What the fuck maakt het allemaal uit??

Gepubliceerd door van Gellekom op

Op de verjaardag van buurvrouw Gré Witje, voormalig echtgenote van de grootste hedendaagse Schriftgeleerde, heer Wiebe, mijn oude vriend en strijdmakker, begint iemand een discussie die het hele verjaardagsfeest van Gré op z’n kop zet.

Het begint met een opmerking van overbuurvrouw Hendrika-Johanna Lampenscherf en is gericht aan Wiebe die,  ondanks alles,  innig bevriend is gebleven met Gré.

‘Ik zag gister een man dood op straat neervallen,’ zegt Henkdrika. ‘Ik ben er nog helemaal kapot van. Ik schaam mij niet om te zeggen dat ik direct erg moest huilen. Zo aangrijpend!’

De ach en wee’s buitelen over de tafel. Alleen Wiebe zwijgt. Vertrekt geen spier.

Hendrika ziet het en vraagt aan Wiebe waarom hij niet reageert. Wiebe kijkt haar aan: ‘Wil je medelijden van mij, Hendrika? Die krijg je niet, mocht je dat denken.’

Opgetrokken wenkbrauwen alom.

‘O,’ antwoordt Hendrika met een aankomend vertrokken gezicht, ‘je zou wel anders piepen als je er bij was geweest.’

‘Ach,  zegt Wiebe,  ‘voor jouw gemoedsrust,  ik zou ook niet reageren als iemand erbij had staan lachen toen die man dood neerviel. Ik bedoel, lachen of huilen, what the fuck maakt dat uit. De man is dood. Punt. Dat is de grap, iedereen gaat een keer dood. Het gaat erom hoe je er naar kijkt. Het gaat erom dat je alles accepteert wat het leven op je bordje deponeert. Huilen of lachen hebben beide geen invloed op het voorval.

Geschokt stilzwijgen.

‘Nou, ik vind het verschrikkelijk,’ roept Hendrika.

‘Kende je die dode man?,’ vraagt Wiebe

‘Nee,” antwoordt Hendrika. ‘Maar dat maakt niet uit.’

‘Oke, dus je barst ook in huilen uit als je hoort dat er een Eskimo moeder van zes kinderen in het Noordpoolgebied, ineens dood is neergevallen?’

De tafel zwijgt. De mensen er omheen ook.

‘Maar als het een troost is,”  zucht Wiebe, ‘ vroeger dacht ik ook zo als jij. Dan droeg bijvoorbeeld iemand een groene trui. Dat betekende verder niets,  maar toch vertrouwde je het niet .’

De tafel zwijgt nog steeds. De grootmeester sprak.

 Elf oktober, 24 graden. 
Buiten vallen de mussen van het dak.  Dood of levend. What the fuck maakt het allemaal uit..
Je accepteert het gewoon…..wat moet je anders.

Categorieën: Algemeen

van Gellekom

Observeren, zelfspot, humor. En niet persé in die volgorde, bepalen mijn NU moment. Kortom; I love my cat, as much as I love you..

8 reacties

Nummer 22

Nummer 22 · 13 oktober 2018 op 15:17

Zateerdag 13 oktober 2018 ..30 graden en de bomen worden kaler. Ach, wie leeft er niet mee. Wat moet een boom anders?, een pruik opzetten..

    van Gellekom · 13 oktober 2018 op 16:12

    Zo is dat. Morgen is het zondag

      Nummer 22

      Nummer 22 · 13 oktober 2018 op 19:12

      Waarde van Gellekom, dat weten we nog niet! Laten we morgen geen zondag noemen maar nieuwe dag en maandag ook nieuwe dag. Dus, welke dag is het morgen? ‘Een nieuwe dag’ of de 256/365e dag.

      Enfin, we hopen op een nieuwe dag!

        Nummer 22

        Nummer 22 · 14 oktober 2018 op 10:44

        En het is zowaar een nieuwe dag! Jawel! We leven nog!

          van Gellekom · 14 oktober 2018 op 18:34

          Maandag ligt vpor het grijpen

            Nummer 22

            Nummer 22 · 14 oktober 2018 op 19:19

            Nou, niet overdrijven mijn waarde van Gellekom. Morgen moet nog komen! Loslaten dit weekend, deze mooi zonnige dagen. Hup, hup aan het werk, oppas grootvader spelen, vrijwilligerswerk of verder gaan met nietsnut zijn. Wat?, wie?..nou vraag ‘t Alexander wat hij doet op een nieuwe dag!

Nummer 22

Nummer 22 · 15 oktober 2018 op 07:00

Mooie dag!

Nummer 22

Nummer 22 · 16 oktober 2018 op 10:45

Die oude oorlogswond jeukt!, sprak de 98 jarig vol behangen met kruisjes, ordes, lintjes en resten pap als versiering. ‘tmaak me geen fuck meer uit, toch schat? Nee lieverd sprak zijn spiegelbeeld.

Geef een reactie