Een virtuele plaag waant door ons land. Waant ja, en met een een streepje op de e. Lekker belangrijk. Het streepje op de e en niet op de o. O nee. De waan heet ook wel Pokémon. Hoe te herkennen? Vierkant. Nee, rechthoekig. Hoe te detecteren? Simpel. Een klein kastje dat zweeft op ooghoogte met twee oren er aan vastgeplakt. Het wordt bestuurd door twee handen. Hoe te benaderen? Niet. Contact leggen gaat erg moeilijk. Waar komt de waanplaag vandaan? Naar het schijnt, stijgt hij acuut op uit kinderbreinen. Op zoek. Op zoek naar wat? Ja, naar wat? Virtuele poppetjes. Poppetjes in de ogen. Poppetjes in het water. Poppetjes in de lucht. Poppetjes op straat. Dead or alive. Ze moeten gevonden. Beloning? Geen beloning. Gewoon virtueel tijdverdrijf.
Een fysieke plaag waait door ons land. Waait ja, en zonder streepje op de e. Ook niet op de o. En zeker niet op de u. De plaag heet Pookemug. Hoe te herkennen? Heel simpel. Beestjes, heel veel beestjes. Ze hangen boven het water. Hangen in huis. Aan het plafond, achter de gordijnen, in de slaapkamer, boven het bed op de klamboe. Hoe te benaderen? Niet. Ze steken. Hard. Keihard. Contact leggen gaat erg moeilijk. Ze vliegen voortdurend weg. Laten zich niet vangen. Supersnel zijn ze. Olympische muggen. Zo snel. Waar komen ze vandaan? From Rio. De Janeiro? De Janeiro. Aanpak? Poken. Poken die muggen. Pook de Pookemug.
Vandaag een nieuwsbericht in de lokale krant. ‘Vrouw gevonden. Op de bodem van het kanaal, morsdood. Doodsoorzaak. Lek gestoken. Door Riomuggen. Gevonden door drie tieners. Per toeval. Identiteit van de vrouw. Een Pokémom. Veertig jaar oud. Husband en two kids. Naast haar lag een telefoon. Aan.’
9 reacties
NicoleS · 14 juli 2016 op 07:17
Ik zag een filmpje waarin massa’s mensen op straat stonden te Pokémon -spellen. Telefoon in de hand op scherp. De omgeving: prachtig zonnig en overal groen. Niemand zag iets van de omgeving.?goede column. En onderwerp. Marsmannetjes zijn geland en ze heten Pokémon ????
van Gellekom · 14 juli 2016 op 10:10
Je beschrijft de teloorgang, de decadentie ten top, de slapheid van een hele generatie.
Gister reed ik op mijn fiets. Kwam ik zes jongens van een jaar of zestien tegen. Reden mij tegemoet op hun fiets. Alle zes verdiept in hun mobiel (??) Ik kon de voorste niet meer ontwijken en reed tegen hem aan. Dat gaf mij de gelegenheid om hem zijn mobiel te ontnemen en ik smeet hem met nadruk in de naastliggende sloot. Heb ik er spijt van? Zeker niet. De volgende keer doe ik het weer. En weer ,wel met twee streepjes op de e. Sterke column
J.oost · 14 juli 2016 op 12:47
Doe je een beetje voorzichtig van Gellekom? Als je er een tegenkom (lopend) van een meter of twee, met een bos rode krullen en een twee dagen baardje..
J.oost · 14 juli 2016 op 12:43
De PokéBug versus andere ‘buggen’, die vliegenmepper is niet voor allemaal het geschikte bestrijdingsmiddel. Leuk bedacht.
van Gellekom · 14 juli 2016 op 13:35
J.Oost Voorzichtigheid is des duivels oor kussen .Kun je “rode krullen” preciseren? Dit vanwege mijn kleurenblindheid 😀
J.oost · 14 juli 2016 op 13:39
Ha ha, dan hebben de Pokémonjager en de Pokémonhater toch nog iets gemeen, allebei kleurenblind. Lastig he? Ook groen/rood of doet blauw ook nog mee?
Mien · 14 juli 2016 op 13:45
@J.oost en van Gellekom: Ik weet het niet … maar met al dat omgevinggetuur is natuurlijk wel voorzichtigheid geboden. Voor je het weet word je helemaal kegel van al die staafjes.
Esther Suzanna · 14 juli 2016 op 20:39
Ik heb gisteren een groepssessie Pokémon vangen geobserveerd in Haarlem. Het positieve van dit spel is mooi wel dat veel ‘gameverslaafden’, pubers met inwitte gezichten en puistjes plotseling op klaarlichte dag een groep vormden, in de zon, op een plein, met z’n allen. Ze lachten. Ze spraken samen. Kleinere kinderen met opa’s en oma’s, volwassenen die het kind in zichzelf even toelieten. Mooi. De uitwassen komen niet door het spel an sich, maar zegt meer over de persoon. Mensen die telefoneren, gamen of appen tijdens het rijden bestonden al. Ik ben alleen wél fan van dit soort games die waarschijnlijk een tijdelijke hype zijn. Maar degenen die iets blijvends verzinnen waarmee ze grote groepen jongeren naar ‘buiten’ krijgen verdienen in mijn optiek een medaille. 🙂
Goede en leuke column, Mien.
Nachtzuster · 16 juli 2016 op 19:47
Verslavingsgevoelig als ik ben, begin ik niet eens aan dit spelletje. Heb mijn handen al vol aan Hay Day ;-). Leuke column, Mien, hoewel ik de overgang naar de Pookemug een beetje ver gezocht vond.