Ik had vandaag de matineevoorstelling van een merel, ik noem hem Zwarte Piet.
Hij had veel noten op zijn zang en zong zijn hoogste lied.
Alsof het zeggen wilde vol verdriet:
´´Waarom krijg ik altijd de schuld en een ander niet?´´
Ik had vandaag de matineevoorstelling van een merel, ik noem hem Zwarte Piet.
Hij had veel noten op zijn zang en zong zijn hoogste lied.
Alsof het zeggen wilde vol verdriet:
´´Waarom krijg ik altijd de schuld en een ander niet?´´
Het wintert in Nederland, niets Siberisch, niets apocalyptisch, gewoon een vriendelijk winterdecor. Toch schiet het land in luttele minuten in een paniekstand zonder weerga. Remlichten flitsen sneller aan dan de lampjes op de kermis! Gevolg: Lees verder
De hoogste tijd voor Dirk van Baele om de schrijfpen weer eens ter hand te nemen. In deze tijd van voorschrijdend A.I.-geweld, waarin originele schrijfseltjes steeds zeldzamer worden (zoals duidelijk te zien is op Columnx) Lees verder
Welk stereotype beeld wordt nu weer van ons oosterlingen neergezet? Dat is vaak de eerste vraag als een televisieserie over dit deel van het land wordt aangekondigd, zelfs bij ‘Woeste Grond’ van filmmaker en streekgenoot Lees verder
1 reactie
Arta · 1 juli 2026 op 20:43
Heerlijk zo’n serenade van het zwarte schaap, de bonte hond, de zwarte Piet. Heel mooi, King!