Vroeger was die zuur, maar daar kan ik wel tegen.
Zegen voor natuur, denk ik terug aan Schotland.
Daar goot het ieder uur, toch heb ik daar mijn hart verpand.
Categorieën: Overig
Kompassie
Gooi je angsten overboord, Geef je over aan de vloed van tranen van vreugde en verdriet. Verken de oceaan van emoties en je zult koers vinden.
1 reactie
Arta · 1 juli 2026 op 21:21
Melancholie tussen de regels door. Heel mooi kort stuk! Fijn je weer te kunnen lezen!