Ik had vandaag de matineevoorstelling van een merel, ik noem hem Zwarte Piet.
Hij had veel noten op zijn zang en zong zijn hoogste lied.
Alsof het zeggen wilde vol verdriet:
´´Waarom krijg ik altijd de schuld en een ander niet?´´
Ik had vandaag de matineevoorstelling van een merel, ik noem hem Zwarte Piet.
Hij had veel noten op zijn zang en zong zijn hoogste lied.
Alsof het zeggen wilde vol verdriet:
´´Waarom krijg ik altijd de schuld en een ander niet?´´
Recent was ik voor een verjaardag uit eten in een geweldig restaurant op een bijzondere locatie, met een bijzonder concept. Hoewel, bijzonder? Het concept is zó ouderwets dat het weer als hypermodern geldt… Het restaurant Lees verder
Ooit was ik naïef. Ik dacht dat geschiedenis bedoeld is om van te leren. Inmiddels weet ik dat het slechts dient om jaartallen uit het hoofd te leren. We onderwijzen onze kinderen uitgebreid over de Lees verder
Al geruime tijd ben ik een blije bewoner van planeet Aarde in het ruimteschip Mens. Raar schip trouwens, Mens! Ik hou ervan stuk voor stuk, individueel en de verhalen die ze hebben, maar zet ze Lees verder
1 reactie
Arta · 1 juli 2026 op 20:43
Heerlijk zo’n serenade van het zwarte schaap, de bonte hond, de zwarte Piet. Heel mooi, King!