Dit is het eerste deel uit een paar columns over wanneer andere mensen een mening hadden, die uitdrukten en die achteraf gewoon overdreven, dom of soms uiting van jaloersheid waren. Ik weet dat je niet te veel moet terugkijken naar het verleden. Maar er zijn momenten die vergeet je niet, daarvan wil ik er een paar vertellen naast mijn serieuze columns.
Iedereen mag dromen, ik ben een nuchtere Zeeuw. Maar wel eentje die niet alleen is op zijn plekje in Nederland zich thuis voelt. Maar ook helemaal gek is op een dorp op het grootste Griekse Eiland, Kreta!
Een ode aan mijn moeder en tevens mijn laatste column van kalenderjaar 2018
“Een autobiografische terugblik op 556 dagen in het ambt van Jongerenraadslid van de Gemeente Borsele. Een roeping met succes, dieptepunten en prijskaartje. Maar met hoop op meer voor de toekomst. Verspreid over 2 delen”.
Tijd is relatief. Zo lijken sommige momenten eeuwen te duren, al worden die momenten steeds schaarser. Het schijnt mij toe dat mijn tijd sneller tikt dan voorheen. Dat merk ik als ik een serie op Netflix kijk. Elke aflevering is gemiddeld 45 minuten maar naarmate de serie vordert lijkt het Lees verder
