Je zou denken dat dat niet zo’n mooie score is. Maar ik vind hem te hoog!
Je zou ook kunnen denken dat ik deze column twee dagen te laat schreef, of 363 dagen te laat. Want komende Moederdag in 2006 wordt de 100e ! Sinds 1906 bestaat Moederdag, ‘bedacht’ door Anna Jarvis, op de sterfdag van haar moeder.
Hopelijk ben ik dan hersteld van mijn 12e. Het begon al ’s ochtends vroeg. Je bent al wakker, en luistert gespannen naar de oorlogsgeluiden uit de keuken. Je kroost doet een verwoedde poging om je een ontbijt voor te gaan schotelen. En dan is het wachten tot de bom gaat barsten. Om de ‘verrassing’ niet te verpesten moet je blijven liggen, en dat duurt en duurt.

Dit jaar hadden ze bedacht om alleen de cadeautjes en de koffie te komen brengen. De tafel beneden is klaargemaakt. De koffie is al lauw en slap, maar dat is een detail. Ze nestelen zich op je bed, nadat ze het grote licht aan geknald hebben. Om dan te proberen zonder zich wat van mij aan te trekken, uit te vechten wie als eerste zijn cadeau mag afgeven. Ik bedenk net op tijd een compromis, als de jongste als eerste het (door tante) zelfgemaakte gedicht voorleest, dan mag de oudste daarna als eerste een cadeau aangeven.

Na het lezen van het gedicht, waar veel ‘dag’ en ‘alles mag ‘in voorkomt, vertelt oudste dat háár cadeau wel duurder was dan dat van haar zus. Gelukkig heeft haar nichtje geld voorgeschoten in de winkel, en hoeft ze dat ook niet meer terug. Zo kon ze mooi afrekenen met de cadeaubon die ze van haar vader had gekregen, maar duurder was het! Ik pak een fles rum uit, wel mijn merk, en zoen net op tijd een wang, en voorkom zo lichamelijk geweld tussen mijn twee kinderen. Daarbij heb ik ook mijn slapende been weer kunnen bevrijden, onder het dienblad met koffie vandaan. Het dekbed is goed vochtabsorberend, want er komt niets van de gemorste koffie op mijn lijf terecht. Ik hoop dat in het tweede pakje een vlekoplosser zit.
Nog voordat ik de fles veilig kan wegzetten, heb ik het tweede pakje al onder mijn neus geduwd gekregen. ‘Het is niet je eigen luchtje, mam, maar wel lekkerder.’ Zoenen, en dan kunnen we naar beneden.

Aan het ontbijt zit pa al te grijnzen, hij heeft de gesprekken op de voet gevolgd, en ongemerkt al andere koffie gezet. Aan tafel lijkt het de kinderen wel een goed idee om op Moederdag de moeder alles te laten doen. Dan hoeven zij niet zoveel te doen. Ik ben het direct volmondig met ze eens. Ik vergeet zelfs het goede voorbeeld te geven en antwoord met volle mond: ‘Ja, dan doen de kinderen de rest van het jaar alle huishoudelijke dingen!’ Dat vinden ze erg flauw van me. Als dan ook het laatste stukje van de acht croissants die ze gebakken hebben, die ik alleen maar geroken heb, vliegen ze al naar buiten, om te gaan spelen.

Tegen negenen ’s avonds, als de bedden weer verschoond zijn, en het vlekoplosmiddel dat ik nog had staan weer zijn werk op het dekbed gedaan heeft, zap ik moe onderuit gezakt vanaf de bank wat kanalen langs. Daar flitst een reclame langs, met de woorden: ‘Fijne Moederdag!’
‘Ja, nu wel, nu ze op bed liggen’, zeg ik tegen niemand in het bijzonder. Ook als de kinderen niet op bed hadden gelegen, had ik dat zonder problemen kunnen zeggen, luisteren doen ze toch niet naar me.

Als ik van te voren geweten had, wat het moederschap me allemaal in de schoot zou werpen, dan, dan….zou ik waarschijnlijk weer instinken en er voor gaan.

Categorieën: Actualiteiten

16 reacties

Bakema_NL · 11 mei 2005 op 13:11

Hahaha, zo ervaart zowat iedereen het denk ik wel. Dappere pogingen om dingen klaar te maken en ’s avonds is het weer rust.
Wij doen er gelukkig helemaal niets aan, het hele jaar door, proberen, aardig te zijn voor elkaar is een veel beter plan. Door de winkels verzonnen commercie is het meer (geworden), laat maar zitten dus.

