Roze Wolk

Na een stadswandeling strijken we neer in een eetcafé.
De tafel naast ons wordt bezet door een verliefd stel. Hun gedrag doet vermoeden dat ze nog niet lang bij elkaar zijn. Hij lijkt wat ouder dan zij en heeft zin in een gezellige dag.
“Zullen we naar Friesland rijden?”
“Ben je gek, wat moeten we in Friesland?”
“Het is daar mooi met groene weilanden, grote boerderijen en prachtige vergezichten.”
“Kaal zul je bedoelen, zo hier en daar een boom en veel windmolens.”
“Giethoorn dan?”
Zucht: “Zo ver weg. Uren rijden en dan in kneuterig dorp lopen, niets voor mij.”
“Laten we een dijk rijden.”
“Een dijk? Je bedoelt een hooggelegen weg met water links en de polder rechts. Of nog erger water aan weerskanten? Dat is nog saaier dan Friesland.”
Hij kijkt haar diep in de ogen en zegt: “Ik wil graag wat ondernemen vanmiddag, jij mag kiezen.”
Zucht: “Ik weet niets te bedenken.”

Zijn volgende voorstel is een museumbezoek maar al die muffe schilderijen kunnen haar gestolen worden.
Hij streelt haar hand en het gesprek zwaait af naar vakantiebestemmingen en zoals te verwachten is, verschillen ze ook hier van mening. Zij wil op tijd boeken terwijl hij liever een last-minute reis doet.
Pas op het laatste nippertje weten waar je naar toe gaat, lijkt hem wel avontuurlijk.
“Avontuurlijk? En hoe denk je dan je koffer te pakken? Ik bekijk altijd ruim van tevoren wat ik mee wil aan kleding en schoenen. Avontuurlijk…onzeker zul je bedoelen.”
De discussie die dan volgt leidt waarschijnlijk van roze naar donderwolk.
Wij wachten het niet af en gaan naar het museum dat inmiddels zijn deuren heeft geopend.