#Column: Winterse gedragingen

Het wintert in Nederland, niets Siberisch, niets apocalyptisch, gewoon een vriendelijk winterdecor. Toch schiet het land in luttele minuten in een paniekstand zonder weerga. Remlichten flitsen sneller aan dan de lampjes op de kermis! Gevolg: files tot aan de einder. Oorzaak? De sneeuw, of de collectieve angst van bestuurders? Blijkbaar zijn we winterweer zo ontwend geraakt dat een vleugje wit poeder voldoende is om elk vertrouwen in routine, logica en natuurkunde te doen verdampen.

Ik had vanmorgen ruim de tijd om erover na te denken. Negentig in plaats van de gebruikelijke dertig minuten reistijd leverde het inzicht op dat een kaarsrechte, schone, zwarte snelweg in combinatie met een winterse weersvoorspelling kennelijk genoeg is om een hele volksstam de witte belijning te laten aanzien voor bewegwijzering naar een gewisse dood… Hulplijnen verworden tot levensbedreigende fenomenen! Paniek grijpt sneller in dan de ABS en de angst neemt blijkbaar het stuur over. Maar, waar is het vertrouwen dan? Ooit leerde iedereen met een Nederlands rijbewijs dat kijken, denken en handelen een specifieke volgorde hebben. Bij sneeuwval blijkt die hiërarchie echter te vervallen. Eerst paniek, dan je ogen sluiten om het gevaar af te wenden (?), maximaal remmen om je veiligheid te garanderen (!) en je dan afvragen hoe files ontstaan, lijkt de wintervolgorde.

Misschien moeten we files niet aan sneeuw of vorst wijten, maar eerlijk bekennen dat het ligt aan een schrijnend gebrek aan zelfinzicht. Het asfalt bleef immers hetzelfde, maar ons gedrag veranderde…

#ColumnistVeritas, 29.01.’26

#veritas#sneeuw#files#paniek#verkeer#winterlogica#menselijkgedrag