De hoogste tijd voor Dirk van Baele om de schrijfpen weer eens ter hand te nemen. In deze tijd van voorschrijdend A.I.-geweld, waarin originele schrijfseltjes steeds zeldzamer worden (zoals duidelijk te zien is op Columnx) moeten er bij Dirk toch enkele zaken van het hart: Het aanstaande pensioen, dat steeds dichterbij komt én de ‘van Baele saga,’ die tot een goed eind moet worden gebracht. Want na een werkzaam leven staat ook voor van Baele de tijd van relaxen en potverteren voor de deur. Tenminste, als alles goed gaat met dat pensioen! Alles verandert tegenwoordig om de haverklap en niets is meer zeker.
‘Jaren komen, jaren gaan’ zongen Anja en Johnny, alweer vijftig jaar geleden, en dat liedje heeft van Baele nu voortdurend in zijn hoofd. De tijd vliegt voorbij. Als jongste telg uit een groot gezin is Dirk momenteel de enige nog werkzame van Baele, maar zoals gezegd, dat is bijna achterhaald. Ook hij legt er de pannen op, gooit het bijltje er bij neer, de handdoek in de ring. Kortom, het is mooi geweest.
Nog maar enkele jaren geleden maakte hij de overstap van het bedrijf, waar hij meer dan dertig jaar had gewerkt, naar een ‘non-profit’ organisatie en daar heeft hij geen spijt van gehad. Dirk was daarmee ook mooi van dat zogenaamde ‘commercieel belang’ af, waarmee constant geschermd werd als er iets eigenlijk niet door de beugel kon. Of ‘dat had gisteren al af moeten zijn, van Baele!’ Hij had de overstap vlak vóór de Coronatijd gemaakt en die tijd heeft vervolgens grote veranderingen teweeg gebracht. Het thuiswerken werd algemeen geaccepteerd en voor van Baele bleek het een zegen. ‘Zo fiets ik het wel uit tot mijn pensioen’ dacht hij toen en zo is het ook gegaan.
Om een lang verhaal kort te maken; Dirk van Baele gaat op zijn lauweren rusten en wenst jullie allen het allerbeste!
En met dank aan Columnx, voor het ongecensureerd weergeven van mijn pretentieloze notities, al die jaren.
0 reacties