‘Nee, ik ga niet huilen’ dat zei ze, dat nam ze zich ook plechtig voor. Zij hoopt dat dat lukt.
‘We nemen geen afscheid’ zei haar vriendin, ‘we zeggen tot ziens.’
Dat ze elkaar weerzien zou heel reëel zijn gezien hun leeftijden, maar er bestaat toch altijd een kleine kans dat het niet zal gebeuren. Een ongelukje of ziekte kan veel veranderen in zeer korte tijd, daarvan is zij zich goed bewust. Zij heeft geen recht op morgen. Zonder woorden weten zij ook best dat deze vriendschap echt en hecht is. De afstand zal daar niet veel aan veranderen. De omstandigheden maken het alleen wat gecompliceerder.
Die vriendin vertrekt zeer binnenkort voor een paar jaar naar de andere kant van de wereld. Zij zullen elkaar dus niet meer iedere dag even kunnen zien, voelen en ruiken. Maar schrijven dat zullen zij nog meer doen dan ooit te voren.

Zij hebben nu nog 48 uur en van die uren zullen ze er zeker nog wel een paar samen zijn. Samen genieten ze daar intens van, als een spons nemen ze al die kleine momenten op. Het hoofd van haar vriendin loopt af en toe over van al het geregel en dan neemt zij even wat dingen over om haar te ontlasten. En omdat zij blij is dat ze iets kan doen voor haar vriendin.
Afscheidsfeestjes op school en bij de judo, de kinderen nog voor een laatste keer zwemmen met vrienden, nog een extra paardrijdwedstrijd voor de oudste, het kan allemaal.

Mochten ze toch huilen op het vliegveld is het niet van verdriet, maar meer van geluk dat zij samen genietmomenten hebben gehad en er hopelijk ook nog vele zullen krijgen.

Categorieën: Actualiteiten

Avatar

pepe

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Wil je meer lezen? Hier schrijven wij (meiden van Mary)www.meidenvanmary.wordpress.com. Ik mag één van deze meiden zijn. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

19 reacties

Avatar

WritersBlocq · 5 juni 2005 op 17:27

De klok tikt door, van de genoemde 48 uur is meer dan de helft al verstreken.
De klok tikt door, zo ook de komende jaren.
De klok tikt door, in die tijd hopelijk net zo snel als in de verstreken tijd.
De klok tikt door, jullie ook. Via pc’s zullen jullie net zo getikt blijven doen als live in elkaars aanwezigheid.
Heel, héél veel succes en geniet van het laatste live plezier, kijk uit naar het komende live plezier dat jullie ongetwijfeld op ligt te wachten.
Een hele dikke knuffel van deze getikte cx’er. En een kus! En… tot gauw ziens!
Liefs, Pauline.

Avatar

Dees · 5 juni 2005 op 17:51

Veel sterkte allebei. En veel succes met alles dat nieuw en dat oud is. Ik zal een borrel op jullie weerzien drinken!

Grtz,

Dees

Avatar

champagne · 5 juni 2005 op 19:01

Voor jullie beiden zal het wennen zijn, niet meer ‘zomaar’ even bij elkaar binnen lopen voor een praatje en wat drinken.
Maar die vriendschap overleeft het vast wel en lang leve het internet! 😀

Avatar

Mosje · 5 juni 2005 op 19:02

Iemand die Almere verlaat, daar kan ik alleen maar hele grote bewondering voor hebben.
😉

Avatar

sally · 5 juni 2005 op 20:01

tot ziens!

sally

Avatar

Louise · 5 juni 2005 op 20:33

Het lijkt me echt heftig hoor. Jarenlang je vriendin binnen handbereik en dan ineens bijna letterlijk aan de andere kant van de wereld.
Ja natuurlijk heb je internet, maar toch.
Ik zou niet eens beloven dat ik niet ging huilen. Ik zou het absoluut doen.

Sterkte allebei en ook ik zal vanavond proosten op jullie vriendschap!

