Bestaat er iets mooiers, ontzagwekkenders, relativerenders, berustenders, onvermijdelijkers, in zijn grootsheid meest tastbaarst, alomtegenwoordigers, onverschilligers dan de kosmos? Waarom staat de hele wereld met zijn doldraaiend rad van consumptie en economische groei niet vijfmaal daags stil voor beschouwing, betrachting, contemplatie van de elementen, de kosmische pracht, kracht en heerschappij? Mijn werkkamer kijkt uit op het universum, een staalblauwe lucht met jagende wolkentransen. Het van bloesem zware kastanjeloof schudt in de wind als de hoed van een taart op de boulevard. Op zijn gouden standaard schittert zwenkend de torenhaan. Merels, mezen, gaaien, kraaien, eksters schieten langs in eilanden van zonlicht, jubelend en schetterend. Dan kiert de windhaan naar het oosten, en wijst hierheen. De hor waait open en naar binnen stuift het heelal.

Gisteren regende het uit een gewelfd wolkendek als de onderbuik van een kosmische rog die in de atmosfeerzee boven de stad zwom.

In de verfilming van The Time Machine van H.G. Wells beschikt de Tijdreiziger over een atelier met een dakraam, waardoor hij de versnelde zonne- en maancycli als de versnelde klokkenwijzers aan het firmament kon waarnemen.

Hoe zou onze beschaving eruitzien als we allemaal in glazen huizen woonden? Dauwdruppels op een lotus van de schepping? De fonkelende bezetting op een parel van basalt? Transparant glazuur op een kosmische bonbon?

Een voortrazende bergkam van ziltnat, het dodelijke zonnegloren, het sidderen van de aardmantel, het tijdperk van het wankelend metselwerk, het vergruizende beton breekt aan en trekt de metaalrotte beschaving van haar fundament. De aarde spartelt als een vlieg verstrikt in een web van kabels, vezels, netwerken.

De kosmos vult onze eeuwenlange woekerroof der aardse reserves in een knipoog met gruis. Een kustvallei verandert in een koraalrif, een bergtop in een eiland. Tussen de tandwielen van aardplaten en ijsmassa’s verkruimelen kopermijnen, kredietbanken, kathedralen en kerncentrales. Een goed gerichte zonnevlam maakt een einde aan alles wat elektrotechniek heet.

Rondom de met bloesem overwoekerde steenhopen overweegt onder porceleinen en glazen koepels en katoenen luifels het nieuwe mensdom de kosmische volmaaktheid in vrede en harmonie met al wat leeft en bloeit.

Sla ramen en deuren open, en jaag hem door je stoffige thuis heen. Kijk naar de wind, de wolken, de regens geselend op drijvende continenten. Voel de gengemanipuleerde gewassen verzengende zon, waad op het zinkende brandingszand van een verraderlijke zee. Zie hoe de zomerdag in het westen in schitterende verrukking doodbloedt.

De kosmos heeft je gemaakt, en niets anders. Niets staat tussen jou en hem. Kijk ernaar, elke ochtend, elke middag, elke avond. Kijk om je heen, kijk omhoog en trap niet op de tuinhark.

Categorieën: Algemeen

15 reacties

melady · 29 juli 2006 op 17:18

Dacht dat RWIB afgelopen was..
Ben niet meer zo ‘bij’ de laatste maanden op columnX dus geen idee wie dit geschreven heeft maar deze zin vind ik ontkrachtend en prachtig als afsluiting.

[quote]Kijk om je heen, kijk omhoog en trap niet op de tuinhark.[/quote]

Dees · 29 juli 2006 op 18:11

Heerlijk ontnuchterend einde idd. Ik raad niet meer… Weet het toch niet 😉

Mug · 29 juli 2006 op 18:45

Volgens mij is het Kawasutra:-D

KawaSutra · 29 juli 2006 op 19:16

Nee, ik ben het niet. Ik zou willen dat ik dit geschreven had. Prachtig en met een geweldige uitsmijter.
Ik zie hier wel een bioloog in dus ik gok andermaal op Archangel.

WritersBlocq · 29 juli 2006 op 20:18

Fred die Archangel nadoet of andersom, dus 50-50.
Mooi stuk, van wie dan ook!

Ma3anne · 29 juli 2006 op 20:41

Al die opsommingen vind ik niet mooi.
Een bombastische stijl.
[quote]meest tastbaarst[/quote]
Het is ‘meest tastbaar’ of ‘tastbaarst’.
Ik hoop dat je zelf op de tuinhark bent getrapt en dat alles weer goedgekomen is met je. 😛

Geen idee wie hier uit zijn dak is gegaan. thcisoke met een flinke joint op?

Trukie · 29 juli 2006 op 21:09

Heeft SiegfriedBok hier een poging gewaagd?

Li · 29 juli 2006 op 22:06

:warn: Fred, wakker worden !
Ik gok ook maar weer eens op Fred :dunno:

Li

Mosje · 29 juli 2006 op 23:51

Ik gok op mezelf, maar ja, je zult zien dat ik het niet ben.
😛

Prlwytskovsky · 30 juli 2006 op 00:04

@Mosje: daar is geen speld tussen te krijgen.

WritersBlocq · 30 juli 2006 op 00:35

Mosje, dat mocht je willen! :laugh:

KingArthur · 30 juli 2006 op 04:21

Op een of andere manier denk ik aan “Off the record” bij het lezen van dit stuk. De humor, de (melo)dramatiek. Ik denk dat Mien dit geschreven heeft.

vanlidt · 30 juli 2006 op 09:41

@melady: ik had begrepen dat het inzenden afgelopen was per 25/7, vandaar deze finale (misschien dacht iemand anders hetzelfde; in dat geval komt er nog één…)
🙂
@ma3anne: bedankt voor het spotten van de fout, want ook al vind je-n-em niet mooi, deze column moet wel in een bundel….. 😀

@de rest: Ik heb me rotgelachen. Jullie zouden geen vanlidt herkennen als-ie je in je kont bijt 😛

KawaSutra · 30 juli 2006 op 14:02

:laugh:

Ma3anne · 30 juli 2006 op 15:46

[quote]bedankt voor het spotten van de fout, want ook al vind je-n-em niet mooi, deze column moet wel in een bundel….. [/quote]
Graag gedaan. :laugh:

Geef een antwoord