“Ik wil dat deze onzindiscussie over zwarte piet nu eens afgelopen is.” Een typische pietenpaaier-uitspraak. In mijn beleving zou je, als je iets een “onzindiscussie” vindt –  met andere woorden, als je iets te onzinnig vindt om over te discussiëren – die discussie  gewoon kunnen laten voor wat die is. Dan zal het je toch een worst wezen wie er gelijk heeft. Maar de pietenpaaiers vinden het helemaal geen onzindiscussie. Integendeel, hun gelijk zal en moet met alle middelen die hun daarvoor in de Nederlandse rechtstaat ter beschikking staan worden behaald. Het is voor hen dus eigenlijk een essentiële discussie!!

Maar waar gaat het nu eigenlijk over? De pietenpaaiers “strijden” voor het behoud van zwarte piet!! Een fictieve figuur. En het is niet eens de figuur die ter discussie staat, het betreft slechts zijn kleur. Zwarte piet is eigenlijk een karakter in een kinderfeest, en dat kinderfeest zou behouden moeten blijven. Voor de kinderen!!

Wat denkt u? Zou het sinterklaasfeest voor een vierjarige verpest zijn als zwarte piet voortaan blauw geschminkt zou zijn? Of paars? Ik denk het niet. Ik weet wel zeker van niet. Ik denk zelfs dat het opkleuren van piet voor hen misschien nog wel leuker is dan dat sombere zwart. En de teksten van sinterklaasliedjes. Denkt u dat de kleuter minder plezier heeft als hij het woord “knecht” niet meer zal zingen? Nou?

Nee, het gaat er bij de paaiers om dat ze gewoon gelijk willen hebben en om dit te bewerkstelligen halen ze er een potpourri aan argumenten bij. De een nog exotischer dan de ander. Van zwarte schoorstenen, zwarte raven, bevrijde moren, ongelukkige kindertjes, tot eigen identiteit.

 
Er zijn ook mensen, die het gevoel hebben dat zwarte piet hen herinnert aan de tijd van de slavernij. Niet dat ze die tijd ooit zelf hebben meegemaakt. Verre van dat zelfs. Saillant detail is echter wel, dat er nog nooit zoveel slaven, letterlijk, op aarde waren, als vandaag de dag. Meer dan 20 miljoen, heeft de ILO (International Labour Organisation) berekend. Het lijkt mij, dat als je daadwerkelijk een naar gevoel van slavernij krijgt, dat er tal van mogelijkheden zijn, om dat gevoel om te zetten in acties, die zich niet zo zeer richten op een fictief karakter uit een kinderfeest, maar op het aan de kaak stellen, bestrijden en voorkomen van de huidige slavernij.

Bijvoorbeeld door winkelketens die kleding verkopen die door slavenhandjes in sweatshops in het Verre oosten zijn vervaardigd te boycotten. Of door te gaan demonstreren aan de poorten van bedrijven waarvan bekend is dat ze zich bedienen van slaven. En op zijn minst door zelf verantwoordelijkheid te nemen en het eigen consumptiegedrag aan te passen en geen (goedkope) slavenshirtjes meer te kopen.

Ik heb het idee dat deze pietennaaiers geen van bovenstaande acties hebben ondernomen. Ik krijg dan ook het gevoel dat het hen niet er zo zeer om gaat om iets aan de slavernij te doen. Net zo min als het de pietenpaaiers gaat om een leuk kinderfeestje.

Maar waar gaat het dan wel om? Ik denk dat de hele discussie niets met zwarte piet te maken heeft. Het heeft te maken met het feit dat de mensen zich niet gezien voelen. In plaats van naar zichzelf te kijken en zich afvragen waar dat gevoel vandaan komt, projecteren ze dit op de buitenwereld. Pietennaaiers vertalen dit gevoel met “Ik word gediscrimineerd” en pietenpaaiers hebben het gevoel dat hen iets wordt afgenomen.

Zwarte piet is slechts een symbool, een symptoom, waar de interne onbalans van de individuen op wordt geprojecteerd. De interne onbalans, die interne strijd, is kennelijk te pijnlijk om onder ogen te zien en wordt vervangen door een extern gevecht. Zolang die interne strijd niet is beslecht zullen er altijd zwartepieten worden uitgedeeld. Aan pietenpaaiers, pietennaaiers, ouders, werkgevers,werklozen, moslims, joden, communisten, fascisten, banksters, bovenbuurmannen, columnisten en meer. Maar niet aan zichzelf.


Chris

Chris den Daas

18 reacties

Frans · 4 oktober 2014 op 22:10

Mooi verhaal. Waaruit ik afleid dat Zwarte Piet gewoon blijft bestaan als een vrij onschuldig relikwie van racisme dat ooit tot slavernij leidde.

Michael Jacobs · 5 oktober 2014 op 04:33

De nationalistische discussie omtrent Zwarte Piet is gebaseerd op de denkbeeldige strijd tussen licht en donker. Zij die haar voeren houden niet écht van kinderen of van mensen met een donkere huidskleur. In werkelijkheid zijn zij en anderen bezig het (samen) leven in Nederland kapot en voorgoed onmogelijk te maken. Dat is hun wáre bedoeling.

    troubadour · 5 oktober 2014 op 09:42

    “Zij die haar voeren houden niet écht van kinderen of van mensen met een donkere huidskleur”. Moet het niet zijn; “….mensen met een andere huidskleur?’

troubadour · 5 oktober 2014 op 09:37

Ik ben een machteloos, bang en gefrustreerd burgertje en vind het heerlijk om in de luwte van een kinderfeestje mijn partijtje mee te blazen. Ik mot zwarte Piet pas, nadat hij mij pepernoten heeft gegeven. Wordt hij groen, dan zoek ik een ander feestje.

Dees · 5 oktober 2014 op 11:23

Geen zombies? Of sluit teen tander niet uit?

    Chris · 5 oktober 2014 op 13:58

    Haha, wat denk je zelf, Dees?

    Ik zie de zombies onder diverse eufemismen trouwens steeds vaker opduiken in de columns van andere schrijvers, vanmorgen nog zelfs zeer prominent in de noordelijke vestiging van een landelijk opererend warenhuis.

Chris · 7 oktober 2014 op 13:23

Ik was het eerlijk gezegd niet van plan, maar de stortvloed aan reacties heeft mij toch doen besluiten om zelf een korte reactie te plaatsen. En dat doe ik graag op deze centrale plaats – uiteindelijk heeft iedereen die het stukje werkelijk heeft gelezen het op deze plek gedaan.

Eerlijk is eerlijk, zo heb ik nog niet eerder meegemaakt. Honderden reacties, wat heet, hele discussies waaraan tientallen mensen deelnemen, en dit alles naar aanleiding van dit stukje, waarin ik nota bene het discussiëren zelf ter discussie heb gesteld 😉 Hoe ironisch.

En in ieder forum, waar ik een linkje heb geplaatst is de insteek weer volkomen anders. Zo wordt in het forum Dialoog en Samenleving door enkele tientallen mensen vooral gebakkeleid over de eventuele racistische aspecten rondom de discussie. Bij het spirituele netwerk wordt op pseudo intellectuele wijze het historisch perspectief en de vermeende banden met de slavernij bediscussieerd met een woordenkeus, die mij doet vermoeden dat er zonder bronvermelding is geplagieerd.

Op weer een ander forum, Maatschappij en Politiek, komen de NWO en de Bilderberg Groep ineens om de hoek kijken.

En dan zijn er natuurlijk ook mensen die mij – heel persistent – blijven vragen of ik zelf een pietennaaier of een pietenpaaier zou zijn. Mijn woorden worden op tig verschillende manieren uitgelegd en er worden mij woorden in de mond gelegd, die in de verste verte niet in het stukje of in mijn gedachten terug te vinden zijn.

Inhoudelijk heb ik alles wat ik hierover heb willen zeggen al in mijn stukje verwoord en ik heb hier weinig aan toe te voegen.

Wel heb ik gemerkt dat er veel mensen zijn, die in de knoop zitten of emotioneel geraakt worden door het begrip discriminatie en in het verlengde hiervan, racisme. Ik voel de neiging om hier een stukje over te schrijven met als titel “Help, ik voel mij gediscrimineerd!”

Mocht die neiging in de komende weken leiden tot een daadwerkelijke manifestatie dan zal dat via de gebruikelijke kanalen tot jullie komen.

spaans · 8 oktober 2014 op 14:04

Dit vind ik een geweldige column. Het is een parel met een boodschap die iedereen ter harte zou moeten nemen. Ik heb de ophef die deze column heeft gemaakt op de social media gezien en ik verwacht dat de termen pietennaaier en pietenpaaier snel geadopteerd zullen worden door het grote publiek.

Mien · 8 oktober 2014 op 16:28

Nou vooruit dan, omdat je er zo impliciet om vraagt.
Ik heb de column niet gelezen. Heb de buik namelijk al vol.
Ik heb jouw reactie op jouw column wel gelezen.
Boeiend. Misschien handig om in de toekomst onder je column te verwijzen of links te plaatsen waar je de column nog meer publiceert. Kunnen we de discussie, mocht ie boeiend zijn aldaar volgen. Nu blijft het allemaal een beetje vaag en nietszeggend.

