Ze wordt wakker en het eerste wat ze niet wil is een glas wijn en die neemt ze ook niet.
Ze neemt een peuk, daarna een paracetamol en dan een glas wijn.
Het stort haar maag binnen als gewapend beton en dat op de vroege ochtend.
Dat is toch verschrikkelijk, dat is toch erg, dat is toch zielig? Hoe moet haar dag nu verder gaan. Ze weet het niet en wil het ook niet weten dus schenkt ze nog maar een glas vol.
Nu haar handen niet meer zo trillen kan ze met één hand haar derde glas leegdrinken.

Ze zet haar pc aan en opent Microsoft word. Een jaar geleden is ze uit verveling een digidagboekje begonnen en ze is trots op het zelfbedachte woord.
’Digidagboek’.
Verzin dat maar eens, denkt ze, puzzel dat maar eens in elkaar. Zomaar vanuit het niets schaterlacht ze uitbundig, danst door de kamer, met haar armen hoog geheven maakt ze een heuse wave met een fles wijn in haar hand. Ze kon zo op de tribune bij het WK zitten. Haar benen dansen hun eigen ritme, daar heeft ze geen controle over en dondert dan ook op haar bek.
Ze krabbelt overeind en loopt zigzaggend naar de koelkast, pakt een fles wijn, opent die als een professioneel en loopt op dezelfde manier naar haar pc.
Ze schenkt zich geen glas in maar drinkt uit de fles.
Het glas ligt ergens in de kamer in duizend stukken gebroken.
Dan gaat ze verder met haar digidagboek.
‘Wat ben ik eun waardeloze moeder, ik benn alveer drnkeon.zometeen kommen me kindern thuis dei hebben zichself alweer moeten redden vanochtenf maar ze zijnn eraan gewend’
Ze herleest de woorden die dansen voor haar ogen en dan is het donker.

Peter, haar jongste zoon van 9 jaar, komt thuis en vindt zijn moeder met haar hoofd op het toetsenbord.
Hij weet precies wat hij moet doen, mama wakker maken, haar begeleiden naar de bank, een dekentje over haar heen leggen en de laatste zinnen schrappen van een verhaal waar ze een jaar geleden, toen papa vertrok, mee begonnen is.
Dan smeert hij een boterham en gaat weer naar school met dromen in zijn hoofd dat papa weer terug komt en dat mama dan niet meer zo veel slaapt en van die rare dingen typt.

Het verhaal van mama begon zo:
‘Ze wordt wakker en het eerste wat ze niet wil is een glas wijn en die neemt ze ook niet’.

Categorieën: Algemeen

11 reacties

Avatar

KawaSutra · 17 juli 2006 op 11:29

Ik denk……Prlwytskovsky!

Avatar

Troy · 17 juli 2006 op 11:44

Mooi verhaal; ik denk dat deze van Li is.

Avatar

Li · 17 juli 2006 op 14:08

Ik gok op Peep

Avatar

Ab · 17 juli 2006 op 15:02

Ik gok op Pauline.

Avatar

KingArthur · 17 juli 2006 op 15:51

Als we dan toch allemaal een andere naam noemen, ga ik voor Shit.

Avatar

melady · 17 juli 2006 op 16:23

Wat ben je opeens jong geworden Li 😀
Geen shit, geen Li, geen peep. Maar wie dan wel,ik gok op Troy maar die heeft al een RWIB.Mup zou kunnen maar die drinkt niet. 🙂 dan toch maar shit?

Avatar

Mosje · 17 juli 2006 op 16:26

Melady.

Avatar

WritersBlocq · 18 juli 2006 op 11:35

Ik ben een steek verder; het is Mug.

Avatar

melady · 19 juli 2006 op 08:20

Mosje heeft een taart gewonnen 😀

Avatar

pepe · 19 juli 2006 op 21:15

Heerlijk weer eens iets te lezen van jouw hand. Proosten doe ik met een glas awa limoenchi.

Avatar

Mup · 21 juli 2006 op 23:23

Mooi Melady, ik had je er niet uitgehaald. jammer dat ik niet eerder kon reageren.
@Pepe, awa limoenchi, lekker he? 😉

Groet Mup.

Geef een antwoord