Vrede op aarde, ieder jaar rond de kerst weer een terugkerende mythe. Het hele jaar door ‘mag’ men elkaar keihard de waarheid vertellen, elkaar voor vies en vuil uitmaken, vooral NIET de ‘lieve vrede’ bewaren, BEHALVE als het Kerst is. Want dat heeft iemand (wie dan?) ooit zo bedacht. Nou, de krampachtigheid straalt je, als een verstopte endeldarm, tegemoet.
En bij ons thuis deden we natuurlijk mee aan die onzin. De spanning was in dikke plakken te snijden tijdens the most wonderfull time of the year. Verplicht 2 dagen ‘gezellig’ tegen elkaar doen. Mijn ouders waren het in de eerste plaats al helemaal niet gewend, want m’n vader was er vrijwel nooit door z’n drukke baan. Twee volle dagen op elkaars lip zitten ipv de gebruikelijke 1,5 uur per week is dan behoorlijk heftig.

Eerste kerstdag was standaard – maaaaaanden van tevoren- gereserveerd voor stomme opa en oma (m’n moeders ouders) en dat was dan eerste beproeving. Ze waren niet voor niets de ‘stomme’ opa en oma want er mocht NIKS. Mond houden en naar het kerstconcert op de radio luisteren. Onnatuurlijk stil zaten we stipt om 18.00 uur daar aan tafel een beetje stijf ons kerstdiner naar binnen te ‘langetanden’. De tweede beproeving..want zoals ieder jaar bestond dat uit konijn (die m’n zusje en ik uit sentimentele overwegingen nooit opaten), sprrrruiten en aardappelpuree met klonten.

M’n moeder probeerde ons dan, krampachtig lief tegenover de familie (ondertussen woedend sissend en armenknijpend), over te halen tot het ‘proeven’ van een hapje. Opa en oma ergerden zich bijna (maar helaas nooit helemaal) dood aan ons ,onopgevoede kleinkinderen.. M’n vader ergerde zich DAAR weer aan en schonk z’n wijnglas voor de zoveelste keer vol. Uiteindelijk was m’n vader meestal zwaar aangeschoten en m’n moeder witheet van ingehouden woede als we weer naar huis gingen.

Tweede kerstdag gingen we naar de andere opa en oma waar WEL alles mocht, zoals het leegeten van de overdadig be-kerstkransde boom. De bonbons met kersenlikeurvulling leegzuigen..tussendoor een gevuld ei..of 4..5..Koekjes, blokje kaas, een ijsje. Daarna verstoppertje doen. Tikkertje. Kortom..als we daar vandaan kwamen, en m’n ouders de keuken indoken om een overdadig kerstdiner inelkaar te flansen, hadden m’n zusje en ik eigenlijk al gegeten en gedronken en waren we rijp voor ons bed. Maar dat kon dan weer niet want we moesten, zoals dat nu heet, ‘qualitytime’ aan elkaar besteden. Uren stonden m’n ouders in de keuken te romertopfen, elkaar af te snauwen en tegen de tijd dat alles gereed was waren m’n zusje en ik ,door alle ongewone dingen die we die dag al hadden gegeten, kotsmisselijk, m’n ouders op het punt om elkaar af te maken… En bij de aanblik van de kookkunsten van m’n ouders riepen wij dan; GADVER! Gaan we DAT eten??

NatUUrlijk kreeg m’n vader de schuld, want het waren ‘zijn’ ouders die dat ‘expres’ hadden gedaan om haar te pesten. De bom barstte. Hevig. Mijn vader verdween altijd naar de buurman, m’n moeder huilend naar de slaapkamer en het duurde wel tot aan oud en nieuw voordat het weer werd bijgelegd.

Ieder jaar weer….

Fijne Kerstdagen iedereen!

