De bel gaat. Op de stoep staat een keurige man in pak, zwarte aktetas onder de arm.
Als ik wil zeggen dat ik niet in De Heer ben en de Wachttoren niet zal lezen zegt de bezoeker; ‘Goedemorgen mevrouw, de naam is Zonderhuis van beroep deurwaarder.
Ik breng u namens woningbouwvereniging “Beter Wonen” een bevel tot uithuiszetting wegens enorme huurachterstand. Ik vraag mij af of u uw post wel opent. U hebt alle brieven, aanmaningen en herinneringen genegeerd. U bent nergens verschenen om protest aan te tekenen tegen de procedure, kortom de woningbouwvereniging is met u uitgepraat. Binnen een maand moet u dit huis hebben verlaten.
Al pratend heeft meneer Zonderhuis zijn voet op de drempel gezet om te voorkomen dat ik de deur voor zijn neus zal dichtdoen.

Ik neem het formulier van hem aan en verheug me al op de uitkomst van dit gesprek.
‘Weet u zeker dat u aan het juiste adres bent, kijkt u nog eens goed in uw papieren. Ik denk dat er een vergissing in het spel is en dat u elders moet zijn.’
‘Geen sprake van mevrouw, ik ken mijn vak, ik weet wat ik doe, doet u geen moeite de tijd te rekken. U staat binnenkort echt op straat.’
‘Dacht het niet.’ zeg ik, maar schiet daarmee geen deuk in zijn zelfverzekerde houding.
‘Dacht het wel’ zegt meneer Zonderhuis en vervolgt; ‘De smoesjes van ziek en zeer, uitkering niet ontvangen, andere schulden eerst afgelost, die ken ik allemaal wel, dus daar hoeft u niet mee aan te komen. Ik zou maar eens gaan nadenken over een eventueel logeeradres.’
Zijn voet schuift steeds verder over de drempel. Nog even en hij staat in de gang.
Dat is me toch een stap te ver. Ik probeer het nog een keer. ‘Echt u vergist zich, u bent aan het verkeerde adres, geloof me nou maar.’
‘Mevrouw zo is het wel genoeg. Regel uw zaken nu het nog kan, bespaar u de ellende dat wij uw huis komen ontruimen. Ik kan u verzekeren dat die handelingen zowel voor u als de buurt niet prettig zijn.’

Nu is bij mij de maat vol en zeg op ijzige toon terwijl ik hem het bevel tot uithuiszetting in zijn handen duw; ‘Meneer Zonderhuis, ik ben al 25 jaar bewoner van dit pand en sinds vorige week is het geheel vrij van hypotheek. Wat nou huurachterstand? En haal nu snel uw voet van de drempel want ik sta niet in voor de lak op uw schoenen. Inpakken en wegwezen en graag een schriftelijk excuus van woningbouwvereniging “Beter Wonen”.’

Haastig propt hij het formulier in zijn aktetas en beent het tuinpad af. Op weg naar zijn auto trekt hij zijn mobiele telefoon, ik kan niet horen wat hij zegt, maar ik vermoed dat hij verhaal haalt bij de woningbouwvereniging.

Categorieën: Algemeen

Ferrara

Wie sturen kan zeilt bij elke wind

12 reacties

SIMBA · 29 juli 2013 op 07:56

:yes:

Libelle · 29 juli 2013 op 08:07

Ik ben het helemaal met Simba eens.

Libelle · 29 juli 2013 op 08:11

Grapje.
Ik vind het een keurig opgetekend stukje, maar er had van mij meer woede in mogen zitten. En een uitsmijter vanjewelste.

Pierken · 29 juli 2013 op 09:25

Er zit een onlogicaatje in, F. Een huis met een hypotheek, heb je gekocht, dat huur je niet. Wel een heerlijk gevoel om een deurwaarder de deur te kunnen wijzen. Er had meer in deze ontmoeting kunnen zitten. Het blijft wat vlak qua sfeer. Wel graag gelezen… 🙂

    Pierken · 29 juli 2013 op 10:17

    Excusez, F. Ik had een balkje, formaat biels in mijn oog en interpreteerde de clou verkeerd 🙁

Ferrara · 29 juli 2013 op 09:59

Pierken, ik vraag die deurwaarder toch of hij wel op de goede stoep staat?

pally · 29 juli 2013 op 10:01

Ik vind hem best leuk, Ferrara, maar misschien wel een beetje erg correct. Je geeft de werkelijkheid weer en de lezer wil nou eenmaal graag nét even meer… :-/

Nachtzuster · 29 juli 2013 op 10:10

Na jaren gehuurd te hebben (zonder achterstand, dat dan weer wel) en nu in het bezit te zijn van een koopappartement, had ik graag in jouw schoenen gestaan! Ik had er een spuugje achteraan gegeven! 😉

Meralixe · 29 juli 2013 op 12:27

Vroeger, lang geleden schreef er eens iemand onder een column van uw hand dat U schrijft zoals U spreekt. Vraag me niet waarom ik dat nog weet.
Goed, ook hier zou dat zo wel eens kunnen zijn alhoewel, ‘IK’ heb U nog nooit horen spreken. 🙁

Wat ik bedoel is het volgende, vanaf dat die deur open gaat zit je al direct in een strakke gespannen sfeer. Dit kon je ontwijken door te openen met een alineaatje over, ik zeg maar wat, de gezellige kop koffie en het andere ochtendritueel…En dan, ding…dong…de bel. Dit geeft dan meteen contrast met dat strak mannetje aan de deur.

Verder zit er tussen de woorden en zinnen van U en deze van, laten we hem nu maar eens het vervelende mannetje noemen, geen verschil wat betreft eventueel karakter. Ook hier kan de confrontatie vrolijke dame, droogstoppelige bureaucraat enkel maar de column ten goede komen.

Mien · 29 juli 2013 op 23:47

Administratief foutje droog opgetekend. Ik weet niet waar ik blijer van word. Wel goed geschreven. Letterlijk dan. 😉

Ferrara · 30 juli 2013 op 15:38

Allen dank. De boodschap is duidelijk en leerzaam.
Ik ga augustus besteden aan herschrijven, toevoegen enz. van stukken die op de plank liggen en een korte vakantie.

Gerardinho · 1 augustus 2013 op 09:10

Fijn stuk om te lezen.

Geef een reactie

Avatar plaatshouder