De PVV wil een website lanceren waarop pedofielen met foto en al geregistreerd worden, zodat de mensen in hun omgeving gewaarschuwd kunnen zijn wanneer een pedosexueel bij hen zou wonen. Hoewel dit mij een erg extreme maatregel lijkt, en niet goed te rijmen is met onze huidige wetten, zet het wel te denken wat dan een goede oplossing zou zijn voor het pedo-probleem. Allereerst vind ik het interessant dat het hier specifiek om pedofielen gaat, en niet bijvoorbeeld om alle soorten van verkrachters. Hoewel ik moet toegeven dat ik emotioneel meer aangeslagen raak wanneer ik hoor dat een kind verkracht is, dan wanneer ik hoor dat een volwassenen verkracht is, denk ik dat de slachtoffers in beide gevallen een even erg misdaad is aangedaan.

Als voornaamste reden voor de website wordt gegeven dat het is om de buurt te beschermen. De algemene opinie is namelijk ‘eens een pedo, altijd een pedo’. De cijfers laten echter een ander beeld zien. Waar in de normale misdaad zo’n 75 procent van de mensen die vast hebben gezeten opnieuw de fout in gaan, is dit bij pedoseksuelen veel lager; tussen de 5 en 10 procent.

Ik denk zelf dat pedofielen een geestelijke ziekte hebben. Waarschijnlijk is het recidive percentage juist zo laag omdat ze daar behandeld voor worden wanneer ze opgenomen worden. Het zou zo moeten zijn dat ze pas vrijgelaten worden wanneer ze de behandeling succesvol afgesloten hebben. Er is dus juist bij deze groep misdadigers een veel kleinere kans dat ze het opnieuw doen. Je kunt dus het niet hard maken dat er werkelijk een groot gevaar is wanneer pedofielen behandeld zijn, hun straf uitgezeten hebben en weer een normaal leven op willen bouwen. Het is zelfs mogelijk dat pedoseksuelen juist vaker gaan recidiveren wanneer ze met hun kop op internet staan. Op die wijze worden ze buiten de maatschappij gezet, wat weer nieuwe psychische klachten kan veroorzaken. Niet echt een veilige oplossing voor de buurt lijkt mij dus.

Het voorstel om een website op te zetten waarop pedoseksuelen tentoon gesteld staan is dus vooral een emotioneel besloten voorstel, niet een voorstel dat gesteund wordt door harde feiten. Iedereen zal het er over eens zijn dat er maar weinig misdaden zijn die wij erger vinden dan kindermisbruik. Ons rechtsysteem is echter ingesteld op ‘tweede kansen’, en op ‘reïntegratie in de maatschappij’. Normaal gesproken is dit naar mijn idee een falend beleid, maar bij hen schijnt dit dus juist wél heel aardig te lukken.

Dan is de vraag: zijn wij als maatschappij eigenlijk wel bereid om deze mensen een tweede kans te geven? Kennelijk zijn ze juist uitzonderlijk goed in het ‘afleren’ van hun verwerpelijke gedrag, en zijn het eigenlijk model ex-gevangenen. Toch hebben wij meer problemen met een ex-zedendelinquent dan met iemand met een wietplantage op zolder, of drie volwassen lijken in de kast.

Het zit hem denk ik vooral in de ernst van het vergrijp, en de totale verwoesting die het bij een slachtoffer achter laat. Waarom zou een dader wel een tweede kans verdienen, terwijl dit aan een kind nooit geboden kan worden? Daarnaast is dit één van de weinige vergrijpen waar totaal geen enkel excuus voor te bedenken is. Een moord kun je plegen uit zelfverdediging, diefstal kun je doen omdat je anders van de honger om zou komen. Er is echter geen enkel excuus te bedenken waarom je een kind zou moeten verkrachten.

Wanneer vinden dat pedofielen betekent dat je helemaal nooit meer mee mag doen in de maatschappij, moeten wij daar gewoon eerlijk over zijn, en direct de doodstraf invoeren voor deze mensen. Wanneer we echter willen volhouden dat mensen een tweede kans moeten krijgen, moeten we ook niet gaan klagen als ze bij ons in de buurt gaan wonen, of door middel van een website deze tweede kans teniet doen. Óf wel een tweede kans geven, of niet. Dat is de keuze die we zelf als maatschappij moeten maken.


2 reacties

Avalanche · 15 december 2009 op 09:53

Allereerst mijn complimenten voor dit uitgebalanceerde betoog. Jammer, overigens, dat de eerste zin van de laatste alinea niet loopt.

Deze column doet mij denken aan de zonderlinge man die tegenover ons woonde, toen ik nog een klein meisje was. In het dorp ging het gerucht dat hij een pedofiel was en daarom werd hij gemeden als de pest. En dat alles in een internetloos tijdperk.

FatTree · 15 december 2009 op 16:28

Bedankt voor je reactie.

Inderdaad jammer dat ik dat over het hoofd heb gezien, dank je voor het aanstippen!

Geef een antwoord