Aerogelisme

Aerogelisme is een op het pantheïsme gebaseerde religieuze overtuiging die er van uitgaat dat, omdat God zich in de natuur openbaart en de natuur heel leeg is, God zich dus vooral op zeer lege plaatsen ophoudt, welke overtuiging zich uit in de aanbidding van de door de ruimtevaart uitgevonden stof Aerogel die immers voor 99,8 procent uit Volstrekt Niets bestaat.

Onbewoond eiland

In een zee van tijd komen bepaalde vragen als vanzelf bovendrijven. Zoals deze: als je gedwongen was de rest van je leven op een onbewoond eiland door te brengen en je mocht maar één cd [of lp] meenemen, welke zou dat dan zijn? Omdat ik verder toch niets te doen had heb ik me maar eens serieus in deze kwestie verdiept en het hiernavolgende is het resultaat van mijn noeste inspanningen:

Druk

Ondanks de hitte stapte ik stevig door, er was immers geen tijd te verliezen. Bij de school aangekomen daalde ik meteen af naar de fietsenkelder en begon zwetend de ventielen van de gestalde rijwielen los te draaien. De geluiden die daarbij vrijkwamen leken sterk op elkaar maar waren toch nooit precies hetzelfde.

Lieve Hennie

Sorry dat ik je brief nu pas beantwoord, maar ik kon er tot dusver geen gaatje voor vinden. Er is hier namelijk zó veel te doen dat we steeds tijd te kort komen. Zo hebben we de afgelopen weken drie keer gegolfd, vier keer getennist, zes keer gezeild en iedere dag in een ander duur restaurant gegeten. Veel coquilles Saint-Jacques, dat is zeefruit, maar ook boterzachte biefstukken van Tibetaanse runderen die iedere dag door Boeddhistische monniken gemasseerd worden. Daarom zijn ze zo mals. En heerlijke wijnen erbij… Goedkoop is het niet, maar dan heb je ook wat!

Terreur

Velen dachten dat het verschijnsel definitief uitgestorven was en meenden ontspannen achterover te kunnen leunen, maar de zwartkijkers kregen weer eens gelijk. Want het is terug. Zoals bekend bevinden zich in en om Dirkswoud vele weilanden waarin paarden en pony’s vrij kunnen rondlopen. Dat was in de vorige eeuw ook al zo. Maar steeds vaker gingen mensen de dieren zonder kennis van zaken voederen, meestal met etenswaren die anders in de vuilnisbak waren verdwenen, en niet zelden werden de arme beesten daar ziek van.

You Poe Toean

Ooit koesterde ik enige tijd het waanidee dat ik leraar op een middelbare school moest worden. Het als stagiair bijwonen van slechts een enkele les op een Mavo in Zaandam deed me gelukkig bijtijds mijn vergissing inzien. Je kon beter dood wezen.

Voor de moeite

Omdat ik er al veel over gehoord had, veelal in positieve zin, heb ik mij onlangs ook maar eens aan het lezen van ‘Van Dale Groot’ gezet, en ik moet zeggen dat het mij niet meegevallen is.

Nuttige dieren

Op de middelbare school kreeg ik tijdens de biologieles te horen dat er twee soorten dieren waren: nuttige en schadelijke.
Nuttige dieren waren dieren die voor het karretje van het menselijk welzijn gespannen konden worden. Dieren die je kon opeten of tewerkstellen. Of kaalscheren zodat oma truien kon breien.

Bij de slager

Het jongetje dat met zijn vader bij de slager staat kan niet ouder zijn dan een jaar of negen, maar door z’n verveelde en verwende uitdrukking lijkt hij eerder een oud mannetje. Als de slager hem vraagt of hij een stukje worst lust trekt hij een vies gezicht en vraagt argwanend: ‘Worst?’

Gelukkig worden

Ik heb altijd gedacht dat het moeilijk was om gelukkig te worden. Omdat ik zelf nooit zo gelukkig was leek het me een onderneming die veel inspanning, studie en doorzettingsvermogen vergde. Ik verdiepte me daarom in religies, worstelde me door de hoofdwerken van onder meer Plato, Nietzsche en Schopenhauer en schafte me menig door Oprah Winfrey aanbevolen zelfhulpboek aan. Zonder noemenswaardig resultaat.