Neem maar een paracetamol, zei de dokter. Al dagen lang heb ik last van hoofdpijn en ging maar eens bij mijn huisarts langs. Pilletje, rust en even niet werken. Prima, dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Waarschijnlijk teveel stress in het leven en daar kun je hoofdpijn van krijgen. Maar over ging het niet. Ik neem toevlucht tot zwaardere middelen, uiteraard in overleg met de heelmeester. Uiteindelijk zit ik aan een dagelijkse portie morfine. En laten we wel wezen: het helpt. Praktisch geen hoofdpijn. Niet veel later – maandje ongeveer – overlijd ik aan een hersentumor die niet meer te opereren is. Tja, had de arts niet verder moeten kijken. Zou fijn zijn geweest voor mij want dan had ik nog geleefd. Aan de andere kant deed hij precies wat ik vroeg: mijn hoofdpijn wegnemen. Familie en vrienden zijn boos op hem, onterecht eigenlijk. Gelukkig zijn de medici van tegenwoordig slim genoeg om iets verder te kijken dan de neus lang is. Ik leef dus nog. En zonder hoofdpijn. Rust en paracetamol waren genoeg. De symptomen bestrijden was in dit geval genoeg. Er is wel verder gezocht maar niets bijzonders gevonden. Gelukkig maar.

Symptoombestrijding is namelijk niet genoeg. We kunnen elk verdacht individu in de gevangenis gooien, maar lost dat wat op? Nieuwe lastpakken staan vanzelf op. Nee, je moet de zaken goed aanpakken. Bij de wortel en het gezwel uitroeien. Neem terrorisme. Een hot item tegenwoordig. Natuurlijk moet dit worden aangepakt. Maar met het alleen oppakken van (potentiële) terroristen zijn we er niet, al denkt de westerse wereld van wel. De voedingsbodem van dat terreur blijft bestaan. Wanneer beseffen we nu eens dat de wereld hopeloos verdeeld is in arm en rijk. En daar het echte gezwel zit.

En zolang dat verschil bestaat zal er altijd een voedingsbodem voor vrijheidsstrijders bestaan. Dat de leiders van die bewegingen godsdienst als drug gebruiken is logisch. Geef het volk een doel, in dit geval een hemel. Misschien een van de weinige dingen die Lenin goed zag. Godsdienst is een drug, en gevaarlijk verslavend ook. Een vrijheidsstrijd is een logisch vervolg van armoede en onderdrukking. En laten we wel wezen: zesentwintig jaar geleden stonden we allemaal achter de Sandinisten die in strijd waren met het door de Verenigde Staten gesteunde gezag in Nicaragua. En ook daar vielen onschuldige slachtoffers. Toen waren het de socialisten die in de wereld ten strijde trokken tegen het onrecht in de wereld. Uiteraard vanuit hun eigen identiteit. En nog eerder waren het de christenen. Nu zijn het de moslims.

Zolang de westerse wereld nog steeds de economie als belangrijkste doel ziet zal er weinig veranderen. Misschien dat de moslims verliezen, maar dan zal er een andere groepering ontstaan. En de strijd gaat door. Ideologieën zullen altijd blijven bestaan. We bestrijden dus de symptomen en niet het gezwel, en daar gaan we de fout in. Als je niets hebt, wil je iets hebben. Desnoods met geweld. Een waarheid als een koe.

Maar wij zijn het volk en kunnen iets doen. Voorbeeld: al jarenlang is er koffie te koop met het Max Havelaar keurmerk. Het doel is simpel. Een eerlijke prijs voor de koffieboeren zodat zijzelf aan een betere toekomst kunnen werken. Maar wie koopt die koffie? Een minderheid in Nederland. Stel dat iedereen deze koffie gaat kopen. Douwe Egberts kan dan niets anders doen dan volgen. Met andere woorden: wij hebben als volk het lot van de wereld in onze eigen handen. Wij kunnen wat doen tegen de armoede in de wereld. Als we maar wat verder willen kijken dan onze neus lang is.