Eddy Kielema · 11 mei 2005 op 13:55

Het is een leuke, lieve column, maar Moederdag op zich slaat natuurlijk helemaal nergens op. Typisch zo’n ‘family values’ idee waar conservatieve types als Bush en Balkenende prat op gaan.

champagne · 11 mei 2005 op 15:23

Ook ik heb moederdag afgeschaft, jaren geleden al.Ik heb liever dat ze spontaan, door het jaar heen, laten blijken dat ze me waarderen om wie ik ben en wat ik doe, dan speciaal op een door door anderen opgedrongen tijdstip in mei. Maar mijn kinderen zijn ook al uit de versjes leeftijd. En hevig aan het puberen….is toch net tikje anders 😉 Waarderen??? Je moeder??? Wasda?! 😛

Wright · 11 mei 2005 op 18:52

Haha, leuk geschreven, Mup en héél…….juist!
Ik kijk er elk jaar weer naar uit, geweldig.
Maar dan wel onder mijn voorwaarde, geen ontbijt op bed, en geen cadeau’s uit de winkel.
Morticia had een prachtige gothic ketting gefreubelt en de jongste had (zoals elk jaar) weer een pracht van een tearjerker gedicht, waarbij ze nauwkeurig in de gaten houdt of ik wel moet snotteren, anders is haar missie niet geslaagd.
😀

WritersBlocq · 11 mei 2005 op 19:09

Ik ben maar weer blij dat ik geen moeder ben. En als ik het over mocht doen dan dan … zou ik het weer niet worden! Maar ik ben wel blij dat ik er als kind 1 had die ik samen met broer en zus Blocqje op Moederdag zo terroriseerde eh sorry, verwende dat ze heel gauw uitkeek naar die andere 364/365 dagen per jaar. Gelukkig schrijft ze niet 😛

Ma3anne · 11 mei 2005 op 19:33

Als ik dit verhaaltje lees Mup, dan krijg ik toch even heimwee naar die bizarre knoei-ontbijtjes op bed en de overige verrassingen van de kids.
Dit jaar mijn eigen 25ste moederdag overgeslagen. De kids hadden hun bezigheden elders. Geen punt.

Voor mij was het fijne van moederdag dit jaar, dat mijn moeder weer uit het ziekenhuis is en dat ik na alle zorg voor haar de afgelopen weken even weer haar kind kon zijn en haar verwennen met een ontbijtje en cadeautjes, inclusief versje. 😉

mario · 11 mei 2005 op 19:45

Dit is leuk geschreven, uit welke duim is hij gekomen?
[quote]Om de ‘verrassing’ niet te verpesten moet je blijven liggen, en dat duurt en duurt. [/quote]
En hier heb jij echt problemen mee? :sleep:

[quote]Ik pak een fles rum uit, wel mijn merk,[/quote]
Maar die pak je toch dagelijks uit, als je maar oppast dat je die twee flessen niet met elkaar verwisseld. :pint:

[quote]Aan het ontbijt zit pa al te grijnzen,[/quote]
Ja, dat zie ik dan van twee kanten. 1) Ik lust gelukkig ook die rum, als je de kids maar een hint geeft. 2)Dat jij toch niet mijn moeder kan zijn. :laugh:

Gelukkig hebben we wel weer eens een ouderwets Nederlands dagje gehad. Misschien de volgende Moederdag wat zonniger???? :kiss:

pepe · 11 mei 2005 op 21:46

Een echte mup-column.

Ik zie die twee al voor me met de zelfde grijns als hun pa.

Li · 11 mei 2005 op 22:59

Wat schattig. 🙂

Wij hebben de vader- en moederdagen na de knutsel-en tekeningenperiode afgeschaft.
En op een ontbijtje hoef ik ook niet te rekenen. Als ik mijn bed uitkom, liggen mijn kinderen er nog maar net in 😀

Li

KawaSutra · 11 mei 2005 op 23:35

Dagenlang kruimels in je bed………

Leuke column 😀

Kees Schilder · 12 mei 2005 op 07:44

Heerlijk, schattig geschreven 😛

Mosje · 12 mei 2005 op 09:20

Eens met Writersblocq, ben reuze blij dat ik geen moeder ben.
😛

Louise · 12 mei 2005 op 11:52

[quote]Ja, dan doen de kinderen de rest van het jaar alle huishoudelijke dingen![/quote]
Vreselijk goed idee en zo vreselijk niet-haalbaar 🙁
Leuk geschreven Mup!

KingArthur · 12 mei 2005 op 16:02

Wat is het leven van een moeder toch zwaar :-).
Maar wat een heerlijk verhaal heb je hier toch neergezet!

Dees · 12 mei 2005 op 18:52

Leuk. ook de invalshoek achteraf van je liefhebbende echtgenoot 🙂

Mup · 12 mei 2005 op 20:31

Bedankt voor jullie reacties. Ben het eens met het feit dat het commercieel opgedrongen is, dat Loederdag gebeuren.

Maar het was wel lekker, even mijn gram halen door het de gebeurtenissen, vanuit MIJN duim bekeken, neer te pennen!

Groet Loeder. 🙂

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder