Ik ben in Amsterdam.
De caissière van de Balie controleert de VIP lijst. Daar sta ik op omdat ik een van de genomineerden ben voor de Blogparel 2011, een landelijke prijs voor het beste stukje op een weblog. 
Met een glimlach overhandigt ze me de vrijkaarten voor mij  en mijn twee zoons en ook nog  een badge met daarop: ‘ Blogparel, genomineerd Pasquali’. 
Het voelt even alsof ik 200 meter verder de rode loper van het Boekenbal betreedt, terwijl de fotografen hun digitale kaartjes op mij volschieten. In de zaal is het al behoorlijk druk en de genomineerden bestuderen geïnteresseerd elkaars naamplaatjes.

’U bent Pasquali?’ De man aan wie ik me voorstel kijkt me verwonderd aan.
‘En niemand anders’, zeg ik goedgemutst.

’Ik had me u heel anders voorgesteld.’

’Jonger zeker’, zeg ik met een geruststellende glimlach.
‘Ik ben op een leeftijd dat de waarheid gezegd mag worden.’
’
‘Ook dat’ , zegt hij, ‘maar ik had meer een wat warrige, onhandige figuur verwacht , zo een die
 bij binnenkomst meteen de drempel meeneemt’
Ik val stil.
Alle nare stemmetjes in mijn achterhoofd dringen zich met de ellebogen naar voren en denderen de feestvreugde binnen.
‘Dat is het’, schiet door me heen.
‘Zie je wel, dat is de indruk die ik met mijn stukjes oproep.’
De schrijver als zijn eigen bananenschil, zoals van Kooten het ooit omschreef.
Een loser die, hoewel vol goede bedoelingen en gecoached door de 
vaste hand van zijn geliefde, op aandoenlijke wijze door het leven struikelt.
Terwijl ik natuurlijk een ironische stijlfiguur hanteer die in wezen het tegendeel
 moet benadrukken.
Dat ik in mijn schrijfsels enige zelfrelativering inbouw is te prijzen, er zijn al meer dan genoeg gelijkhebbers en egomane zelfoverschatters die hun eigen bestaan veel te serieus nemen. Maar om nu voortdurend door het opblazen van kleine akkefietjes de lachers op je hand te krijgen… Aan de andere kant oogst ik daar wel weer leuke reacties mee, maar daar komt ook de sleet op.

Duidelijk is in elk geval dat ik op deze avond, net nu ik kans maak op een mooie klassering in het gezelschap van 32 andere genomineerden, plotseling ten prooi ben aan existentiële twijfel omtrent de voortgang van mijn schrijverschap. Ik overweeg voor bijstand Mevr. Pasquali te bellen, maar het is lawaaiig in de zaal en het is de vraag of ik omstanders getuige moet laten zijn van mijn acute literaire crisis. Bovendien, voor je het weet is er een jurylid in de buurt en word ik wegens openbare ambivalentie alsnog uit de top verwijderd.
Onderweg in de auto zeiden mijn kinderen nog dat ze mij wel een enorme applausjunk vonden.
Daar zit iets in, zelfs op andervrouws verjaardagen sleep ik, nadat ik al ruim uit eigen werk heb voorgedragen, ook nog eens gitaar en versterker de huiskamer binnen om ongevraagd enkele soft jazz evergreens ten beste te geven


De man die het juryrapport voorleest noemt de blogs die in goede zin zijn opgevallen.
Ik ben mijn stukje nog niet tegengekomen en er bekruipt me een lichte ongerustheid. Ik zal toch wel..of niet.
Weg ermee. Klaar! Vanaf nu staat een heel andere Pasquali op, een authentiek mens, bescheiden, maar stevig in zijn schoenen. Iemand die aan zichzelf genoeg heeft en die niet 10 keer op een dag kijkt of er nog ergens iets gerieplaaid is.
Iemand die onderwerpen van belang gaat behandelen. Serieuze zaken, Questies!
Die lak heeft aan het benepen oordeel van de wereld en zeker aan zo’n jury van de Blogparel. Dat zijn ook allemaal maar kleine krabbelaars gevangen in hun eigen beperkingen en vooroordelen.
 Dus ook al ben ik in de achterhoede geëindigd wat kan mij het sch..


‘De jury heeft over de plaatsen 2 tot en met 4 lang gediscussieerd en is daar niet unaniem over geweest’. Het jurylid achter het spreekgestoelte voert de spanning op
‘Maar we moesten tot een volgorde komen..
‘Je doet maar’, denk ik.
‘..En op 4 is geëindigd, Pasquali met het verhaal ‘Lek’, waarin de schrijver op een boeiende en geestige manier een ogenschijnlijk klein probleem beschrijft.’ 

Op het scherm verschijnt een afbeelding van mijn stukje. In mijn hoofd schieten alle muizenissen terug in hun holletjes.
En zoals gewoonlijk stel ik onmiddellijk mijn mening over de kwaliteit van de jury bij.

De zoons komen met bier.
‘4e plaats pa, het kan ermee door.’
’Maar virtueel 2e’ , zeg ik.
…’Ja, …zullen we gaan of wil je ook nog laten zien hoe goed je kan dansen..’

———-
[i]Om verwarring te voorkomen: Trawant is elders ook Pasquali.[/i]

Categorieën: Algemeen

16 reacties

Libelle · 22 maart 2012 op 13:43

Ter info Trawant; De plaats rechts naast Mulisch is reeds ingenomen door God en links schijnt gereserveerd voor ene C. of M. Maar toch een mooi resultaat, hou ons op de hoogte van uw carrière.

champagne · 22 maart 2012 op 15:25

Haha, leuk geschreven én een mooi resultaat! Blijft de vraag of je ook nog je danskunsten hebt laten zien daar? 😉

Mien · 22 maart 2012 op 16:56

Respect. :wave:

Je moet maar denken Trawant, naast het podium sta je in ieder geval met beide voeten op de grond. 😆

Geniet er in ieder geval van, want het blijft een fantastische prestatie.
Zowel letterlijk als figuurlijk naar alle waarschijnlijkheid. 😉

Mogen wij het stukje op CX ook aanschouwen of heb je een linkje naar een digitale versie elders?

Groet en van harte gefeliciteerd,

Mien

Meralixe · 22 maart 2012 op 17:24

Heb ik U elders niet al eens de beste schrijver van Column X genoemd?
Heb ik U elders niet eens uitgenodigd om eens dat schijnbaar klungelig persoontje links te laten liggen om eens uit een ander vaatje te tappen? Ja dus.
Ook nu zit er een mooie humoristische ondertoon in uw schrijven met een hoofdrolspelertje die de lezer misschien wel in het ootje neemt met enkele halve waarheden.
Ik wacht op de column waarmee je die vierde (tweede) plaats behaald hebt en wens U alvast een dikke proficiat voor dit schitterend resultaat. En…he… :pint: :pint: :pint: :pint:

lisa-marie · 22 maart 2012 op 18:52

(h)eerlijk hoe die kinderen groot of klein je altijd met beide benen weer op de grond plaatsen.
of je nu 4de of virtueel 2de bent geworden ik vind het kei knap!! :wave:

[quote]Alle nare stemmetjes in mijn achterhoofd dringen zich met de ellebogen naar voren en denderen de feestvreugde binnen.[/quote]
mooi omdat het zoveel weer geeft.

trawant · 22 maart 2012 op 20:58

Wat een leuke, uitgebreide reacties…
Het stukje verscheen in twee delen ook op columnx.

Lek 1 op 12 november vorig jaar
Lek 2 op 16 november,

Ik ben niet zo sterk met de links, maar je kunt het desgewenst wel vinden denk ik.

Meralixe · 23 maart 2012 op 08:16

Na al die bloemen de pot:
Nu en dan ben je wat slordig met de spatie achter een punt of een koma. :hammer:

Mien · 23 maart 2012 op 08:19

@trawant: Gevonden. Ere wie ere toekomt. Nogmaals gefeliciteerd!

[b][u][url=http://examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=12454]Lek 1[/url][/u][/b]

[b][u][url=http://examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=12455]Lek 2[/url][/u][/b]

Harrie · 23 maart 2012 op 09:13

Van mij ook gefeliciteerd.

LouisP · 23 maart 2012 op 09:16

Grappig en goed geschreven. Het komt zo ‘Droste’ over. Een verhaal in een verhaal in een verhaal. Met onbekende twistjes naar de andere kant.
Ik vind em erg sterk

trawant · 23 maart 2012 op 10:59

Koma..? Nog even niet hoor als het kan.. 😉

Meralixe · 23 maart 2012 op 11:06

Komma…komma…komma…komma…komma…komma…komma…komma…komma…komma… :stom:

arta · 24 maart 2012 op 08:59

Gefeliciteerd, Trawant!
Wat mij betreft had je eerste mogen worden! 🙂

pally · 29 maart 2012 op 14:26

Wat laat, want ik was er even niet. Maar mooi, mooi, mooi, die 4e plaats en absoluut terecht trawant! Je weet, ik hou veel van je schrijfstijl. Het verwondert mij niet dat ze jou eruit pikken. één had van mij ook gemogen, trouwens, :kus:
pally

Mien · 11 december 2014 op 22:14

Grappig, even in het archief gedoken van de Blogparel.
Kwam via Nurks nog een leuk bedankje tegen.
Met warempel ook nog een verwijzing naar Soms van Spencer.
Een derde plaats bij Blogparel 2011.
Het succesjaar van de Blogparel.
Ook felies aan Spencer.

[b][url=http://nurksmagazine.nl/2012/03/dankwoord]Dankwoord Nurks[/url][/b]

.

Mien · 12 december 2014 op 12:56

Het was toch echt in 2011 trawant.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder