Als ik in haar ogen kijk is het alsof ik kijk naar een zonsondergang.
Of een prachtige zonsopgang.
Er is zoveel om van te houden.
Ik zie een vrouw met een verlangen, maar ze uit het niet altijd.
Ze krijgt nu veel te weinig maar ze wil zoveel meer.
Net als die oude wijze sterren die aan de hemel staan, ze zien er nog jong uit, maar de ziel lijkt oud. Daarmee kan ik het vergelijken.

Ik geef niet op, ik geef ons niet op.
Zelfs al wordt de lucht zwart, mijn liefde zul je altijd ontvangen.
Ik kijk nog steeds vooruit, ik kijk nog steeds omhoog.

En als je dingen anders wilt, of je hebt ruimte nodig om je route te herzien, ik zal geduldig wachten, als je met een omweg weer je verlangen komt en je ziel weer jonger wordt.

Ook sterren kunnen branden en sommige vallen zelfs op aarde.
We moeten nog veel leren en er is nog veel te ontdekken.
Ik ben niet iemand die wegloopt als het even moeilijk is.
Ik ben hier om te verschil te maken en om onze verschillen nog steeds in goede banen te leiden.
Je hebt je even laten leiden door een ander en daarmee een hoop op het spel gezet, maar je bent nog steeds mijn maatje, mijn alles mijn ‘Best part’ en dat was ook het plan, toch?

Omdat het is gaan werken zijn we niet gebroken, de schepen zijn niet verbrand.
jij moest leren buigen, zonder dat wereld meteen instortte.
En ik, ik moet leren wat ik heb en wat ik niet ben, maar vooral wie ik wel ben.

Ons leven is gemakkelijk. Wat van mij is, is van jou. We vechten niet langer meer.

Jij en ik, wij zijn het waard!

Categorieën: Overig

0 reacties

Geef een reactie