Droog

Op een zeker moment besluit ik een tijdje ‘droog’ te staan. Dus niet een glaasje minder of op een wat later tijdstip de fles pakken … nee, volledig droog! Waarom? Gewoon om te kijken of ik het kan opbrengen en een paar maanden volhouden. Tenslotte is alcohol een verdovend middel en het laatste waar ik behoefte aan heb is een verslaving. Ik ben gezond, in goede conditie en wil dat graag nog een tijdje zo houden.

De flessen drank verdwijnen uit het zicht en stort mij net als vroeger weer op tomatensap. Op internet zoek ik naar informatie over alcoholverslaving. Binnen no time beland ik op een site waar de lichamelijke en psychische processen tijdens het afkicken op een rijtje worden gezet. Ik bereid me voor op transpireren, beven, misselijkheid, slapeloosheid en meer van dat soort ongein. Volgens de informatie kunnen de verschijnselen wel een week aanhouden. De eerste dag verloopt probleemloos. Ik drink meer koffie dan gewoonlijk, tomatensap geef ik een tick met een lepeltje sambal, tussendoor knabbel ik op nootjes. Lezend op het balkon wacht ik op afkickverschijnselen. Er gebeurt niets … helemaal niets! Ik voel me niet anders dan gewoonlijk, heb geen last van hartkloppingen en ben niet angstig of gespannen. Als ik de armen strek en mijn handen observeer, hangen ze bewegingsloos voor mij. Maar ja, het is pas de eerste dag

’s Avonds ga ik verder met mijn speurtocht op internet. Waarom drinken we eigenlijk? Heeft erfelijkheid er iets mee te maken? Wat gebeurt er in het lichaam bij het verwerken van alcohol? Bestaan er medicijnen tegen alcoholgebruik? Binnen de kortste keren ben ik een expert. ’s Nachts slaap ik als een beer en droom dat ik in een bad zit gevuld met tomatensap. De dagen zonder drank worden weken. De weken worden maanden.

Ik heb geen ontwenningsverschijnselen, voel me psychisch sterk en niet anders dan voorheen. Hoewel ik af en toe best trek heb in een borrel, kost het me geen moeite om in plaats daarvan iets anders te drinken. De doelstelling om gedurende langere tijd ‘droog’ te staan is bijna gehaald. Afgezien van de likeur in één kersenbonbon heb ik geen druppel gedronken. Ben ondertussen wel zeven pond afgevallen en het wijnrek is nog nooit zo goed gevuld geweest. Over een paar weken verloopt de deadline van mijn onthouding en ga dat vieren met een goede whisky. Let wel … één glaasje!

Simon Carmiggelt was een meester in het puntig omschrijven van wijsheden. Zijn citaten hadden vaak te maken met het gebruik van alcohol. ‘Drinken is van het dak springen met het voornemen één etage te vallen’. Voor de zekerheid ga ik toch maar een vangnet ophangen.