Gestommel in de badkamer. Al tijden vertoeft hij er. De deur is op slot. Het voelt alsof er uren voorbij zijn gegleden. Een tijdje geleden kreeg ze argwaan. Ze bemerkte de zenuwachtige bewegingen en zijn ontwijkende blik. Haar bezorgde vragen beantwoordde hij niet. Maar er was iets aan de hand. Lees verder
Een plastic zakje ligt voor me op tafel. Uitgeblust. Het brood heeft hem verlaten. Totaal geen functie meer. Had het bij mijn oma op tafel gelegen, was het vast en zeker beland in een lade. De plastic-zakjes-lade. Voor hergebruik. Bij mij niet. Het zakje mag de hele middag nog naar Lees verder
In Venlo kennen ze een heel simpel liedje met een veelbetekenend en filosofisch refrein. Vrij vertaald gaat het alsvolgt: ‘Mijn linkerbeen en mijn rechterbeen, die lopen nu al jaren naast een (elkaar). De een gaat op en de ander neer. En als ze daarmee klaar zijn dan beginnen ze alweer Lees verder
Zo vaak staan normale mensen niet op een weegschaal. Waagschaal zou ik het beter kunnen noemen. Boven een bepaalde leeftijd wordt een weegschaal meer en meer een waagschaal. Ik waag het vandaag toch er weer eens op te gaan staan. Shit. Ik wist dat het veel was. Maar zoveel. 87 Lees verder
Een virtuele plaag waant door ons land. Waant ja, en met een een streepje op de e. Lekker belangrijk. Het streepje op de e en niet op de o. O nee. De waan heet ook wel Pokémon. Hoe te herkennen? Vierkant. Nee, rechthoekig. Hoe te detecteren? Simpel. Een klein kastje Lees verder