Avatar

Wright · 5 juni 2005 op 21:07

Drink een glas melk op jullie vriendschap, Pepe en Mup. Meer verdraagt mijn maag momenteel even niet. 😕

Een mooie spreuk vind ik: Een vriend is iemand die het lied van je hart kent en het opnieuw kan zingen, als jij het vergeten bent.
Volgens mij gaat deze voor jullie helemaal op!
Veel liefs, Wright

Avatar

KawaSutra · 5 juni 2005 op 23:07

Pepe, echte vriendschap is niet aan dimensies of landsgrenzen gebonden. Gelukkig hebben we nu internet en CX.
We horen van je, Mup. Proost op het goeie verloop. :pint:

Avatar

melady · 5 juni 2005 op 23:51

[quote]Zij heeft geen recht op morgen.[/quote]

Pepe…iedereen heeft recht op morgen..

Sterkte

Avatar

Jeroen · 6 juni 2005 op 00:33

Heftig als zo’n goede vriendin ineens verhuist van ‘de straat om de hoek’ naar de andere kant van de wereld. Maar waarschijnlijk komt jullie vriendschap er nog mooier en sterker uit…

En het is ook een leuke aanleiding om ook eens een weekje of twee die kant op te gaan. Mooi helder water, lekker temperatuurtje en relaxte mensen. 😉

Mooi geschreven!

Avatar

Ma3anne · 6 juni 2005 op 01:15

Lieve Muppies en Pepe’s,

In gedachten ben ik morgen ook op Schiphol om mee uit te zwaaien en ik zal extra zakdoekjes (met roze hartjes) meenemen voor jullie tranen.

Ik loop de hele dag al met het liedje in mijn hoofd: “I’m leaving on a jetplain, don’t know when I’ll be back again.” Betekent toch niet dat je volgende week alweer bij Peep op de stoep staat omdat je haar niet kunt missen, Mup?;-)

Mooie tot ziens-column Peep.

Avatar

Kees Schilder · 6 juni 2005 op 08:10

Heffig~! Heel veelsterkte allebei

Avatar

Li · 6 juni 2005 op 13:44

Ik voel met jullie mee.

[quote]Mochten ze toch huilen op het vliegveld is het niet van verdriet, maar meer van geluk dat zij samen genietmomenten hebben gehad en er hopelijk ook nog vele zullen krijgen[/quote]

En zo is het maar net.

Ga maar lekker sparen Peep, des te sneller kun je een retourtje Curacao boeken.

Liefs van Li

Avatar

pepe · 6 juni 2005 op 15:38

Iedereen bedankt voor de reacties.
Ergens boven de oceaan vliegen de muppies nu, ze zijn nu echt weg. Ik heb het zelf gezien. Zonder tranen vergieten hebben we geknufd/GeTot-zienst!

Morgen het muppe-huis nog wat opruimen, dat zal vreemd zijn, het was al leeg wat betreft spullen, maar de laatste dagen waren er nog wel muppies.

Avatar

KingArthur · 6 juni 2005 op 21:11

Mooi de tranen van geluk. Dat heeft bij mij gelukkig de overhand.

Mooi tekst.

Avatar

Troy · 6 juni 2005 op 23:00

Mooie column. Maar wie gaat er nu weg? Gaat mup weg? Ik behoor duidelijk niet tot de incrowd. In ieder geval veel sterkte. Echte vriendschap is niet aan grenzen gebonden. Een lekker cliche, maar zo is het mooi wel 🙂

Grt Troy

Avatar

Troy · 6 juni 2005 op 23:00

Oeps, ik plaats per ongeluk twee keer dezelfde reactie en nu kan ik em niet meer verwijderen. Dan maar even een ander tekstje voor de afwisseling;-)
Foutje, bedankt 😎

Avatar

pepe · 7 juni 2005 op 21:38

[quote]Maar wie gaat er nu weg? Gaat mup weg? Ik behoor duidelijk niet tot de incrowd.[/quote]

Het is inderdaad mup(een mede-cx-er en vriendin) die verhuist naar de andere kant van de wereld.
Maar het maakt in dit geval niet uit of je de persoon wel of niet kent. Net wat je schrijft vriendschap kent geen grenzen.
En gelukkig met de digitale wereld hebben we straks weer veel contact met elkaar. Het is nu even wachten tot ze daar internet heeft.

Avatar

bert · 12 juni 2005 op 12:58

Hoi pepe, mooie column, vriendschappen staan bij mij ook hoog in het vaandel. Geen van mijn goede vrienden zou ik willen missen en ik rijd gerust voor een kop koffie naar de Ardennen, waar een van mijn beste vrienden naar toe is verhuisd.

Ik vraag me alleen af waarom je de column niet vanuit jezelf hebt geschreven maar als toeschouwer.

Geef een antwoord