Kind weet wat je eet!

De kinderen waren nog erg klein, toen ze al goed wisten dat ze bepaald eten niet lusten. Hier thuis ging dus ook vaak op “wat de boer niet kent eet hij niet”. En dus lag het aan het creatieve denken van moeder, om toch het eten naar binnen te werken, wat goed voor hen was.

Winkelcentrum de Bieshof

[i]Dit is een column, geschreven voor de ‘Polderkrant’, een wijkkrant voor de wijk Stadspolders in Dordrecht.[/i]

Slechts een paar maanden woon ik nu in Stadspolders. Vier om precies te zijn. En toch is er al veel veranderd. Neem nu de grote verscheidenheid aan banken in winkelcentrum de Bieshof. Helaas verdween al snel de Fortis Bank. Zeg maar Foetsie tegen Fortis. Nouja, dan had je in elk geval nog de Abn Amro en het Postkantoor, toch? Niet dus.

DJ Willie

In de zonnige maanden bevind ik me meestal op een plek die door veel Nederlanders als wintersportparadijs wordt geconsumeerd: Oostenrijk. Het land waar mijn oma geboren is, trekt mij meer in de lome en hete saaiheid van de zomer dan in de lallende Anton-aus-Tirol-sfeer. Als ik niet in het gebied verblijf waar zich de resten bevinden van de jeugd van mijn familie, hang ik rond in de verlaten skigebieden.

Zomer, minirokjes, bikini’s, zucht

De zomer loopt ten einde, ik kan er wel om janken. Heel het jaar heb ik uitgekeken naar de zomer, theoretisch duurt de zomer 3 maanden, een kwart van het jaar. Maar in de praktijk valt het tegen. Nu zou het zomer moeten zijn, maar op mijn werk dragen we onze bodywarmers en zelfs de jassen weer. Enkele weken geleden tijdens de zo gehete “hittegolf” die ik liever “aangename warmte golf” noem mochten we zelfs zonder gilet werken. Het zag er wel grappig uit. Tussen de dagjesmensen in korte broek en oud bloemetjes hemd liepen wij in onze zwarte pantalon en witte blouse. Tja maar die tijd is over, nu is het weer een jaar wachten voor ik bikini’s en minirokjes kan aanschouwen.

Vlaaien enzo

[i]Deze column is geschreven voor ‘De Polderkrant’, een wijkblad van de wijk Stadpolders in Dordrecht. [/i]

Bij de opening van de nieuwe vlaaienwinkel in ‘De Bieshof’, kon men het gewicht van een reuzenvlaai raden. Beetje dubbel, want hoewel die reuzenvlaai er wel heel lekker uit zag, durf ik naar mijn eigen gewicht al heel lang niet meer te raden. Met de zomer op komst voeg ik mij dan ook bij de schare mensen die proberen om nog even snel een aantal kilo’s kwijt te raken. Maar hoe?

Meeting the Godfather deel 2

Lees voor je deze column leest eerst [url=http://www.examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=375]deel 1[/url] uit maart 2003.

De onhandige stiefzuster brengt een paar minuten later struikelend onze biertjes. Ik graai naar mijn portemonnee maar hij begint te grinniken (niet mijn portemonnee maar HIJ). “Nee nee jij bent maar een arm studentje ik betaal.” Zegt hij met een grijns van oor tot oor. Het gesprek gaat verder terwijl hij het citroenschijfje dat in zijn glas zit plat duwt tegen de bodem van zijn glas met een plastic staafje.

De eerste keer

De eerste keer is altijd moeilijk…
nu zul je denken, waar heeft ze het over?
Nou bijvoorbeeld dit, dit hier typen, iets verzinnen om anderen te kunnen vermaken, iets vertellen.

Turkse Lires

Geloof het of niet maar ik heb weer eens problemen met de bank. Een paar weken geleden wilde ik 50 Engelse Ponden wisselen en kreeg toen te horen dat ik die 2 dagen van tevoren moest bestellen. Mijn argument dat ik bij de bakker ook niet twee dagen van tevoren een brood hoef te bestellen, ging er bij de bank niet in. Sterker nog, ik werd bestraffend toegesproken . ‘Dat is ons beleid, meneer”, en daar kon ik het mee doen.

Kinderopvang

Het is voor de zoveelste keer dat het onderwerp weer actueel is: de kinderopvang. Alle media schenken er weer aandacht aan. Was het anders vaak zo dat het tekort aan plaatsen voor de kleintjes de boventoon voerde, nu schijnt dat wel mee te vallen. Maar nu is het volgens velen vééééél te duur. Ik wil niet ontkennen dat het duur is, maar wat is té duur ?