Na ruim vijf jaar was ik toch wat uitgekeken op de verhuisdozen. Het werd daarom langzaam tijd om mijn verzameling boeken een prominente plaats te geven in een nog aan te schaffen boekenkast. Tweede paasdag was een uitgelezen moment daarvoor om op de meubelboulevard op jacht te gaan. Een kennis van mij, iemand met blauw bloed maar laat ik het hier niet over zijn drankprobleem hebben, raadde mij dit ten zeerste af. Ik was toch niet zo ver afgezakt dat ik me zou laten meevoeren met de massa? Maar gelukkig leidde het mooie weer de kudde naar een andere locatie om te grazen. Het kostte mij dan ook geen moeite een niet al te vlotte verkoper aan te schieten.

Na grondige inspectie kwam ik uit Billy de kast die me door het rondhangende meubelstuk van de winkel werd getoond. Ik was ervoor gevallen en de keuze was daarom snel gemaakt. Met een paar afgemeten planken voor mijn kop, spoedde ik mij naar de kassa om af te rekenen. In de zevende hemel reed ik daarna snel naar huis om mijn nieuwe trofee op te gaan zetten.

Daarvoor moest ik alles uit de doos halen. Erg handig ben ik niet en het viel me niet mee om de rebus-bouwtekening op te lossen. Ik zou een schaap met vijf poten moeten zijn om dit soort dingen alleen te kunnen doen. Maar gewapend met een kruiskopschroevendraaier en na noeste arbeid kwam er toch schot in de zaak. Mijn bezorgdheid onderdelen over te houden bleek achteraf ongegrond toen ik mij realiseerde dat het met een kast van dertien in een dozijn natuurlijk niet zo vreemd is iets over te houden.

Net toen de klus geklaard was kwam zijne welbeschonken hoogheid weer even langs voor een aperitief. Hij wist mijn voldaan gevoel binnen de kortste keren vakkundig tot in de kiem te smoren. Mijn boeken stonden nog geen half uur op een rijtje en hij vroeg al of er een schroefje bij me loszat. Dat kon ik nog ontkennen want hier had ik extra goed op gecontroleerd.

Dat ik zo’n arbeiderskast zelf in elkaar had geknutseld! Daar heb je nu personeel voor! Ik had beter zijn voorbeeld kunnen volgen. Onlangs had hij namelijk vanuit zijn luie stoel, al Windows-shoppend, een fantastisch design ameublement gevonden dat kant en klaar bij hem thuis werd afgeleverd, niks geen gehannes. Het kostte natuurlijk wel iets maar dan had je ook wat. De valse tonen van het orerende drankorgel joegen mij gelukkig niet op de kast. De enige conclusie die ik slechts kon trekken was dat arbeid adelt maar adel niet arbeidt.

Categorieën: Algemeen

12 reacties

Ma3anne · 18 april 2007 op 09:02

‘tot in de kiem te smoren’.
‘tot’ kan weg.

‘De enige conclusie die ik slechts kon trekken’
‘slechts’ is overbodig.

Verder vind ik de column (en de kast) goed in balans. 😉
Grappige woordspelingen weer. En die Billy had ik gratis voor je gehad. Aangeschaft in de tachtiger jaren en nog puntgaaf op een aantal doorgezakte planken na.

arta · 18 april 2007 op 09:05

Die woordspelingen! Hoe verzin je ze?
[quote]De valse tonen van het orerende drankorgel joegen mij gelukkig niet op de kast. De enige conclusie die ik slechts kon trekken was dat arbeid adelt maar adel niet arbeidt.[/quote]
Super-einde!
Leuke column! 🙂

pepe · 18 april 2007 op 09:38

Hele leuke woordspellingen en een zeer toepasselijk nieuw woord ‘rebus-bouwtekening’
:lach:

Een vermakelijke column dus.

Eddy Kielema · 18 april 2007 op 09:48

Grappig verhaal! Hoewel de woordspelingen erg leuk zijn, had een paar minder misschien ook gekund. Ze moeten een (stijl)middel zijn en geen doel op zich.

Ik laat het personeel van de meubelwinkels altijd mijn kasten inelkaar zetten. Het winkelpersoneel garandeert wel dat je een kast in een vloek en een zucht gereed hebt, het uitvoerend personeel bewijst meestal het tegendeel. Dat is vaak een flinke tijd aan het zweten om alles op zijn plaats te krijgen.

SIMBA · 18 april 2007 op 13:46

Ik heb ook nog een Billy staan die je gratis en voor niks naast die van Ma3 had kunnen zetten 🙂
[quote]Na grondige inspectie kwam ik uit Billy de kast [/quote]
Billy kwam uit de kast? 😀

KawaSutra · 18 april 2007 op 18:44

Koninklijke uitsmijter King! 😀

Li · 18 april 2007 op 18:54

[quote]Koninklijke uitsmijter King![/quote]

Ja, de kroon op je werk 😀

Li

Mosje · 18 april 2007 op 19:28

Op tweede paasdag naar Ikea, dat valt me van je tegen King. Ik had je hoger ingeschet.

WritersBlocq · 18 april 2007 op 22:41

[quote]Mijn bezorgdheid onderdelen over te houden bleek achteraf ongegrond toen ik mij realiseerde dat het met een kast van dertien in een dozijn natuurlijk niet zo vreemd is iets over te houden.[/quote]
Deze frêle freule zegt: “Toppie!”

Ik wil wel een Billy, arta, ma3, we houden cognac!

DreamOn · 19 april 2007 op 00:29

Ik zit nog midden tussen de verhuisdozen en bouwpakketten in de vorm van stapelbedden, kasten enz.
Kom je me helpen King?
Of kom ik dan van de regen in de drup? 😀
Leuke column,
Liefs DO.

Mup · 19 april 2007 op 17:50

[quote]Na ruim vijf jaar was ik toch wat uitgekeken op de verhuisdozen.[/quote] 😆
Toen pas?
Erg leuk stuk,

Groet Mup.

KingArthur · 19 april 2007 op 20:34

Dank voor de leuke reacties.

@ Ma3: Had ik toch nog meer moeten strepen :-). Thanks.
@ Kawa: Het verhaal zat al enige tijd te broeden maar de uitsmijter maakte het eindelijk rond. En die heb ik te danken aan een ‘simpele’ uitspraak in een Suske en Wiske.
@ Mesje: Misschien schat jij me beter in dan jij denkt 🙂
@ DO: Ik ben niet zo goed van de regen in de drup maar als je van de wal in de sloot wil worden geholpen? Call me.
@ Mup: Sorry maar dat is nu de kerel in mij. Opgeruimd is opgeruimd en dozen zijn daar net zo functioneel voor.

Geef een antwoord