In juli 1998 stal Moravia Ramsahai een bromscooter. Toen hij kort daarna door twee politiemannen staande werd gehouden, trok hij een pistool. Een van de agenten riep “laat vallen!”, maar daarna richtte de rover zijn wapen op diens collega. Die schoot uit lijfsbehoud de scooterdief neer. Moravia overleed ter plaatse aan zijn verwondingen. Een tragische dood. Maar zijn familie krijgt nu meer dan 20.000 euro schadevergoeding. Dát snap ik niet. Sterker nog, ik wíl het niet snappen. De nabestaanden van deze crimineel, want zo mag je een dief die met een geladen vuurwapen loopt te zwaaien gerust noemen, zijn naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens gestapt om genoegdoening te eisen. En het Hof heeft de Nederlandse staat veroordeeld tot een schadevergoeding. Niet omdat de agent onterecht zou hebben geschoten, maar omdat de eerste uren van het onderzoek naar de schietpartij door de Amsterdamse politie waren gedaan, in plaats van door de Rijksrecherche.

Ik vind dat raar. Want wát is nou de reden dat Moravia dood is? Komt dat doordat hij een pistool richtte op een politieman, die uit lijfsbehoud daarna een schot afvuurde, en daarmee zijn eigen leven redde? Of is ‘ie overleden omdat het onderzoek door de verkeerde instantie is verricht? Nou dan!

Sterker nog, het Hof stelt in zijn uitspraak nota bene dat de agenten volkomen terecht en volgens hun instructies hebben gehandeld. En toch krijgen Renee Ramsahai, Mildred Ramsahai and Ricky Ramsahai tienduizenden euro’s schadevergoeding. Ik kan het niet uitleggen. Ik wíl het niet uitleggen. Mijn rechtvaardigheidsgevoel jeukt.

Dat rechtvaardigheidgevoel jeukt overigens al sinds de zomer van 1998. Mag ik toenmalig stadsdeelvoorzitter Hannh Belliot (PvdA) van Stadsdeel Zuidoost even citeren? “Ik wil een ode brengen aan een jongeman die vier weken geleden hier op het terrein zijn vriendin een afscheidskus gaf,” sprak zij op het terrein waar het Kwakoe-festival werd gehouden. Maar waarom is er geen ode gebracht aan bijvoorbeeld de medewerker van een snackbar in Bos en Lommer, die ook in de zomer van 1998 werd vermoord toen hij een overval op zijn zaak probeerde te verhinderen? Nog nooit heb ik mij zo diep geschaamd voor een partijgenoot.

Het toekennen van zo’n forse schadevergoeding aan de nabestaanden van Moravia Ramsahai door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, en de ode van de toenmalige stadsdeelvoorzitter aan deze crimineel, kunnen gemakkelijk worden opgevat als een klap in het gezicht van iedereen die wel op een fatsoenlijke wijze omgaat met de wet en met begrippen als mijn en dijn.

Categorieën: Actualiteiten

Avatar

DriekOplopers

Driek Oplopers is het pseudoniem van veelschrijver Rikus Spithorst. Rikus is actief als voorzitter en woordvoerder van de Maatschappij Voor Beter OV en is hoofdredacteur bij stevigestukkies.nl

11 reacties

Avatar

klapdoos · 17 mei 2007 op 14:06

De rechtspraak in Nederland is vaak ver te zoeken. Neem bijvoorbeeld een man als Tonino off. van justitie, kinderporno op zijn pc gevonden, werd even overgeplaatst, maar staat nu weer vrolijk zaken te doen tégen misdadigers.Als zo’n malloot mij moest veroordelen zou ik hem midden in zijn tronie uitlachen…Hier in Nederland zijn veel agenten gefrustreerd door het vele werk en de weinige acties die men mag ondernemen. Het is dweilen met de kraan open. Dus als je als crimineel goed je best doet, houd je familie er in ieder geval iets aan over. En de schadevergoedingen gaan de kant van de VS uit, let maar op…
Ik begrijp je verontwaardiging totaal, ook ik snap niet dat dit zomaar kan. Maar het gebeurt dus wel degelijk. Te maf voor woorden.
groet van leny 😮 😮 😮

Avatar

madena · 17 mei 2007 op 15:21

Ik ben het met je eens dat dit te gek voor woorden is.
De nerderlandse rechtstaat is naar mijn mening al jaren doorgedraait.
Criminaliteit loont en de eerlijke burger lijd.

