Eeuw van zes dagen

Terwijl mooi gekleurde herfstbladeren tegen mijn raam geblazen worden, zit ik te bedenken hoe ik deze dag ga doorbrengen. Hij ligt voor me als een leeg blad dat staat te springen om gevuld te worden, maar eigenlijk heb ik geen zin. De afgelopen jaren is mijn favoriete lied stilte en Lees verder…

Wit ei

Opmerkelijk waar ik soms ontroerd van kan raken en ook wel een beetje merkwaardig, het is best lastig uit te leggen. Ik dekte de ontbijttafel vanochtend, op een eindelijk weer eens rustige zaterdag. Gewoon als altijd, in onze keuken, waar een piepklein oeroud, nu zwart gelakt tafeltje staat met twee Lees verder…

Levensspel

Ik ben geen kunstenaar, maar speel met het leven. Niet als een kind, maar als volwassen vrouw, als de treurige werkelijkheid me misselijk en verbijsterd achterlaat. Om de balans te bewaren speel ik beroemd schrijver tijdens het schrijven van bezwaarschriften. Ik fantaseer dat de tegenpartij van zijn stoel valt van Lees verder…

Lekker in het nu

Terugblikken mag ik niet, noch te ver vooruit kijken. Zinloos, wordt geopperd. Dus zorgeloos en argeloos? Ik moet leven in het nu is het credo, dus ik schrijf expres in de tegenwoordige tijd. Achteruit kijken heeft geen zin en al te ver vooruit eveneens niet. Ik weet toch niet wat Lees verder…

Howdy Karen!

Dat uitroepteken heb ik er maar bij verzonnen, het leek me zo toepasselijk bij zo’n kreet. Het betekent zoiets als ‘hallo’ of doet denken aan een verbastering van ‘how do you do’. In elk geval iets wat over komt als een amicale, een beetje Australische, Flying Doctors-achtige in de bush Lees verder…

Zin

Vandaag is zo’n dag dat ik worstel met existentiële vragen. Ik vraag mij af of mijn leven zinvol is. Leef ik wel het leven dat ik wil? Ben ik wie ik écht ben. Twijfels rijzen of de ‘dingen’ die ik doe eigen keus zijn of door omstandigheden zijn ontstaan – Lees verder…