Tsja, als ik zo naar die hangers van Tineke de Nooy kijk, dan kom ik meteen tot de conclusie dat ze bepaald geen 18 meer is. Haar biomassa is van alles, maar niet stabiel. Het schommelt alle kanten op, en in drukke winkelstraten gaan mensen met een angstig gezicht opzij. Kleine kinderen en honden worden fluks in veiligheid gebracht. Ruim baan voor Tineke met haar Bio-instabiel… En die ophef over die andere hangers, die van kwakzalver Bruno Fraudulero, doet haar zaak natuurlijk ook al geen goed. Ach ja, die Tineke. Nooit serieus genomen. Ze begon haar carrière bij Radio Veronica. Dat was die zeezender die met een bomaanslag het schip van concurrent Radio Noordzee met opvarenden en al tot zinken probeerde te brengen. Fijn volk. Dan doe je hip en vooruitstrevend, maar je bent gewoon levensgevaarlijk tuig. Tsja, daar voelde Tineke zich wel thuis. Kind aan huis enzo.

Maar goed, na een kwakkelende radio- en later televisieloopbaan bij verschillende omroepen, en een paar echtscheidingen verder, ging het niet goed met Tineke. Ze had natuurlijk ook wel een beetje pech. Want het viel ook niet mee om zo’n molenpaard handig in beeld te krijgen in een tijd dat de breedbeeldtelevisie nog niet was uitgevonden.

Nooit meer op tv. Dat was toch een beetje triest voor Tineke. Dus wat doe je dan? Je gooit je reputatie te grabbel door reclame te maken voor dubieuze producten. Ze is niet de enige die ziel en zaligheid verloochent voor reclamemakerij voor twijfelachtige producten. Zoals die voormalige nieuwslezer en die gesjeesde GTST-acteur die de leningen van een woekerfinancier aanprezen. Of die Volendamse palingzangeres die jarenlang het boegbeeld was van een producent van anorexia-pillen. Of die Foxy-Foxtrotzanger met magnetische gezondheidsbollen aan zijn armband. Die viel er trouwens dood mee neer…

Maar je kan nóg dieper zakken. Tot in de krochten van Tell-Sell. Als informatie vermomde reclametroep, die wordt uitgezonden als de meeste mensen met een normale baan gewoon aan het werk zijn. Het riool van reclamemakend Nederland. Ook Tineke zonk zo diep. Zij speelde de hoofdrol in een spotje over een of ander magnetisch hangertje, dat je elactrische plussen en minnen op een gezonde wijze in goede banen zou leiden. De Bio-stabiel ofzoiets. Een flauwekulproduct waarvan de werking nog nooit is bewezen. Het enige effect van die onzin is denk ik dat je magnetische pinpasje het niet meer doet in de giromaat. Je kan volgens mij netzogoed zo’n kastdeurmagneetje van de ijzerwinkel om je nek hangen. Loop je ook voor schut, maar wel veel goedkoper… Diverse consumentenorganisaties zaagden dat bio-ding doormidden. Bleek echt regelrechte onzin te zijn. Dus kwam er een nieuw spotje. Waarin werd gejammerd dat er gemene mensen waren die het product in twijfel trokken, maar dat ‘ie het echt doet. Jaja. Tineke interviewde in dat spotje een stel kansarme sukkels, duidelijk ingehuurd om het praatje te vertolken.

Maar nu zijn ze echt door de mand gevallen met die onzin. Want in dat nieuwe spotje werd gezegd dat het apparaat wereldwijd gepatenteerd is. Maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Dus moet Tineke weer van de buis.

Ach ja, en zo komt er een einde aan ieder paard dat wordt uitgezonden. Het sprekende paard Mr. Ed is al heel lang niet te zien geweest, en nu is het met het sprekende molenpaard Tineke ook voorbij…

Categorieën: Actualiteiten

Avatar

DriekOplopers

Driek Oplopers is het pseudoniem van veelschrijver Rikus Spithorst. Rikus is actief als voorzitter en woordvoerder van de Maatschappij Voor Beter OV en is hoofdredacteur bij stevigestukkies.nl

9 reacties

Avatar

klapdoos · 10 juni 2007 op 11:51

Dries niet om het een of ander, je hebt helemaal gelijk met dat gelul over die BIOSTABIEL, die trouwens vol met zand zit, en daartussen een magneetje, maar moet het een totale uitgebreid postuurverhaal worden over de dikte van Tineke? Weet jij waarom zij zo dik is? Zijn het haar eetgewoontes? Zijn het medicijnen die haar dik maken? Ik vind dit heel peroonlijk en heeft totaal niets te maken met de kop van het verhaal. Had het dat Dikke Tien genoemd of zoiets. Je haalt hier dikke, gezette dames naar beneden, en leuk lezen is minder. Voor de rest heb je helemaal gelijk met alles wat je vaststelt hoor. Maar over dat dik zijn van een vrouw zou ik maar iets genuanceerder jouw woorden kiezen. Persoonlijk heb ik daar nogal moeite mee, want dit molenpaard weegt ook te zwaar omdat ze medicatie tegen kanker en schildklierhormonen in moet nemen, dus ik bedoel maar. Hou het bij die biostabiel, en de persoon Tineke. Als dat pokkeding echt had geholpen, had ik er ook zeker tien om mijn nek gehangen, was ik op zeker afgevallen door dat zware gewicht om mijn nek. En was de rest ook mischien weggebleven..
groet van leny

Avatar

Li · 10 juni 2007 op 12:28

Helemaal met bovenstaande reactie eens.
De anti-reclameboodschap is oké. Maar dat je iemand aanvalt op het uiterlijk, dat vind ik minder.