Het principe is zo simpel. Albert Heijn verloor twee procent marktaandeel en begon de prijzenoorlog. De consument kan dus de economie beïnvloeden. Het betekent wel dat we iets meer geld kwijt zijn. En dat misschien onze tweede auto wat kleiner wordt. Maar als dat het ergste is? Tenslotte wil iedereen een veilige wereld, maar daar moeten we wel iets voor doen. Ophouden met de symptomen bestrijden en het gezwel uitroeien met wortel en al. En dat gezwel heet armoede.


5 reacties

Avatar

Mosje · 29 januari 2005 op 16:03

Pff, of het nou alleen armoede is betwijfel ik zeer. Maar met je punt ben ik het meer dan eens: meer doen dan alleen symptoonbestrijding.

Avatar

Bakema_NL · 29 januari 2005 op 19:38

Hahahaha, wat een lulverhaal.
Door die prijzenoorlog staan al heel wat mensen op straat en gaan er nog velen volgen, allemaal ouderen………..en daarmee bedoel ik mensen boven de 18, want die mogen wij, ik werk in een supermarkt, niet meer aannemen. Tussen de 16 en 18 moet een nieuwe medewerker zijn. Want 15 jaar werd letterlijk vandaag ook verboden. Helaas natuurlijk, want dat is nog goedkoper. Maar daar zitten wettelijk wat nare dingen aan vast en als er wat met die kindertjes gebeurt is dat niet goed voor je bedrijf, stel je voor dat zo’n 15-jarige toch per ongeluk achter de laadklep van een vrachtwagen gaat staan, wat hij niet mag met 15 jaar, die laadklep omlaag pleurt (kan echt gebeuren) en een kratje of 24 Heineken op zijn hoofd krijgt…..kan natuurlijk niet, laat dat maar die 16 – 18-jarigen gebeuren, zitten we wettelijk in ieder geval goed. Dat deze kindertjes fysiek vaak geeneens in staat zijn om die containters een stoep op te trekken laten we maar even buiten beschouwing.
Dus een hoop mensen zijn al weggewerkt en velen gaan nog volgen. Deze mensen worden werkloos, zijn te oud voor een enorme hoop bedrijven en zo hebben wij op die manier weer bijgedragen aan wat meer armoede. Douwe Egberts minder verkoop……….betekent minder werk, betekent gedwongen ontslagen, de oudere, want duurder in loonkosten, zal eerst moeten vertrekken en zo dragen we weer wat bij aan de armoede alhier……………….je verhaal was leuk, maar er kleeft iets meer aan vast dan je misschien zelf op het eerste gezicht zou zeggen.
Verder een leuk verhaaltje hoor over gezwellen en zo, maar je wil een gezwel weghalen en creëert helaas aan de andere kant weer een nieuwe en dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Avatar

Ma3anne · 29 januari 2005 op 23:00

Deze vorm van idealisme lijkt zeldzaam geworden. Blij het nog eens tegen te komen.

Ik ben het met je eens, Fred.

Avatar

Mup · 30 januari 2005 op 13:19

Je haalt mooie vergelijkingen naar voren, waar ik me wel in kan vinden. Klasse,

Groet Mup.

Avatar

Dees · 30 januari 2005 op 20:48

Hoewel ik geloof in de kracht van vereenvoudiging, is dit me een vereenvoudiging te ver. Hoewel ongelijke verdeling natuurlijk wel degelijk een rol speelt in terrorisme en oorlog. Eea heeft volgens mij uiteindelijk meer te maken met macht, vermeend gebrek eraan wel te verstaan.

Ben vandaag naar het filmfestival geweest en heb de film ‘Echoes of War’ gezien. Over kinderen uit oorlogssituaties en de gevolgen ervan. Stel je voor dat je kind geconfronteerd wordt met de keuze arm eraf, of dood. Dat een kind ziet hoe haar zusje verkracht wordt. Mensen zijn beesten in barre omstandigheden, dat wel. Maar velen niet meer dan een speelbal, van mensen die in beginsel toch al genoeg hadden. Geld dan.

Ik vrees dat geen Max Havelaar koffie ertegenop zal kunnen. Hoewel elke druppel misschien een klein beetje kan helpen, ben ik te realistisch (bitter?) om daar erg veel geloof aan te kunnen hechten.

Geef een antwoord