Klassieken

Terwijl ik in de bibliotheek op zoek ben naar een boek voor de leesclub, valt me een stel jonge meiden op dat speurend de kasten afgaat. Hun manier van doen doet vermoeden dat de gang naar de bibliotheek niet een wekelijks gebeuren is.
Een van de dames is met een opdracht bezig zoveel is me duidelijk. Ik kan het niet laten om ze af te luisteren en stop mijn eigen zoekactie. “Wat is de titel ook weer?”
“Nou zoiets als van oude dingen en die dan voorbij gaan.”
“Wie heeft het geschreven?”
“Weet ik niet precies, Kuperus of zo.”
“Nou laten we dan de K maar pakken.”
Die zoektocht levert niets op en dus besluiten de dames het onder de C te proberen.
En jawel uiteindelijk vinden ze de juiste titel. “Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan.”
“Jemig wat een dik boek, moet ik dat helemaal lezen?”
“Ach joh, zoek dan gewoon op Internet daar staan vast uittreksels op en als je die leest weet je genoeg.”

Toen ik op de middelbare school zat moest ik echt alles lezen.
Mijn kinderen konden gebruik maken van zogenaamde bulkboeken, dat maakte het lezen van verplichte kost al wat aangenamer. Deze jonge blommen hebben van dit alles geen weet.
Dit “oude” mens neemt haar zoektocht naar een boek weer op en gaat aan de dames voorbij.
Couperus? Misschien iets voor de leesclub?