Hoe decoreer jij je kerstboom? Dit jaar is limegroen en zwart helemaal hot. Staat zo leuk bij de kaarsen, de kussens op de bank en de stippeltjes op het behang. Wat doe jij? Gek word ik van die vraag. Paarse ballen. Rode strikken. Gouden kettingen. Door de jaren heen heb ik alle trends glansrijk getrotseerd. Het deed me niets. Zelfs toen een gefortuneerde kennis, na een fikse bonus, zijn kerstboom decoreerde met briefjes van honderd, verblikte of verbloosde ik niet. Ik decoreer niet. Ik hang gewoon ballen in de boom. Ballen in allerlei soorten, maten, vormen en kleuren. Met dezelfde piek die, na 29 jaar huwelijk, nog steeds fier omhoog staat. Alleen de sliert lampjes wordt, indien er uitvalsverschijnselen zijn, vervangen.

Het klinkt nogal zuinig en dat is het ook. Ik ben superzuinig op alle verhalen die onze aangeklede boom vertelt. Zo werden bijvoorbeeld de witte ballen met glimmende rode kraaltjes uitgezocht door mijn oudste zoon. Als ventje van twee jaar koos hij met rode wangen en glinsterende ogen de allermooiste kerstballen uit die er te koop waren. Die gooi je toch niet in de vuilnisbak? De twee piepkleine zilveren vogeltjes, vast aan elkaar gesmeed, kreeg ik van mijn moeder. Dat stelletje ken ik al bijna heel mijn leven en ik zie ze als symbool van verbondenheid. Als klein meisje mocht ik ze op een takje vastklemmen en dan streelde ik met mijn vingertoppen voorzichtig de ‘echte’veertjes. Ze vertederen me nog steeds. Ook de onbreekbare ADHD-ballen ontbreken niet. Die kocht ik toen we een poesje adopteerden dat graag ballen mepte. De ballen stuiterden, tot groot genoegen van poes, de hele kamer door. Poes is al jaren dood maar hij leeft voort in onze stuiterballen.

Een walnoot met een kerstmuts, een hart van stof, een klokje zonder klepel. Elk voorwerp heeft een eigen verhaal. Tuurlijk sneuvelt er wel eens iets. Dan spat een bal in honderden stukjes uiteen, ooit werd het kindje Jezus per ongeluk onthoofd en vorig jaar verloor een engel één van zijn benen. Dan probeer ik te lijmen wat er te lijmen valt en, als het mogelijk is, vervang ik lichaamsdelen. Ik heb liever een doorleefde engel met een houten been dan een designbal die helemaal niets te vertellen heeft.

Categorieën: Actualiteiten

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkt 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep.

12 reacties

SIMBA · 23 december 2006 op 08:14

Een column naar mijn hart! Dat zwart-wit van dit jaar vind ik vreselijk kil.
Ik heb jaren goud met blauw gehad, heel mooi want we hadden een kobaltblauwe bank. De bank is vervangen voor een beige exemplaar maar ik heb geen nieuwe ballen gekocht; ik heb een kleine boom waarin alleen de gouden hangen!

pepe · 23 december 2006 op 08:46

Heerlijke Li-column, met speciale Li-ballen in een echte Li-kerstboom.
Ik hoop we nog heel veel Li-columns mogen lezen hier het komende jaar.

Nu ik dit tik heb ik uitzicht op een echte pepe-boom, met ballen, knutsels en frutsels van de peppies groot en klein.

De gebreide kerstman is in de doos gebleven, die is van Kareltje, ze kreeg hem in de kleuterklas van haar eerste vriendje. Ik bewaar hem voor haar.

Prlwytskovsky · 23 december 2006 op 10:00

Die piek van 29 jaar: dat was zeker een piek van een gulden?

pally · 23 december 2006 op 10:04

Prachtige nostalgische kerstboom-column, Li!

Je ziet en ruikt jouw boom en alles wat door je heengaat, als je in de kersttijd je ‘ouwe vrienden’ weer uitpakt.
Echt klasse!

Overigens doe ik ook niet mee aan kersttrends etc.
Gewoon een lekkere gekleurde ballen en ook musketkransjes die zo lekker naar boom smaken voor de kleinkinderen.
groetjes van Pally

Dees · 23 december 2006 op 10:35

[quote]Ik heb liever een doorleefde engel met een houten been dan een designbal die helemaal niets te vertellen heeft. [/quote]

Mooi! En bijzonder (jammer eigenlijk dat het zo bijzonder is om zo te denken).

Estrella · 23 december 2006 op 11:07

Erg mooi omschreven Li, de sfeer van je eigen trouwe versiersels is voelbaar voor mij.

WritersBlocq · 23 december 2006 op 16:08

Een boompje opzetten over de kerstboom, dat kan alleen jij… héérlijjk!!!

Kees Schilder · 23 december 2006 op 17:20

Zoals eigenlijk altijd is ook deze weer knap

arta · 23 december 2006 op 18:16

Héérlijke column!
[quote]Ik decoreer niet. Ik hang gewoon ballen in de boom. Ballen in allerlei soorten, maten, vormen en kleuren. [/quote]
Wij gaan elk jaar op zoek naar de zieligste kerstboom, om er een echte kermisboom van te maken! Er zitten drie pieken in de kerstspullen-doos, voor iedere top eentje. Vaak komen we toch nog een piek tekort!
🙂

KawaSutra · 24 december 2006 op 14:47

Een prachtcolumn over een prachtboom.

Ellebel · 24 december 2006 op 17:15

Heerlijke column! Goed geschreven en ik ben het helemaal met je eens. Ik doe ook niet mee aan al die trends, maar houd het bij de ballen die ik heb. Okee, die van mij hebben nog geen 29-jarige historie, maar als ik maar lang genoeg wacht, wordt ook mijn boom een brok nostalgie en mooie herinneringen.
Mijn complimenten!

Bitchy · 26 december 2006 op 18:40

De Li-ballen heb je ook in de Bitchy-ballen alleen, ik ben nog al een hebberig typie, ik vind het heerlijk al die ballen in allerlei verschillende nieuwe kleuren, ieder jaar opnieuw. Maar tussen al die nieuwe ballen, hangen er nog steeds ballen in, waarvan ik geen afstand kan doen. Ik noem ze stiekem *memoryballen* 😉

Geef een antwoord