Categorieën: Algemeen

13 reacties

Mosje · 20 december 2005 op 12:13

[quote]Fijne Kerstdagen iedereen![/quote]Dank je, jij ook. En een gelukkig nieuwjaar alvast.

klungel · 20 december 2005 op 12:48

Hij is leuk 🙂

Bedankt, jij ook 😀

Trukie · 20 december 2005 op 12:55

[quote]Vrede op aarde, ieder jaar rond de kerst weer een terugkerende mythe. Het hele jaar door ‘mag’ men elkaar keihard de waarheid vertellen, elkaar voor vies en vuil uitmaken, vooral NIET de ‘lieve vrede’ bewaren, BEHALVE als het Kerst is.[/quote]

Het is een cliché. Jammerrrrrrrrrrrrrr.
Mooie kerstcolumn.

Ik had wel het geluk om grootouders te hebben die er een feest van konden maken voor de tweede en de derde generatie en nog net voor de vierde hummeltjes-generatie.
De ene helft ging met opa mee naar de Gereformeerde kerk, de andere met oma naar de Katholieke kerk. Weer anderen gingen schaatsen of kaarten. Het mocht allemaal.
En het gekke was, in de andere weekenden van het jaar ging het precies hetzelfde. Alleen met Kerst waren we er allemaal en in de andere weekenden was het afwachten wie op de zoete inval afkwamen.

Mup · 20 december 2005 op 13:02

Sfeertje:-)

Bon Pasku, Felis Ana Nobo 2006,

Ayo Mup.

Outsider · 20 december 2005 op 15:45

Zeer goede en leuke binnenkomer, hoewel leuk hier eigenlijk niet het goede woord is.

wendy77 · 20 december 2005 op 16:18

Hij leest lekker weg Guustje.
Wel jammer dat de feestdagen op zo’n manier ‘gevierd’ moeten worden. Ik heb er dan ook een hekel aan, maar daar heb ik in oktober al een column over geschreven tot ieders ergernis 😉

ietje · 20 december 2005 op 22:00

goede binnenkomer hoor, je hebt de sfeer aardig weten te typeren. Ik heb zelf geen problemen met kerstmis en mijn familie maar kan het me allemaal levendig voorstellen. Hoop dat je met je volgende column niet wacht tot pasen……….

sally · 20 december 2005 op 22:32

[quote]Nou, de krampachtigheid straalt je, als een verstopte endeldarm, tegemoet.[/quote]

De hele column in één zin. 😀

Ik hoop voor je, dat het minder erg is dan je beschrijft.
Je hebt het sfeertje in ieder geval perfect weergegeven.
groet
Sally

heupie · 20 december 2005 op 22:34

Zoiets kan je niet bedenken, waar gebeurd dus. Ik zal m’n verkering toch maar uitmaken want zoiets wil ik m’n toekomstige kinderen echt niet aandoen. Jammer, want ik heb best een leuke partner.

WritersBlocq · 20 december 2005 op 22:40

:laugh: Gottetering wat heb ik gelachen!!!!:laugh: Ik ben begonnen met quoten maar de reactie zou meer ruimte innemen dan de column, ik zweer het.
Nee ik kan het niet laten, hier ga ik er een paar uit halen, geweldig!
[quote]Nou, de krampachtigheid straalt je, als een verstopte endeldarm, tegemoet.
en de hele 2e alinea
en
Uren stonden m’n ouders in de keuken te romertopfen, elkaar af te snauwen[/quote]
Zeg, ben jij geen familie van Kees Schilder?
Van jou wil ik er zo nog wel een paar lezen. Groetje, Pauline.

Troy · 22 december 2005 op 13:03

Even dacht ik: niet weer zo’n cliché kerstcolumn… en dan blijkt ie vervolgens meer dan leuk te zijn! Erg humoristisch beschreven. Welkom hier 🙂

Dees · 22 december 2005 op 15:07

:laugh: :laugh:

Ik ben dan waarschijnlijk de enige die durft toe te geven dat bepaalde delen behoorlijk herkenbaar zijn. Heb me bescheurd.

Leuke column, erg leuke column…

bert · 22 december 2005 op 23:25

Bijzonder goed op papier gezet maar leuk vind ik het absoluut niet. Het is in en in triest als je dit jaarlijks meemaakt tijdens Kerst. Dit is toch bij uitstek een echt familiefeest.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder