Roland T. uit Berlijn zit voor vijf maanden in de gevangenis. De rechter zond hem daarheen, omdat hij zijn hond Adolf noemde en hem op onaanvaardbare wijze had gedresseerd. Op de roep ‘Heil Hitler’ hief het beest zijn rechter voorpoot stram naar voren. Adolf wacht nu in een kennel op een baas die geen Hitlergroet verlangt. Maar het is voor een medemens, opgevoed in de tijd direct na de oorlog, toch wel even slikken als je kort na dit bericht ook leest dat de Engelse politie op grote schaal afgerichte Duitse herders is gaan importeren. Dit is begonnen in Derbyshire en het werd zo succesvol, dat het initiatief onmiddellijk door zestien politiekorpsen is overgenomen. De Duitse-herderfokkers kunnen de dieren slechts met lange (natuurlijke) leveringstijden aanslepen.

De nakomelingen van Adolfs Blondie en haar familie, schijnen uitstekend getraind te zijn en voeren bevelen zonder mankeren uit. Nu ben ik, na een wat gekleurde opvoeding, inmiddels gaan behoren tot de generatie die land en inwoners aan de Oostzijde van Nederland heel positief is gaan waarderen, maar die enkele uitzondering als Roland T. en de invasie van herders in Engeland, doen mij toch weer even angstig rechtop zitten. Ik begrijp best dat je geen nakomelingen van de poedel van Winston Churchill (Rufus) op een groep hooligans kan afsturen, maar woeste nakomelingen van Blondie, dat gaat te ver.

Er ontstond in Engeland echter ook direct een probleem. Toen de eerste groep immigranten in Derbyshire was aangekomen, bleken de allochtone viervoeters geen woord over de grens te verstaan. Daar had oom agent nog niet aan gedacht en bij elk gegeven commando keken de Duitse herders hun nieuwe baasjes aan alsof ze gek waren; ‘verrückt’ in dit geval. Er zat niets anders op: er zitten nu op het Britse eiland klaslokalen vol met Engelse bobby’s, die alle mogelijke Duitse bevelen kort en duidelijk leren roepen, zeg maar ‘brüllen’. Het moet toch niet gekker worden! En de mannen moeten ontzettend oppassen, want er zijn van die Engelse bevelen, die een Duitse hond alleen maar zouden aanzetten tot het maken van meer Duitse herdertjes. Toch is de politie blij met de hond: befehl is befehl.

Als u binnenkort met bejaarde oma of opa, soms nog gekweld door herinneringen uit een lang verleden, gaat shoppen in Londen, wees dan voorbereid op het passeren van een bobby in leren jas, gevolgd door een herder, die in het Duits wordt ‘angebrüllt’. ‘Vorwärts marsch’, ‘Auf machen’, ‘sitzen’ en ‘bissen’. Het is niet ondenkbaar dat oma of opa emotioneel zwaar beschadigd uit Engeland terugkomt.

Als inwoner van Friesland denk ik ‘sta me bij’, en denk ik ‘stabij’. De Friese stabij is een hond van een vriendelijker, trouwer en overtuigender ras. Het is geen herder, maar een goede jachthond en bij het roepen van ‘Fryslân boppe’ tilt hij niet zijn voorpoot, maar zijn achterpoot op.


Avatar

Hans Schoevers

Flashbackpacker. Schrijver van columns; dikwijls met een knipoog naar vroeger. Tot december 2017 ook actief geweest als zanger/entertainer. Elts sprekt fan myn sûpen, mar nimmen fan myn toarst.

11 reacties

Avatar

Wayan · 20 januari 2008 op 17:43

Hoi Schoevers, je weet toch dat de Nazi’s indertijd herdershonden lieten dekken door wolven om een meer agressief hondenras te bekomen dat kon ingezet worden in de concentratiekampen ?

Het probleem is natuurlijk dat die herdershonden zich hebben voortgeplant en dat nu die Engelsen opgezadeld zijn met gevaarlijke honden

Avatar

arta · 20 januari 2008 op 18:15

Goed geschreven, Schoevers.
En nu maar hopen dat die ouderen op vakantie geen Engels spreken, misschien hebben ze dan die Duitse bevelen nog niet eens door en denken ze dat het een vreemd Londens dialect is… 😀

Avatar

Prlwytskovsky · 20 januari 2008 op 22:00

Schnautzieeeeee ….. nah endlich. 😆

Avatar

Grumpy-old · 21 januari 2008 op 00:11

Ik had vroeger ook een hond met een probleem wat ik ook deed het beest wou niet zitten . Toen ik terug ging naar de kennel zei de man dat dit heel normaal was bij dit ras ; het was een Duitse Staander.:-D

Gave column

Greetz
Grumpy

Avatar

schoevers · 21 januari 2008 op 15:44

En een gave opmerking.

Avatar

DreamOn · 21 januari 2008 op 18:39

Goede column!

Groetjes DO.

Avatar

lagarto · 21 januari 2008 op 19:32

Prachtig ja met Do eens.
adios Lagarto

Avatar

Neuskleuter · 21 januari 2008 op 23:58

[quote]Als inwoner van Friesland denk ik ‘sta me bij’, en denk ik ‘stabij’. [/quote]

[quote]Het is geen herder, maar een goede jachthond en bij het roepen van ‘Fryslân boppe’ tilt hij niet zijn voorpoot, maar zijn achterpoot op. [/quote]

Geweldige opmerkingen!

Ik zou de column leuker vinden als het meer doorspekt was met deze humor. Nu is het een direct relaas over een nieuwsbericht dat je (wel terecht) stoort. De inhoud is duidelijk, maar het mag best lekker creatief worden gebracht 🙂

Avatar

KawaSutra · 22 januari 2008 op 01:43

Is een Deense Dog misschien een alternatief? Die is vast neutraal.
Prima column.

Avatar

Mup · 22 januari 2008 op 15:21

Doe mij maar een bastaard, prima stuk,waarbij ik vooral te doen heb met de honden zelf,

Groet Mup,

Avatar

Neuskleuter · 25 januari 2008 op 14:43

Btw, prima titel ook. Het provoceert genoeg om de aandacht te trekken en het slaat prima op de inhoud!

Geef een antwoord