SACD! Super Audio Compact Disc is een nieuwe standaard met een ongekende geluidskwaliteit. Kies uit het ouderwetse tweekanaals stereo, of het super-de-luxe multi-channel audio met maar liefst zes volledig gescheiden kanalen met frequentiebereik van 20 tot 20.000 Hertz. Smul smul smul! Het was 1985 toen ik mijn eerste cd-speler kocht. Er bestonden toen wel twee modellen, van Philips. Bijna twaalfhonderd pieken kostte het apparaat bij BCC in Den Haag, dat ik van mijn schamele loontje van mijn eerste baantje kocht.

Daar stond het ding dan in mijn kamer op een verder lege plank te glimmen. Wat nu? Op naar de platenwinkel, wachten tot mijn voorganger klaar was met kijken en dan met veel wikken en wegen één CD uitzoeken in het riante rek van één bij één meter. Er was nog bijna niets om uit te kiezen! En ook alleen nog maar AAD, maar ach, wie kent nu nog de termen AAD, ADD en DDD?

Waarom eigenlijk CD? Vanwege de superieure geluidskwaliteit. Fabrikanten hebben ons in die beginjaren ingeprent, zeg gerust gehersenspoeld, dat LP’s slecht en des duivels waren. Het kon en moest allemaal beter en mooier. Digitaal. Ruisloos. Tikloos. Solide. En in zo’n leuk klein doosje. En het glom zo mooi! En toen ging het mis. Een idioot bedacht MP3, volgens het principe: hoe parkeer je een auto in de meterkast. Oftewel: sloop driekwart van de kwaliteit uit je CD en vestig de aandacht op hoe klein het wel niet is geworden.

Lekker makkelijk, kun je het de hele wereld over sturen, of de muziek van al je cd’s op die ene harddisk bewaren. Je zou je bijna afvragen waarom al die extra troep op een CD nodig is. Je hoort toch geen verschil. O nee? Nou ik wel. MP3 klinkt namelijk voor geen meter. Het verschil tussen een CD en een Minidisk of DCC (kent u die nog?) is al zo overduidelijk. MP3 is zo zwaar gecomprimeerd dat hoge tonen domweg worden afgekapt. Koppijn krijg ik ervan. Het klinkt alsof mijn speakers zijn opgeblazen. Zonde, zonde, zonde.

En nu heeft men SACD bedacht. Een nóg betere kwaliteit dan CD. Dolby Surround 5+1 beschikt dan wel over zes kanalen, maar het merendeel zijn “hulpkanalen” van een klein frequentiebereik, geinig voor geluidseffecten bij films. SACD heeft zes volledig gescheiden kanalen van het volledige (hoorbare) frequentiebereik. Alsof je midden tussen de muzikanten zit! Genieten met een supergrote G. Maar dan nu de hamvraag. Zit iemand erop te wachten? Jazeker! De massa zit zelfs kwijlend te wachten. Te wachten tot ze hun Super Audio CD’s op de PC kunnen vermalen tot nietige MP3 bestanden, die ze weer op hun nog nietigere geheugenkaartjes van de MP3-speler van de Lidl kunnen zetten, of om ze lekker allemaal op één verzamel-cd te branden. Want het verschil hoor je toch niet. Trouwens, het is toch meer voor de heb dan voor het beluisteren.

_splinter_

Au. Dat_doet_pijn.

Categorieën: Media

8 reacties

Kees · 5 maart 2003 op 21:47

Eindelijk iemand die MP3 op zijn waarde weet te schatten!

Yannick · 5 maart 2003 op 21:59

Jep veel van de mp3 bestanden zijn geen zak waard, maar het hangt wel af van meerdere dingen. Het belangrijkste is de bitrate, hoe hoger hoe beter de kwaliteit, ga nooit onder de 128 kb/s.

tip om de muziek van md beter te laten horen,
op je md recorder zit waarschijnlijk een VU meter, zo een rij led’s die het aantal db’s aangeven van de stereo kanalen. zorg dat deze rond de -10 db zit, nooit boven de -3. je muziek wordt dan zachter opgenomen maar de kwaliteit is beter, bij 0 db kapt hij inderdaad de tonen af.

Kobus · 5 maart 2003 op 23:14

Je hebt gelijk wat betreft MP3. Het is echter maar de vraag of die kwaliteit nu in de meeste gevallen zo belangrijk is. Zeker als achtergrondmuziek in huis. Probleem speelde ook met dynamiek bij bijv de cassettespeler t.o.v. de sneller draaiende bandrecorder. Kwaliteit heeft ook te maken met het geluidsvolume. Heb je wel eens in een gemiddelde huiskamer 1 watt muziek opengezet ? Knalt vaak de kamer uit ! En zet je geluid zacht, dan moet je alle instellingen van je apparaat anders instellen, omdat de bassen niet te horen zijn.
Voor internet kan je helemaal niks doen met kwaliteitsopnames.
Bovendien zie je ALTIJD een tegenbeweging bij nieuwe ontwikkelingen. Mensen hebben meer waardering voor 78 toerenplaten en LP’s als ooit tevoren.
En er worden nog pickups vervaardigd met een steeds betere kwaliteit.
Wanneer de CD heeft afgedaan, zal er toch nog steeds ontwikkeld blijven worden. Door veel minder bedrijven weliswaar, maar kwalitatief steeds beter.

En wat betreft opnametechniek. Bassen zijn niet richtinggevoelig. Zij klinken in beide kanalen even hard. Datzelfde geldt ook voor een solist.
Vanuit deze gedachte kunnen dus ook opnames gemanipuleerd worden. (Stem weg filteren bijv. door linkerkanaal negatief op te tellen bij rechterkanaal). Ik weet niet alles van techniek, maar kan me wel voorstellen dat men (nu of in de toekomst) digitale stuursignalen meestuurt, waardoor voor het gevoel opnames beter klinken voor je oor. En dat is toch het belangrijkste.
Overigens ook niks nieuws want diasturing via de cassetterecorder was bijv. ook altijd al mogelijk, dus waarom geen instellingen sturen of spreiding over meerdere kanalen.

Jeroen · 5 maart 2003 op 23:48

Je hebt daar een goed punt splinter. De echte audiofiel – waar ik mezelf trouwens [i]niet[/i] toe reken – hoort absoluut een verschil tussen (sa)cd en mp3. Desondanks bestaan er verschillende bitrates. Sony gebruikt bijvoorbeeld een minimum van 132 bits per seconde in haar eigen Atrac-formaat (soort mp3) en dat klinkt nog heel aardig. Ook mp3 kent hogere bitrates (192kbps) die een geluidsgevoellig oor wellicht tevreden kunnen stellen. Desondanks is mp3 ondertussen een achterhaald medium. De kwaliteit kan nog een stuk beter, evenals de compressie trouwens.

Godspeed · 6 maart 2003 op 07:45

Wat is het nut nog van die ongekende geluidskwaliteit?

Baby’s hebben na de geboorte een absoluut gehoor.
Omdat deze natuurlijke gaven niet gebruikt wordt gaat deze dan ook verloren en houd men een normaal gehoor over.

De jeugd van vandaag loopt de hele dag met een mobieltje of een MP3 speler op zijn kop, rijdt op een knetterende scooter rond en na thuiskomst gaat de stereo aan, en in het weekend naar de disco of kroeg en daar zorgt men dan voor de rest. De keiharde muziek/house zorgt ervoor dat het hoge en lage tonen bereik in hun oren voor hun 21 levensjaar zo is aangetast dat het ouderwetse cassette bandje voor deze generatie weer voldoende bandbreedte kan laten horen.

Toen wij afgelopen carnaval de kroeg in liepen met mijn dochter van 2 jaar, dekte deze zich de oren af met haar handen vanwege de luide muziek.
Zij was de enige die er last van had. 😕

Godspeed
:pint:

Martijn · 6 maart 2003 op 15:59

Huh…

*Zet zijn 78 toerenplaat van ‘Waarheen, Waarvoor’ op en luistert naar de schelle klanken die uit de voor-oorlogse Philips speakers komen* 😕

Groet Martijn..

Kobus · 7 maart 2003 op 12:36

[quote]*Zet zijn 78 toerenplaat van ‘Waarheen, Waarvoor’ op en luistert naar de schelle klanken die uit de voor-oorlogse Philips speakers komen*[/quote]
Wat dynamiek betreft was de 78 toerenplaat niet zo slecht, ook al was het mono.
Als je belangstelling hebt voor opnames kijk dan eens bij [url=http://w.webring.com/go?ring=phonograph&id=30&random]Phonograph Webring[/url]

_splinter_ · 7 maart 2003 op 18:54

MP3 is voor mobiel gebruik natuurlijk een uitkomst. Geen bewegende delen (tenzij CD vol met mp3), dus veel langer met je batterijen doen en ultraklein apparaat. Of effe via het internet war nummers binnenhalen om te bepalen of je de CD wel écht wilt kopen. Maar voor puur huiskamergenot… voor mij zeker geen empee3!

Geef een antwoord