Li

Avatar

Trukie · 10 juni 2007 op 12:50

Ik zag Tinus onlangs in en programma waarin ze openhartig sprak over het kankerproces/verzorging van haar man. Geen woord over haar eigen makke. Maar ik geloof je meteen Leny. Ik heb Tinus altijd een vrolijke promoter van het goede humeur en leuke, vlotte-grote-mate-mode gevonden. Met lef en durf gaat ze met haar lijf om. Hoeveel lef, durf, en bescherming van je zelfvertrouwen heb je nodig om al die mensen die er zo rigoreus onmenselijk tegen aan schoppen te trotseren. Gisteren was er een programma over obesitas-kinderen. Zo jong en dan al zo zonder zelfvertrouwen. Het woord pesten is menig maal gevallen.
Nee Driek, dit is mij ook iets te veel.
Laat de mens toch eens een beetje heel.
Ik weet dat je ook heel aardig kunt zijn.
Hoe aardig kun je schrijven?

Avatar

DriekOplopers · 10 juni 2007 op 16:22

Beste reageerders,

slechts een klein gedeelte van de tekst gaat over de afmetingen van Tineke. Het grootste gedeelte gaat over haar gedrag, en het kwalijke feit dat zij zich leent als boegbeeld voor de oplichterspraktijken van een Groningse kwakzalver.

Iemand die zich zo misdraagt als Tineke wordt door mij hard aangepakt. Ik zal nooit iemand aanpakken op échte handicaps, maar wel op “gewone” uiterlijke bijzonderheden. De bril van Lous Haasdijk, de kale kop van Pim Jacobs en de kilo’s van Tineke. Een voorbeeld: ik zal Prins Pieter niet sparen om zijn enorme oren of zijn belachelijke pianospelijdeltuiterij, maar over zijn huidkanker maak ik geen geintjes. Nooit! Wanneer ik zou weten dat Tineke door medische omstandigheden zo dik is geworden, zal ik meteen mijn toon matigen, en desnoods excuses maken. Maar ik weet niet beter dan dat Tineke gewoon vierkant is gegroeid wegens weinig beweging en veel goede wijnen, kreeft en hamburgers. En dan nog: Tineke exploiteert het medische ongemak van anderen: verdient zij dan zélf nog wel fluwelen handschoenen qua aanpak?

En nee, ik vind dikke vrouwen in het algemeen niet bespottelijk. En tegen Klapdoos wil ik nog in het bijzonder zeggen dat ik het heel erg vind dat medische ellende je bepaald niet bespaard is gebleven. Ik wens je recht vanuit mijn hart heel veel sterkte toe. Als ik Tineke bespot, betekent dat nog niet dat ik dus jou ook bespot. Kop op!

Hartelijke groet,

Driek

Avatar

arta · 10 juni 2007 op 18:31

Ik vond deze column niet over het randje, eigenlijk moest ik er wel om lachen! :oeps:
Wat mij betreft zijn dit soort columns er om mensen uit te vergroten, en dat dat dan bij Tineke in de breedte gebeurt, tja…ach…
Leuke column!
🙂

Avatar

Prlwytskovsky · 10 juni 2007 op 23:41

Nee, ik vind er niets mis mee, met deze column. Je hebt goed beschreven wat je bedoelt, en ach een sprekend paard of een molenpaard: what’s in a name? 😉

Avatar

Ma3anne · 11 juni 2007 op 09:26

Driek, je reactie vind ik jammer. Ik ben het met bovenstaande schrijvers eens, dat dik zijn niet belachelijk hoeft te worden gemaakt, omdat mevrouw Tineke in jouw ogen alleen maar van fouten aan elkaar hangt.

Ik heb laatst ook de reportage gezien over haar en haar doodzieke man en ik nam mijn petje voor deze vrouw af hoe zij met veel liefde al mantelzorgende haar man een leven met zoveel mogelijk kwaliteit probeert te geven.

Ook zij is een mens en maakt haar fouten. Net als jij en ik.
Een column met veel kritiek vind ik prima, maar ‘dik’ je het te veel aan, dan schiet je je doel voorbij, vind ik.

Avatar

KawaSutra · 11 juni 2007 op 18:38

Ik hou ook niet zo van dit soort humor maar ik weet dat het jouw specialiteit is en dat doe je met verve. Het zou wel een mooie uitdaging voor je zijn om een dergelijk onderwerp op de kaart te zetten zonder iemand onderuit te halen op basis van uiterlijke kenmerken, want dat is wel een beetje gemakkelijk.

Avatar

Mup · 11 juni 2007 op 22:45

Driek, jouw ‘kennende’ heb je het zeker niet negatief bedoeld voor andere met een handy-cap (gejat van pepe) toch ben ik het met de reacties eens dat het anders gebracht had kunnen worden. Schrijven over BN-ers en hun fouten is anders dan schrijven over BN-ers en hun eventuele lichamelijke gebreken, dat is te makkelijk.

Groet Mup.

Geef een antwoord