Ik heb nog vele voorbeelden van een falende rechtstaat.
Een verkrachter die zijn collega pakt en vervolgens zijn baan verliest maar daar voor wel 500.000 euro schade vergoeding krijgt.
De collega kan niet meer werken en beland in de WAO en krijgt niets.

Een vader die zijn kinderen mishandeld tijdens de bezoekregeling en de moeder die alles doet om dat te laten bewijzen en vervolgens te horen krijgt dat ze het zelf wel gedaan zal hebben om vader in diskrediet te brengen.
Dit zijn maar twee voorbeelden van vele.

Ik vind het goed dat je dit onder de aandacht brengt.

Avatar

KawaSutra · 17 mei 2007 op 17:18

Ik heb al vaker mijn hoofd gestoten tegen de zware deuren van ons rechtsbestel. Het gaat ook eigenlijk niet om het bestel en de beginselen maar meer om de kwaliteit van de toepassing. Ik snap nog steeds niet hoe iemand aangesteld wordt als rechter en vervolgens voor alles wat hij of zij beslist [b][url=http://www.advocatie.nl/verkiezing/stellingreact?14]onaantastbaar[/url][/b] is. Rechters zijn vaak verdwaald in hun wetboeken en hebben van de wereld om hen heen geen weet meer.

Prima column Driek.

Avatar

pepe · 17 mei 2007 op 21:06

[quote]Dát snap ik niet. Sterker nog, ik wíl het niet snappen.[/quote]

Onbegrijpelijk!!

Sterke column Driek!

Avatar

Prlwytskovsky · 17 mei 2007 op 21:25

Dat een rechter linker is akkoord, maar het recht in Nederland is wel erg krom.
Goed verwoord Driek.

Avatar

arta · 18 mei 2007 op 11:40

Dit is inderdaad te gek voor woorden!
Helaas zijn er talloze voorbeelden van dit soort zaken te noemen.

Avatar

Mup · 18 mei 2007 op 15:45

Het gebeurd helaas niet alleen in Nederland, Driek, maar dat hoef ik jou niet te vertellen.
Sterke column, groet Mup.

Avatar

Bitchy · 18 mei 2007 op 17:24

Goed onder woorden gebracht, geen woord te veel en geen woord te weinig gebruikt!

Het rechtsysteem is in beginsel goed, alleen de mazen waarin mensen kunnen kruipen zouden zo af en toe gedicht moeten worden.

Avatar

SIMBA · 18 mei 2007 op 18:35

Heel goed driek, hoe je deze kromme regels aan de kaak stelt. Het komt helaas regelmatig voor maar het is goed dat we alert blijven en dat we het niet als normaal gaan zien.

Avatar

schoevers · 18 mei 2007 op 20:22

Hier zijn we het allemaal snel mee eens, Driek. We moeten echter niet alleen naar die rechters kijken, maar vooral ook naar degenen die de criminelen verdedigen. Daar is de ethiek ver te zoeken. De ‘Brammen’ en consorte weten exact waar en wanneer ze hun clienten moeten laten ontkennen of liegen, en zij zijn het die de boeven door de mazen der wet laten ontsnappen. Voor een vorstelijk hollerderarium; excuseer: honorarium.

Gemoord op de Dam?
Ga dan naar Bram!

Avatar

pally · 22 mei 2007 op 15:24

Met een sterk gevoel voor onrecht beschreven, Driek!Klasse :wave:

groet van Pally

Geef een antwoord