Ik maak mij de laatste tijd erg druk. En niet alleen op het toilet. Waar de druk meestal boven mezelf uitstijgt. Afhankelijk van wat ik gegeten heb al dan niet welriekend. Alsof nietriekend ook bestaat. Welsperend zou dan ook bestaansrecht moeten krijgen. Evenals nietsperend. Spoor ik nog? Ja, met racekak. Lees verder…
Daar is ie en hij heet Piet. Zo begint het verhaal dat honderdtwintig woorden vreet. Gegeten wordt door minstens vijf lezers omdat het nieuwsgierigheid opwekt bij den lezer. Den met een hoofdletter. Want het verhaal is oer en speelt zich af met Kerstmis, midden in de zomer. Ja, er zijn Lees verder…
Ze zitten aan de waterkant. Vijf kleuters op een hek. Wijze kleuters met een plan. Ze trekken de wijde wereld in. Een knapzak hebben ze gevouwen. In de zakdoek alleen maar snoep geborgen. Minimarsen, -snickers en bounties. Uit de aanbieding van Aldi, maar bovenal uit de verboden koekjestrommel. De stok Lees verder…
Schuif eens op? – Hoezo? Je ligt op mijn helft. – Ja, hallo, vind je dat gek? Vertel! – Jij trekt altijd alle lakens naar je toe. Wie, ik? – Ja jij, wie anders? Ik wil niet gestoken worden. – Ik ook niet. Hoe lossen we dat nu eens en Lees verder…
Het beroemdste kerkhof van Nederland ligt in Stramproy. Jammer alleen dat bijna niemand het kent in het buitenland. Beroemd zijn is daarmee gebombardeerd tot betrekkelijk of subjectief, gezien vanuit de omtrek van een subject waabij de lucht zo nu en dan betrekt. Het kerkhof is niet altijd geopend. Sterker nog, Lees verder…
