwehoeren en slap gelul

Pagina's:12

Alsof je aanschuift aan de stamtafel en "hallo"  zegt tegen degene die naast je zit en deze persoon zich voorstelt als Pietje Prutser.

En dat dan blijkt dat hij reuze handig is... Net zoals ik nooit de fysiotherapeut om de hoek zal bezoeken. Zijn naam is Gerrit Beenhakker, dus ik kruip liever een paar straten verder.

Maar Gerrit  zit toch altijd bij Du Commerce? Pietje en ik zitten nu bij de Luifel en hij is erg onhandig, kan ik wel zeggen. Liet net zijn pinpas in de spoelbak vallen. Dus kruip  zo naar de buren.

Goh, kruip ik aan de bar tussen Sean Connery en Roger Moore, komt ineens Li binnen. Bruce? Nee, Li! Dat wordt gezellie.

Li? Nee toch? Dat meen je niet. Leeft die nog?

Naar het schijnt, ja. In ieder geval gespot op Gutenberg. ?

Zit ik naast Z. - in het vliegtuig vanuit Singapore naar Amsterdam -woensdagnacht, hebben we een zeer aangenaam gesprek over... verloren 1e liefdes. Z. is 47 jaar, heeft een Australisch paspoort maar NL van geboorte, werkt soms in Amsterdam, heeft 2 kinderen een dochter Sophie en zoon Luuk, gehuwd met een NL en ze wonen in Perth.. Ik zoek haar, wie kent haar of is dit een (nog) niet beantwoorde verloren liefde zonder de liefde bedreven te hebben. Ach, hou op nummer 22. Je droomt zoals je schrijft of...........................

Heb je Opsporing Verzocht al eens benadert? Ik heb daar goede ervaringen mee. Ben door hun voor het eerst in mijn leven serieus genomen en heb mijn oud-oom terug gevonden, die in de jaren negentig naar Thailand vertrok, daar geen weeshuis heeft opgericht maar wel veel mensen kent.  Je weet maar nooit.

Ik heb ook fijne ervaringen met Opsporing verzocht.
Heel verrassend. Ik was namelijk mijn knuffel teckel Wally kwijt. Traumatisch verlies uit mijn kindheid. En raad eens wat? Ze hebben voor me gezocht. Niets gevonden helaas. Maar het feit dat ze gezocht hebben heeft veel impact op mij gehad. Ik kan de wereld weer aan. Kan het verlies van Wally nu goed achter me laten. Heb er alles aan gedaan om hem terug re vinden.

Wauw, goede positieve gedachte van je. Weet je? We leven Nu. Denk niet aan gisteren, pieker niet over morgen. Ik ga wel zo weg want ik moet mijn koffer nog pakken. Ik ga een week stenen zoeken in de Pyreneeën die ik vervolgens ga beschilderen vanuit mijn gevoel.

Dat meen je niet, dat heb ik vorig jaar ook gedaan. Toch niet bij Theo en zijn vriendin? Hoe heet ze ook al weer?

Pagina's:12