    Chris · 13 oktober 2014 op 12:52

    Haha,nou,iig bedankt voor het lezen van de reactie 😉

      Mien · 13 oktober 2014 op 13:38

      Bedankt voor het uitgebreide antwoord. De tips, waar steek je die … ??? Maakt ook niet uit. Je hebt nu in ieder geval weer wat extra hits. Hi hi. Gepaaid en genaaid zogezegd.

spaans · 12 oktober 2014 op 13:11

Ik heb uw column nogmaals gelezen. Ik heb ook geconstateerd dat uw column veruit de meest gelezen column is. Dat verbaast mij niets. Hij zou niet misstaan in menig gedrukt medium. Tussen alle zin en onzin die er over dit actuele onderwerp is geschreven, staat uw boodschap als een huis.

    Chris · 13 oktober 2014 op 12:50

    Dank voor je compliment. Ja, idd spaans, ik heb het gezien, hij is vaak gelezen. Misschien wordt het dan weer eens een keer een column vd maand 😉

Louis Bervoets · 14 november 2014 op 14:38

Zwart/wit gesteld;
waarom zwartepiet wel mag,
waarom zwartepiet niet mag.

De eerste vraag …
“Is de pijn die je voelt, jouw pijn of die van een ander?”

De stellingname in de zwartepieten kwestie ligt in de basis vrij simpel door je antwoord aan de volgende vraag te verbinden … “Mag je omdat je pijn voelt een ander iets opleggen en/of verbieden, die een actie doet vanuit een zuivere intentie van gezellig samen zijn (verbinden), vreugde en plezier beleven, in de verbinding met elkaar zonder dat daar ook maar enige gedachte bij is, in alle onschuld, om iemand te kwetsen?”

Ik kan hier een volgende vraag aan koppelen … “Is jouw actie om iemand een verbod op te leggen vanuit jouw pijn, een actie tot verbinden of juist een actie die bij die iemand weerstand kan oproepen ?

Wordt jouw pijn opgelost als zwartepiet wittepiet wordt?
Welke conclusie kan je uit jouw antwoord trekken?

Je kunt deze en andere vragen beantwoorden, maar wil je weten hoe ik daar over denk … dit heb ik omschreven in een 50 pagina’s omvattend boekwerkje om een bijdrage te leveren aan de dialoog.

Hierover later meer.

Overigens heb je er een goed stuk over geschreven Chris, ik wilde ook een kort stukje schrijven van 1 A4-tje … gaandeweg kwam er nog veel meer verhaal uit de pen en toen dacht ik … nu maar even wegstrepen en scherper stellen … haalde twee regels weg en er kwamen vier voor terug … uiteindelijk ruim 50 pagina’s A5 liggend formaat … Zwart/Wit.

Er is te veel ophef over zwartepiet …
wanneer je in een tijd leeft zoals deze, anno 2008-2015, die zo roerig en instabiel is, is het niet verwonderlijk dat er mensen zijn die zoeken naar mogelijkheden om zijn of haar eigen pijn te verzachten … te vaak zoeken ze dat buiten zichzelf. Het is naar de ander toe in feite … een schreeuw om hulp! Het creëert twee partijen en of ze elkaar begrijpen? Dat gaan we zien!

    Chris · 16 november 2014 op 08:52

    Hoi Louis, bedankt voor je uitvoerige reacte. Ik ben benieuwd naar jouw stukje van 50 pagina’s.

    Even een puntje van orde, ik kom niet zo veel op deze site, slechts een paar keer per maand om een stukje te publiceren dus ik mis dus nog al eens een reactie. Je kunt beter gewoon op facebook reageren, dan zie ik het sneller en er is daar ook meer dynamiek mbt reacties en discussies die ontstaan, ook in groepen (zoals die van MenS), waar ik linkjes heb geplaatst.

Yosra · 2 december 2015 op 00:04

Sorry… Sombere zwart? Is ook best een kwalijke opmerking.

Yosra · 2 december 2015 op 00:11

Vast een interne strijd, die benadrukt wordt door zo een symbool als zwarte Piet. Wil je nou beweren dat je een probleem hebt als je je wat van een symbool van de slavernij anno 2015 wat aantrekt? Ik ben het met je eens, alleen met jouw chronologie v zaken niet.

    Yosra · 2 december 2015 op 00:14

    Het wekt een interne strijd op. En niet andersom. Het is idd, -een zie je nou wel-. Waar een nette empatische, met de geschiedenis rekening houdende
    Nederlander afstand van zou moeten willen doen. Ipv komt de ware aard naar voren, en die is daar verre weg van.

Geef een antwoord