Het stukje over Project-T (in kleine kring ook wel genaamd ‘Het Tietenplan’) heeft aardig wat reacties opgeleverd. En ook behoorlijk wat ‘geen reactie’. Ik heb een riante aanloop genomen en een polsstok gebruikt om te schrijven over een op stapel staande borstvergroting. Zal ik, of zal ik er niet over Lees verder
Ik kan van alles, maar zingen hoort daar niet bij. Neuriën, dat kan nog net in gezelschap, maar uit volle borst (mee) zingen is een bezigheid die ik alleen uitvoer tijdens een solistische autorit. Nou ja, uit volle borst… Ik heb mijn zinnen gezet op een borstvergroting. Snijden in een Lees verder
Terwijl mooi gekleurde herfstbladeren tegen mijn raam geblazen worden, zit ik te bedenken hoe ik deze dag ga doorbrengen. Hij ligt voor me als een leeg blad dat staat te springen om gevuld te worden, maar eigenlijk heb ik geen zin. De afgelopen jaren is mijn favoriete lied stilte en Lees verder
Opmerkelijk waar ik soms ontroerd van kan raken en ook wel een beetje merkwaardig, het is best lastig uit te leggen. Ik dekte de ontbijttafel vanochtend, op een eindelijk weer eens rustige zaterdag. Gewoon als altijd, in onze keuken, waar een piepklein oeroud, nu zwart gelakt tafeltje staat met twee Lees verder
Ik ben geen kunstenaar, maar speel met het leven. Niet als een kind, maar als volwassen vrouw, als de treurige werkelijkheid me misselijk en verbijsterd achterlaat. Om de balans te bewaren speel ik beroemd schrijver tijdens het schrijven van bezwaarschriften. Ik fantaseer dat de tegenpartij van zijn stoel valt van Lees verder
