Back to basic

Recent was ik voor een verjaardag uit eten in een geweldig restaurant op een bijzondere locatie, met een bijzonder concept. Hoewel, bijzonder? Het concept is zó ouderwets dat het weer als hypermodern geldt… Het restaurant ís een tuinderij, een kas. Groenten en kruiden worden ter plekke geteeld. Een rondleiding tussen amuse en eerste gang toonde wat later op het bord verscheen. Geen pesticiden, maar insecten en gaas. Geen kunstmest, maar wisselteelt. Na een jaar verhuizen de bieten naar de tomatenstraat en verkast het peultjesplein naar de slasteeg zodat de bodem niet uitput.
Verderop rollen de toekomstige spareribs en karbonades tevreden door de modder. Niet zozeer omdat een gelukkig varken lekker smaakt, maar vooral omdat ze geheel biologisch de grond omploegen voor de volgende generatie groenten. Landbouw zoals onze voorouders bedreven. Landbouw van vóór we efficiëntie tot religie verheven…
In Wageningen onderzoeken we hoe minder vierkante meters méér voedsel kunnen opbrengen: hogere opbrengst, efficiëntere teelt, optimale benutting, maximale uitputting! Allemaal nodig als onze behoefte de maatstaf is en we de natuur dáárop willen aanpassen.
Maar misschien hebben we het verkeerde doel voor ogen. Misschien moeten we niet kijken hoeveel voedsel één vierkante meter ons kan opleveren. Misschien moeten we leren hoe wij die ene vierkante meter kunnen voeden opdat het ons duurzaam blijft voorzien van ons ‘dagelijks brood’.
De toekomst van de landbouw is verrassend innovatief: back to basic.

#ColumnistVeritas, 17.08.’26

#Veritas #Kronkelbrein #StadsJochies #BackToBasic #Landbouw #Duurzaamheid #Kringlooplandbouw #VanGrondTotMond #BoerenVerstand